Hrabia Monte Christo. 114. Menu Luigiego Vampy
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!
Prawdopodobnie Olbrzym nie zrozumiał lub nie miał rozkazów w kwestii wyżywienia Dunglarsa, bo powrócił do swego obiadu. Duma Dunglarsa poczuła się urażona. Nie chcąc dłużej kompromitować się przed tym chamem, Bankier położył się znów na swoich koźnych skórach i nie powiedział już ani słowa. Minęły cztery godziny. Olbrzym został zastąpiony przez innego bandytę. Danglar, któremu żołądek aż skręcał się z głodu, podniósł się po cichu, przystawił oko do szpary w drzwiach i rozpoznał inteligentne oblicze przewodnika. Peppino właśnie czynił przygotowania do tego, by warta upłynęła mu jak najprzyjemniej. Usadowił się twarzą do drzwi i wcisnął sobie między uda gliniany gar gorącej, pachnącej ciecierzycy, dobrze omaszczonej słoniną.
Danglar wziął nóż i widelec i zabierał się do krojenia mięsa. — Ekscelencja wybaczy — rzekł Pepino, kładąc rękę na ramieniu bankiera. — U nas płaci się przed posiłkiem. Wychodząc od nas, klient mógłby okazać niezadowolenie. — Ho, ho — pomyślał Danglar. — To już nie tak jak w Paryżu, nie mówiąc o tym, że prawdopodobnie obedrą mnie ze skóry. — Ale nie bądźmy drobiazgowi. — No, toż zawsze słyszałem, że życie we Włoszech jest tanie, kurczak powinien kosztować w Rzymie nie więcej niż dwanaście su. — Proszę — rzekł, rzucając Peppinowi Ludwika. Bandyta podniósł pieniążek. Danglar zbliżył nóż do kurczaka. — Chwileczkę, ekscelencjo — rzekł Peppino, prostując się.
— Jak dam te 100 tysięcy, będziemy quita i najem się dowoli? — Oczywiście. — Ale jak mam je dostarczyć? — spytał bankier, oddychając swobodniej. — Nic prostszego. Masz pan kredyt otwarty u panów Thompsona i Frencha na Via dei Banchi w Rzymie. Proszę mi dać bon na 4908 ludwików, płatny u nich, a nasz bankier podejmie dla nas te pieniądze. Danglar chciał przynajmniej pokazać, że ma dobrą wolę. Wziął pióro i papier, które podał mu Peppino, wypisał cedulę i podpisał. – Proszę – rzekł – oto pański bon na okaziciela. – A oto pańskie kurcze. Danglar kroił kurcze wzdychając.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!