Pionierka Kamala Harris

Ubiera się tak jak chce, umieszcza na Instagramie filmiki z codzienną pielęgnacją. I specjalnie chyba się nie przyjmuje krytyką. To krytykujące o dinozaury obrywają za seksizm, klasizm i jeszcze rasizm do kompletu, no bo AOC ma portorykańskie korzenie. Harris miała już drogę częściowo wdeptaną przez generację Clinton, ale też o oczywistej dla milenialsek równości mogła, przynajmniej zaczynając, pomarzyć. No bo nawet w demokratycznej i progresywnej Kalifornii polityka wtedy na każdym szczeblu była po prostu zdominowana przez mężczyzn. I nawet prezydent Barack Obama nie zdało się powstrzymać od nazwania jej zdecydowanie najlepiej wyglądającą prokuratorką generalną w kraju.

Żeby dojść tam gdzie jest, czyli prawie na sam szczyt, Harris musiała się nauczyć radzić sobie i z rasizmem i seksizmem, także z tym tak zwanym życzliwym patch wypowiedź Baracka Obamy. Wiedzieć, kiedy reagować, a kiedy nie. Tak przy okazji, to ona była jedną z pierwszych ważnych figur Kalifornii, która poparła właśnie Obamę, gdy ten walczył o prezydenturę z Clinton. Harris musiała umieć, podsumowując, nawigować w męskim świecie i też chodzić na kompromisy. Gdy ubiegała się o stanowisko prokuratorki okręgowej, obiecała, że nie będzie się domagać kary śmierci. I niedługo później, mimo presji, rzeczywiście nie zażądała jej nawet dla zabójcy policjanta.

A była żona Emhoffa będzie potem agitować za nią w kampanii wyborczej, czyli można uznać, że ta paczurkowa rodzina jej się udała. Can you think of any laws that give the government the power to make decisions about the male body? I'm not thinking of any right now, Senator. W 2016 roku Harris została drugą w historii czarną senatorką. Media oczywiście zaczęły ją nazywać Obamą w spódnicy, no bo w końcu też była medialna, atrakcyjna, też miała rodziców pochodzących z dwóch różnych światów i też musiała nauczyć Amerykę, jak wymawia się jej imię. Harris już wtedy jednak unikała bycia definiowaną przez pochodzenie. A pytana, czy będzie kontynuować dziedzictwo Obamy, odparła, że

To w latach 70. to był model walki z segregacją rasową w szkołach. Powie, że taką małą, czarną dziewczynką, która była wożona do takiej białej szkoły, była no właśnie ona. Te prawybory, jak wiemy, wygrał kandydat najbezpieczniejszy. Waszyngtoński weteran, wiceprezydent u boku Obamy, reprezentujący no wszystko, wszystko, tylko nie przyszłość. Zarówno partii, jak i kraju. No i Biden też od razu zapowiedział, że jego wice będzie czarna kobieta. Co, umówmy się, nie było może najzręczniejsze. No bo prawica do dziś wypomina Harris, że dostała awans wyłącznie za pochodzenie.

Hillary Clinton mówiła o przebijaniu najwyższego szklanego sufitu. Tego, który wiadomo blokuje kobiety przed objęciem urzędu prezydentki. Michelle Obama w spektakularnej mowie. Ona jest w ogóle przewspaniała. Bardzo polecam tę ją ostatnią mowę, którą wygłosiła promując kandydaturę Kamali Harris. To jest naprawdę masterclass. Ona jest wspaniała w przemówieniu. No więc Michelle Obama na konwencji mówiła o tym, że Trump czuje się zagrożony przez sukces. Tu cytat, dwojga ciężko pracujących, wykształconych ludzi, którzy, tak się składa, są czarni. I zażartowała, kto mu powie, że praca, o którą się aktualnie ubiega, jest jedną z tych czarnych prac. Harris, co ciekawe, w kampanii z kolei w ogóle nie podkreślała tego, że jej kandydatura była historyczna.

O to, dlaczego tak często zmienia zdanie i jak to o niej świadczy. Zapewniła, że wartości ma wciąż te same. You will see during the course of his rallies he talks about fictional characters like Hannibal Lecter, Pionierka Kamala Harris. Names mentioned. Rozmiar ma znaczenie. Przynajmniej dla Donalda Trumpa. Na konwencji demokratów Barack Obama żartował z tej dziwnej obsesji kandydata Republikanów na temat rozmiaru tłumów na jego wiecach, robiąc przy tym gest sugerujący, że chodzi o rozmiar czegoś zgoła innego. I Harris znakomicie ową obsesję wykorzystała.