Tomasz Wiśniewski - o powrocie do siebie

Jakie były reguły? Reguły gry? Mhm. Reguły gry to oczywiście zdrajcy. To manipulacja. No. Przede wszystkim manipulacja, przede wszystkim kłamanie, oszukiwanie, więc ja ciężko się odnalazłem w tej grze. Powiem szczerze, że psychicznie było mi bardzo ciężko w niektórych momentach. No, powiem w ten sposób, nie wiem, ale ja chciałem być zdrajcą. Powiem szczerze, od początku programu w The Traitors chciałem być zdrajcą, więc ja jak Malwina, nie dotkła mnie na plecy, powiedziała, że ty nie będziesz zdrajcą, zabolało mnie bardzo, wydawało mi się w tym momencie, że skończyła się moja gra, dlatego, że nie miałem challenge'u.

Dlatego, że ja nie umie manipulować, nie umie kłamać, Chciałem sobie udowodnić, że potrafię, będąc zdrajcą. Ja uważam, że bym był wspaniałym zdrajcą. Tylko, że ludzie ocenili mnie pod względem takim, że jak taki kolorowy ptak, to mi Malwiana powiedziała, jesteś kolorowy, jesteś taki, jesteś siaki, owaki, jak ty... Przecież oni od razu cię rozszyfrują i wyrzucą z tego programu. Okazało się, że w ogóle nie byłem podejrzaną osobą zdrajcą. No jest to na pewno psychologiczny program. Jest to na pewno psychologiczny program. Nie wiem, jak doszłem tak daleko w tym programie. Nie mam zielonego pojęcia. Zastanawiam się sam nad tym. Dobrze typowałem ludzi. Kminiłem też dobrze, poza, nie wiem, z osobami, z którymi się zżyłem, dobrze kminiliśmy. Wydaje mi się, że byłem takim safe piąkiem do momentu programu, ale do końca bym w życiu nie doszedł w tym programie, dlatego, że byłem za mocny.