Mentionsy Mentionsy
HEJŁOBUZY PODCAST
HEJŁOBUZY PODCAST

WSPOMINAMY P@NDEMIĘ

15.09.2023 ·45 min 9 s

Hej Łobuzy! 👋 W dzisiejszym odcinku rozmawiamy o życiu w czasach pandemii. Czytamy Wasze historie na ten temat oraz opowiadamy o własnych odczuciach i wspomnieniach.

Nie wiem, czy to można mówić, bo to YouTube demonetizuje. W sumie można, myślę. Nie wolno niektórych słów używać. Ludzie używają jakichś, wiecie, innych literek w tytułach. Przekształcają. Przekształcają. Chciałabym pogadać o pandemii. Sprawdzimy to. Napiszemy, jak powinno być i sprawdzimy, czy się... Dokładnie. Także słuchajcie, chciałabym pogadać o pandemii. Minęło 3,5 roku, od kiedy wiadomo, co się stało. Była izolacja, było zamknięcie wszystkiego, było bardzo dziwnie. To był bardzo dziwny, dziwny, dziwny czas, który tak wspominamy, tak jak przez mgłę wszyscy. I jak teraz się ze znajomymi czy z ludźmi z biura rozmawia, to wszyscy są takie wow, co to w ogóle było. Więc chcemy trochę do tego wrócić i... Przytoczyć wasze też historie, bo mam tutaj wasze historie z Instagrama. Oczywiście nie będę czytać waszych nicków.

Będę po prostu... Rodo i te klimaty. Będę czytać wasze odpowiedzi, wasze wspominki. Niektórzy wspominają nawet dobrze ten okres, niektórzy bardzo źle, większość źle. Mogę wam to zdradzić, także o tym dzisiaj pogadamy. Dlaczego myślałeś, że to jest niedobry pomysł na podcast? Bo to nudne trochę. Ale zobaczymy, jak tam się przegada. Myślałem, że to jest już tak oblegany i przewałkowany temat, że nikogo nie zainteresuje, ale jak zaczęłaś mi przytaczać przykłady, co robiliśmy, to zrobiło się ciekawe. Przypomniało ci się. No dobra, słuchajcie kochani, także jak nam wywalą ten odcinek, to będziecie wiedzieli dlaczego, jak coś to możecie słuchać na Spotify, na Apple Podcasts. Pamiętajcie o subskrypcji naszego profilu, jak słuchacie nas na Spotify i oczywiście o subskrypcji kanału.

Na pewno, bo to jest niemożliwe. A myślisz, że jakby się trzymało i to by... To by się nie rozprzestrzeniało? Ja myślę, że tak by się wszystko rozprzestrzeniało. Tam nie ma możliwości, żeby te rodziny się tam nie spotykały. Oni żyją rodzinnie po prostu. Oni żyją w nakupie. Ja pamiętam, że był taki czas, że się z naszymi rodzicami nie spotykaliśmy, bo był okres też przeziębień. A ten pierwszy taki okres. Ten pierwszy okres. On był taki straszny. Powiem wam, że ja bardzo źle wspominam, bo bardzo się bałam, bardzo się bałam i było pełno fake newsów. Ja pamiętam, że dostałam kiedyś takiego smsa, Że ktoś wysłał mi tego smsa, takie wiecie, że niby tam ostrzeżenie, że nie dotykaj klamek, bo na klamkach trzyma się ileś i coś tam. Ja to przesłałam do kogoś i wpadłam w taką paranoję, że wiecie, że nic nie można dotykać. Nie wiem, ty coś miałeś? Miałam! Ja wylądowałam na terapii, nie pamiętasz tego już w ogóle. Na terapii to tak, ale nie z tymi klamkami.

Bo pracuje. Więc tak, lekcje zdalne, na laptopie, ktoś nie ma. Pamiętam, że były jakieś załatwiane laptopy dla dzieci, lekcje przynoszone, wieszane na płocie przez nauczycielkę, były takie rzeczy, też pisaliście, zaraz będę czytać wasze historie, były takie jaja, no i nauczyciele musieli ogarnąć ten online i te szkoły, co w ogóle był totalny chaos. Ja pamiętam, nie wiem czy ty wiesz, ale wyjechaliśmy do naszej babci wtedy i Katachetka wspominała o tych zdalnych, że większość rzeczy to nauczyciele sami ogarniali, bo szkoła nie była na to przygotowana. Tak, szkoła nie była w stanie zorganizować tych zajęć. Jak był bardziej ogarnięty, taki bardziej do przodu nauczyciel, WSPOMINAMY P NDEMIĘ.

WSPOMINAMY P NDEMIĘ. WSPOMINAMY P NDEMIĘ. WSPOMINAMY P NDEMIĘ. WSPOMINAMY P NDEMIĘ. Ale zobacz, dzieciaki przez to popadły w takie problemy psychiczne, depresję, odizolowanie. Ale nie wszyscy, Karolina. Już nie mówmy tak, że każdy, co był w domu, popadł w ten. Oni się tak spotykali, grali sobie razem. Bardzo dużo dzieci miało problemy. Ja rozumiem, ale nie przesadzajmy po prostu. A ja nie przesadzam. Ja rozmawiam z psychologami. Ja bardziej porównuję to do tego, ile osób poszło, udało im się wyniki, a ty mówisz, że ile osób padło.

Wesela. Tak, wesele z ograniczeniem, a imprezy się działy. Źle to wspominam, w tym największym... A nie wiem, że na przykład ludzie nie mogli odpuścić tego wesela i zrobić sobie później po prostu tylko się... Nie, no co ty, wiesz, jak czekali, czekali. Ja bym nie chciał mieć wesela w pandemii. Dla mnie to by się źle kojarzyło. Z pandemią mam same... I później masz takie przeżycie, że babcia dwa tygodnie po weselu umarła, bo się zaraziła. No kurczę, jaka to jest po prostu... To tak jak wiesz, moja koleżanka zaraziła na przykład ciężarną i wiesz, do dzisiaj ma wyrzuty sumienia, że ciężarna przez nią była zarażona, bo się spotkały i no kurczę, to są takie, no ale z drugiej strony nie wiesz, że coś masz. No ale to dobra, to zróbmy to zapobiegawczo, tak? To teraz jak by była znowu pandemia, to o Jezus, nie wiem czy mam, to idę się spotkać, bo może nie mam, a może mam.

No to jest taki właśnie taka niestety loteria. Niestety. No ale tu akurat chodzi o taką wielką imprezę, wiesz? To nie było spotkanie jednej osoby, tylko takiej grupy. No tak, a tutaj moja kożanka się spotkała jeden na jeden się spotkała i zaraziła. Właśnie, czyli ty to organizujesz, ty jesteś odpowiedzialny za to wszystko. Tak, to jest masakra. Źle to wspominam, w tym największym strachu musiałam chodzić do pracy. Przez pandemię miałam jeszcze większą nerwicę. Mam same złe skojarzenia. Maturzysta. Dokładnie. Maturzysta. Najpierw radość, bo koniec szkoły. Później panika, co z maturą. Brak zakończenia roku. No. Musiałam pracować, ale może i lepiej, bo nie byłam zamknięta w domu, odeszło to w niepamięć. Ja myślę, że w ogóle tak trochę wymazaliśmy to, jesteśmy za taką mgłą teraz.

Ja już zapomniałem kompletnie. Ja pamiętam, tak trochę, wiecie. Ale wiesz, pamiętasz, jak ci się przytoczy temat, a nie tak, że codziennie wspominasz. No nie, nie myślę o tym cały czas, a wtedy naprawdę się myślałam, czy to się kiedyś skończy, ile jeszcze będzie... Za długo to trwało. Słuchaj, to pieczenie chlebków, mycie wszystkiego dookoła, organizacja przestrzeni. To nam się też udzieliło. Słuchajcie, organizacja. Wszystko poukładane było. Do dzisiaj jest tak ładnie poukładane. Tak, do dzisiaj mamy poukładane. I wszyscy minimalistyczna szafa. I w ogóle ludzie przestali kupować takie rzeczy bardziej na wyjście. Tylko podobno ilość sprzedawanych dresów. Wiesz, te marki, które szyją dresy, podobno poszybowały. Trzeba było szyć dresy, Darek. Ojejku. Słuchajcie, ale były też dobre komentarze. Wolność, całkowita wolność, praca zdalna i zero ludzi.

Ale też była silna, tak? Była silna, żeby to zrobić. Zależy, czy ktoś właśnie... Jak jest, wiesz... Ale ktoś tu pisze, nie obyło się bez pomocy psychiatry wręcz. Depresja i strach. Dużo ludzi pisze o depresji i o strachu. I również to tak wspominam... Wujek i ciocia umarli na COVID. No. Poszłam na pracę z domu i tak już zostałam. Zyskałam czas dla siebie i straciłam kontakty z ludźmi. Czyli zyskała czas dla siebie, bo poszła... Ale już nie wróciła jej ta kontakty. Nie wróciła, nie wróciło, nie było kontaktu z ludźmi. Dom, dres, dużo ciągłego jedzenia. To prawda. To prawda. Tutaj o wesele, brak papieru toaletowego w sklepach. Te maseczki na dworze to był dramat, mniej ludzi w sklepach na duży plus, masowe upadki przedsiębiorstw, lockdown i tak dalej.

I tak samo włosomaniactwo poszło bardzo do góry. Dziewczyny zaczęły, wiecie, kręcić te włosy, no bo był czas na to. Mogłaś siedzieć w domu w maseczce, pracować na twarz, na włosy i sobie to zrobić, kiedy normalnie nie było na to czasu, bo trzeba było wyjść. Także parę osób napisało pozytywne komentarze, że dobrze to sobie wspominają i się zorganizowali. I jednak ta izolacja była dla nich na plus, ale jednak większość ludzi wspomina to bardzo źle. Nie chciałabym, żeby to kiedykolwiek wróciło. A jak ty to wspominasz? Bardzo źle. Bardzo źle. Dla mnie to był trauma wręcz, ten strach o bliskich, o moich rodziców, o babcie moje, strach co to będzie, czy nie będzie jeszcze gorzej, właśnie jakieś godziny policyjne itd. Takie strach, że tego wirusa nie widać, że te powikłania mogą być tak straszne, tym bardziej, że słuchaliśmy od tych lekarzy na co dzień, jak bardzo jest źle, jak ludzie umierają w tych szpitalach.

Od lekarzy ze szpitali właśnie. Jak dużo ludzi starszych umarło, mieli powikłania, ci, którzy zresztą mieli choroby te współtowarzyszące itd. Także to ja bardzo źle wspominam, a ty? Jak to podsumowujesz? Myślę, że ja tego tak nie przeżyłem jak ty. Ja się bardzo boję chorób, to może... Ale też, że ja bym chyba, jakbym był sam, to bym strasznie to przeżywał. W sensie, że w domu jakbym był sam. Jakbym został bez jakiegoś człowieka, bo ja jednak jestem taki... Jesteś do ludzi bardzo... Do ludzi otwarty i myślę, że bym to strasznie przeżył. No, ciężko to było. Ciężki czas. Ale mamy, słuchajcie, działkę. I mamy firmę. Przez tą pandemię mamy działkę, bo bez tego byśmy działki nie kupili. Takie są plusy. Ja byłam osobą taką, która powiedziała, że nigdy nie będę mieć działki, bo to jest bez sensu.

Jeżeli chodzi o kolejny odcinek, to napiszcie swoje wrażenia i może wizje co do ślubów, bo możemy nagrać kolejny odcinek o ślubach. Tak. W kolejnym odcinku też poczytamy wasze komentarze, bo dzisiaj już nie było na to czasu, ale trochę tych komentarzy się uzbierało, także czekajcie na to. Będziemy się oczywiście do nich odnosić, odpowiadać wam na pytania, bo tego się sporo pojawia, no i odniesiemy się do komentarzy z tego odcinka. Dziękujemy bardzo. Dziękujemy i do zobaczenia. Pa pa. WSPOMINAMY

Pokazano wszystkie 12 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.