POSTANOWIENIA NOWOROCZNE

Ale powiedziała, to jest najfajniejsze, że powiedziała to na działce. Fajnie, że jesteśmy tu razem. I to jest takie... Jest nieszczęśliwa, jak wyjeżdżamy, nie? Bo my tam bardzo, no cały czas praktycznie jesteśmy razem, blisko z nią. Całe ferie zimowe, te świąteczne tam spędziliśmy. A jak jest poniedziałek, wracamy, to już taki, wiesz, żona wie, że nas nie będzie widziała cały dzień. Jest szkoła i później jest wieczór i teraz jeszcze nie pomaga aura, bo o godzinie 16.00 robi się ciemno i córka ma wrażenie, że już jest noc. Zresztą my też mamy takie wrażenie, że Boże, już też to, co jesteśmy, brak energii. Więc takie podsumowanie tamtego roku. Czyli zmiany publikacji przede wszystkim, mniej pracy po 16.00, a tak naprawdę wcale pracy po 16.00. Tak, jestem w szoku. Szczerze, jak rozmawiałam z moją siostrą, to powiedziała, że jest, mówi, że DG na pewno nie da rady, że ty i tak będziesz pracował.

Że znajdziesz coś fajnego i... Czujesz się jakbyś był w sklepie dosłownie, bo nagle znajdujesz rzecz, której nie widziałeś. Ja tak miałam z książkami, jak teraz sortowałam. Boże, tyle ciekawych książek. Lubię sprzątać ubrania i kurtki i spodnie, wiesz dlaczego? Bo tam znajduję zawsze jakieś drobniaki, pieniądze. Ostatnio sporo uzbierałem właśnie z zimowych rzeczy. Tak, bo ty upychasz po kieszeniach, ja nie. Zapominam, bo ja nie roszę portfela z osobą nigdy. Tak, więc słuchajcie, sortowanie, przeglądanie tego i zrobiłam wielkie, wielkie czyszczenie makijażowe. Ja nie wiedziałem, co tam sprzątałaś. Słuchajcie, wrzuciłam wszystko do dwóch ogromnych toreb. Mogliście to widzieć na vlogu. Wrzuciłam to i nie robiłam prezentów rodzinie. Świąteczny bazar był. Ja na święta zrobiłam bazar. Wystawiłam to wszystko w tych torbach, dałam dziewczynom, rozdaliśmy im torby, żeby mogły sobie tam wszystko chować i powiedziałam im tak, to wszystko ma zniknąć, macie to zabrać, rozdajcie to koleżankom, nie obchodzi mnie to.

Wynika to z badania. Pisałeś? Myślę, że tak, tak. Ja też pisałam, na pewno pisałam i dostałam kiedyś list z Laponii w 1992 roku. Dostałam list z Laponii. Rodzice twierdzą, że to było wtedy za darmo, że to nie było wtedy popularne. Odpowiadają, ale się płaci. Może z Laponii. No wiadomo. Ale kiedyś się nie płaciło, kiedyś było za darmo. W 92 się nie płaciło. Może ktoś za to wypłacił. Słuchajcie, to był prawdziwy stempel od Mikołaja, podpisany przez Mikołaja, byłam tak podekscytowana. Musimy to zrobić, nasza córa by była przeszczęśliwa. O Boże, to teraz też popularne te nagrania takie robione przez AI. Wolałbym list. Bo możesz wiesz, na pamiątkę pójść. Teraz prezenty. Jedynie 15% dorosłych mówi bliskim, jaki konkretnie prezent sprawi im radość. Dlaczego? Bo nie chcemy sprawiać komuś kłopotu.