Homo oeconomicus. Czy człowiek postępuje racjonalnie?

Postępowania tego typu spekulackie były mu dosyć obce. Bardzo sprytnie skedykował Smitha żyjący kilkanaście lat później, tworzący kilkanaście lat później Jeremy Bentham, twórca utylitaryzmu. Był cały czas. Związany z kampanią wschodnioindyjską. Z jednej strony Smitha chwalił, uuu, panie wielki ekonomista, ale z drugiej strony Troszeczkę krytykował Smithowski model człowieka ekonomicznego. Model, który oparty był na koncepcji empatii, sympatii, przedstawionej w teorii uczuć moralnych.

Bo ja ciągle powtarzam, że nie można czytać tylko i wyłącznie bogactwa narodów. Niewielu je przeczytało, no ale jak już przeczytali, to nie czytali raczej teorii uczuć moralnych, a to są dwie książki, które się ze sobą ściśle łączą. Taki Smithowski empatyzujący przedsiębiorca, to on postępuje zgodnie z emocjami, a nie tylko i wyłącznie suchą kalkulacją. Zwłaszcza, że bardzo często takiej suchej kalkulacji nie da się przeprowadzić. Model stworzony, nazwany przez Smitha człowiekiem ekonomicznym, a opisany nie do końca prawidłowo przez Smitha jako człowiek racjonalny, jest krytykowany z czterech różnych stron.

Na to co jest politycznie opłacalne i nie bardzo można jego samego skorumpować. No bo on wydaje swoje własne pieniądze w celu osiągnięcia w jakiejś jednostce czasu swoich własnych celów. No i mamy jeszcze zwolenników Psychologi takich jak Jonathan Haidt, o tym kiedyś opowiem, a może już nawet niedługo, którzy zarzucają Smithowi, że on nie bierze pod uwagę moralnych podstaw procesu decyzyjnego.