Gwiazdowski mówi Interii. Odc. 2: Konstytuta-prostituta. Józef Piłsudski plus Robert Gwiazdowski

Odbyły się na to wybory prezydenckie. Wygrał Lech Wałęsa. Tadeusz Mazowiecki, który przegrał wybory z Kretesem, bo nie wszedł nawet do drugiej rundy, podał się do dymisji. Premierem został Jan Krzysztof Bielecki i zaczęto przygotowywania do kolejnych wyborów, teraz już demokratycznych, a rzeczywiście odbyły się w 1991 roku wybory demokratyczne. Jedyne wybory demokratyczne, jakie się odbyły w czasie Rzeczypospolitej. Dlaczego jedyne? No bo Nie było żadnych ograniczeń. I to strasznie przeszkadzało naszym politykom. A może politykierom? Po Sejmie pałętali się przedstawiciele jakichś różnych mniejszości. Wcale nie narodowych, tylko różnych politycznych.

No bo tu powinniśmy uzyskiwać konkretny jakiś skutek. Uzyskujemy skutek taki jaki uzyskujemy, to znaczy się ciągle kłócimy. Spór, czy ma być państwo socjalne, czy może Państwo sprawiedliwości społecznej przesądził chyba pan poseł Tadeusz Mazowiecki. Stwierdził mianowicie, że on osobiście wolałby sprawiedliwość społeczną. Kąśliwa uwaga senatora Jerzego Madeja, czy ma być według potrzeb, czy według pracy, nie doczekała się odpowiedzi. I została sprawiedliwość społeczna.

Mamy przywrócić praworządności. To u nas nigdy przecież nie było. Nie dość, że mamy demokratyczne państwo prawne uczwistniające zasady prawidłowości społecznej, to jeszcze obowiązuje w tym naszym państwie zasada podziału władz. Władza dzieli się na Stawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Mówi się o trójpodziale. Kłopot polega na tym, że Monteskiusz, na którego się powołujemy o trójpodziale władzy, to nie pisał. To pojęcie trójpodziału jest użyte w polskim tłumaczeniu ducha praw przez Tadeusza Boja-Żeleńskiego.