Wiedźmin - krew elfów | S01E10

To jest zwykła dyskusja, Xattra. Nie wyrzucamy. Patrzę na Muriel. Sprawdzam, jak wygląda, czy wygląda trochę lepiej niż wczoraj. Jak się czuję. I myślę sobie o tym, że może gdyby Ronadin i Barret byli tam z nami, to może nie skończyłoby się to dla Muriel tak Ja wyjątkowo, bo pozwalam sobie na to, żeby nie zachowywać cały czas czujności, żeby tym razem nie

I oto słyszycie pisk czarodziejki. Sattra, mówi Ronadin. Nieźle się tam bawią. Zobacz, jakie piski. No właśnie słyszę. Idź może zobacz, co się dzieje. Poradzą sobie beze mnie. Jakoś świetnie sobie radzą do tej pory. Poradzą sobie bez ciebie, ale czy ty poradzisz sobie bez nich?

Widzę, że deliberować na ten temat zamiaru nie masz. Dobrze, przyjmujesz krasnoludzkie zwyczaje. Ta gra bardzo szybko uczy, w jaki sposób się gada. Jeśli chcesz, żebym elaborowała, mogę. A chcesz? Nie jest to mój ulubiony temat. Nie przepadam za zabijaniem ludzi. Może to będzie dla ciebie dziwne, ale ja też nie. Ale czasami to jest najprostsza metoda, żeby załatwić sprawy. I wiele mówi o tych, którzy się nią posługują. To prawda. Zattra pije. No, to jest mocny trunek. On bardzo miło wchodzi, zwłaszcza z jakimiś ogórkami, które też przytargał.

Właśnie właśnie takich. Właśnie sięgam do jego włosów i wyciągam jedną z tych kołązek, które się gdzieś tam zawierbundziły. Masz na pamiątkę, podaję ci. Z Zattra? Czy mi się zdaje, czy Yorn jakby... Może magicznie odżył jakoś, co? Takiego wesołutkiego go nie widziałem od... W sumie nigdy go nie widziałem takiego wesołutkiego. Ronadin! Takiego dobrego kawału dawno nie słyszałam. Obejmuję Ronadin ramieniem. Ja nie zszartowałem.

Futrzakły jeden, jak pić nie potrafisz, to nie marudź. I pociąga od razu. On znowu to zrobił. No rozmawiam ze sobą. Mówiłem, że rozmawiam ze sobą. Cały czas jestem sam na trakcie, więc gadam ze sobą. Ja myślę, że... Nazywasz siebie przeklętym futrzakiem? No brodę mam. Tak pieszczotliwie do siebie mówię. Futrzak. Myślę, że raczej chodziło o to, że oszukujesz, bo miałeś nie odpowiadać i pić, a tu widzę, że krasnoludzka natura wychodzi i sięgam po ten dzban i zabieram. O! Mam pytanie do Muriel! Ale kolejka poszła dalej, Xattra. Patrzę na Ronadina, który powinien był dostać gąsiorek.

Wszyscy wiemy, że małe czarodziejki i małe krasnoludy nie mają za bardzo czym się bawić. A no nie mają. Tro, co cię gryzie? To pytanie? W grze? Musi być w grze. Przyjmuję dzban i wypijam duży łyk. Domyślasz się też, Zattra, co będzie jak wstaniesz? Na razie siedzisz, a jak wstaniesz to będzie karuzela.

Ja w tym momencie mówię, ale Zattra wiesz, że Stefan nie będzie mógł jechać przez las. Co masz na myśli? To, że mogę cię nieść, ale znowu mi się plecy otworzą. Na razie tak nigdzie nie jedziemy. Spójrz na niego. Pokazuję na Ronadina, który leży obok mnie. Ale... No ja właściwie mam do ciebie pytanie, Yorn. Mogę cię prosić na stronę? Patrzę na ciebie nieco sceptycznie. Prosić możesz.

Więc ja bym chciała, żebyś ty z nim porozmawiał, bo ja nie wytrzymam w końcu. Ja mam długi ląd, ale jak już się podpalę, to wiesz co się dzieje. Ja mam resztki instynktu samozachowawczego, więc nie komentuję tej uwagi o długim lądzie. Tylko kiwam głową. Znaczy, ja z nim zawsze rozmawiam. Mogę z nim porozmawiać jeszcze raz, nie ma problemu. A wiesz, Xattra, jak mówi do siebie, to nie będzie pierwszy i ostatni raz. Ale Yorn, zwykle jak mówisz do siebie, to kontynuujesz mówienie do siebie, a nie robisz tak, że mówisz coś i robisz przerwę na wypowiedź.

Xattra. Podchodzę do Ciebie te dwa kroki, tak kładę Ci rękę na ramię i tak Cię delikatnie klepię. Cromwell jest... Jak to mówią? Każdy ma swoje... właściwości. Trochę czasu zajmuje przyzwyczajenie się... Skąd go znasz? Kontrakt mieliśmy. Gdzie to było? Chyba Kedwen. Na co? Karawana chyba? Coś mieliśmy ochraniać, a potem przepływała się jakaś krąpa.

Trzymaj to. Aha. Biorę i trzymam. I nie oddawaj mi, dopóki nie skończę. Nie skończysz czego? A potem możesz to przeczytać, bo teraz, skoro już to masz w rękach, a tam jest wszystko napisane, to już teraz nie mogę stchórzyć. Ktoś mi powiedział, że żałuję się bezczynności, a nie działania. Zatra... Teraz musisz mnie uważnie posłuchać. Zgubne Granie w RPG, Xattra Ningivard, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Zgubne Granie w RPG, Z

Nie powinienem cię wtedy... całować, nie... Ja... Zattra, ja... pamiętam jak... A ja wyślałam, że powiesz, że nie powinieneś był iść z tą inną kobietą na siennik! Ale jestem kurwa... Przecież to ty pierwsza... Co ja pierwsza? Byłam wynajęta jako Bartka, Yorn! Zawołali mnie, żebym dalej grała, więc poszłam dalej grać! A zanim skończyłam, ty już byłeś z kimś innym!

Zawsze byłem Xattra. I jestem. I będę. Bo jak pomyślę o tym, że kiedyś rzeczywiście możesz nie chcieć już... Chciałbym móc znaleźć słowa, na które zasługujesz, Xattra.

No, mówię. Od nich. No to może... Może czas na swoją. Wiesz co mówią? Coś się kończy, coś się zaczyna. Czujesz jak Xattra, która parła się z twoimi plecami o twoje plecy, kiwa głową. Tak. Czas na moją lutnię. W końcu nie wytrzymuję i zerkam ci przez ramię. Po czym zaraz dodaję, nie, nie, nie powinna była na to patrzeć.