Wiedźmin: Cesarstwo Słońca | odc. 2/4

Wiedźmin Cesarstwo Słońca odc. 2 Jest późny wieczór, Atre. Z każdą chwilą wsiąkamy w klimat tego miejsca, zniszczonego miasta. Pewnego dnia Abot daje nam zlecenie. Chce iść z nami. Mamy zabrać coś na ulicę Cintryjską i tam spotkać człowieka, któremu mamy przekazać torbę z medykamentami. Jak się okazuje, w mieście było więcej takich punktów jak ten Lazaret, do którego my sami trafiliśmy, gdzie pracowaliśmy przy chorych, rannych.

Więc też pewnie w jakimś stopniu widzący jeszcze wiele kwestii dość idealistycznie, choć zarówno był kryminalistą, jak i doświadczył różnych rzeczy. Natomiast jest wpatrzony w ciebie. Przez te pięć dni on nie próbował podobnych Cesarstwo Słońca odc.

Cesarstwo Słońca Konrad był ponury jak porany, jak po Savoyne. Tyle można o nim powiedzieć. Kręcił się od miejsca do miejsca, starał się pomagać jak tylko mógł. Od czasu do czasu przystawał przy dzieciach, przy starszych. Rozmawiał z nimi, opowiadał im historię. Nastawiał u uszu, słuchając tego, co ludzie mają mu do powiedzenia.

Klnę tylko na początku w swojej głowie do wielkiego słońca wszechwidzącego, no bo co tu się w ogóle odpierdala? Ale im bardziej się zbliżam i patrzę na ten jego stan, na to, że on rzeczywiście fizycznie się czuje jakby z kimś rozmawiał, czuję jak zaczyna mi ogarniać jakiś lęk, no bo co ci Nordlingowie mają ze środki? Co oni znaleźli, że to tak działa od razu? Myślę sobie, że to musi być ten sekret tego powodzenia tej całej tu operacji, więc... Staram się jakoś złapać Konrada, zwłaszcza w tym momencie, kiedy pięściami wali w ścianę.

Enid trzyma rękę na swoim sztylecie, który ma zawsze ze sobą, myślę, że będzie to broń raczej mało skuteczna przeciwko Cesarstwo Słońca odc. 2 Prawdziwa szpiegini, chociaż to właściwie nie jest chyba element ich akcji, tego dlaczego tutaj są. Ale ma takie poczucie, że to jest takie ważne i że to jest taka próba.

Ale zrobimy to pod sztandardem proroka. Ej, ej, ej. Mnie wielkie słońce. Wybacz to wszystko. Wracamy na górę. Zbiorę jakąś mniejszą grupę i poszukamy jakichś... Drogi ucieczki z tej świątyni. Żeby jak wy zrobicie zamieszanie z bombami, żeby udało się tam jakoś znaleźć najszybsze wyjście i ich ewakuować stamtąd. Doskonała myśl. Doskonała myśl, tak. I... Abot. Wołam go. Wołam Abota. Abot, gdzie jesteś? Potrzebuję cię. Tutaj bracie. Bracie.

Robmy to. Popiszcie w takim razie... Miejsce swoimi słowami, a będę dokładał jakieś pozostałe elementy. To o czym dowiadujecie się, ponieważ jest jeszcze przed zachodem słońca i też Abbott faktycznie naciskał, ale też sam Konrad przecież chciał, żeby jak najszybciej działać, żeby jak najszybciej się tym zająć, bo nie wiadomo ile jeszcze czasu będą w stanie trzymać się na pozycji. To dostajecie informacje od jakiegoś własnego gońca, kogoś kto po prostu przemyka tymi uliczkami, ukrywa się i zbiera różne informacje.