Kult RPG: Powrót Demiurga - NAHDA - 2/2 | FINAŁ

Ja staram się przejąć, znaczy wykazać inicjatywę i mówię, to chyba tam, tam ktoś nas wołał. Nie zapalajcie żadnych lamp. Słuchajcie, tu jest karta. Osoba, która jest najbliżej tej osoby, tej kobiety, dostaje Kartę magnetyczną. Te drzwi niezależnie od tego czy jest energia w bloku czy nie, one zamykają się i otwierają. Nie pytajcie jak ją zdobyłam. Ten skurwiel bawił się mną jak marionetką. I wręcza osobie, która jest najbliżej. Zimmerman.

Zimmerman. Po tej porze... ...będzie próbował robić coś... ...przy elektronice. Nie macie wiele czasu. Siedem minut. Mam cenę i czas w takim razie. Pokazuję wam schody. Chodźmy, chodźmy szybko. Pokazuję wam schody. Ja wręcz idę, znaczy idę, wręcz zaczynam tam truchtem wbiegać po schodach na górę. Siedem minut to jest bardzo niewiele czasu. Ja jeszcze tylko się odwracam i pytam, na którym to jest piętrze?

Drzwi się otwierają. I tu poproszę was o deklarację, co robicie i dobierzmy do tego ruchy. Aż od razu mówię, przede wszystkim się skupia na tym, żeby znaleźć Zimmermana, żeby znaleźć nasz, czego pobierze. Bo chcę do niego jak najszybciej dopaść, zrobić to, co mam zrobić, a potem będziemy się martwić resztą. Dobra, więc działanie pod presją. Ja pierwsze co, to chcę Do mnie teraz dochodzi to wszystko co się dzieje, więc ja w tym momencie chcę wykonać misję, ale od razu też myślę jak stąd możemy uciec. Ja już nie chcę na razie umierać.

Sukces. Ja mam z komplikacjami. Ja mam porażkę. Tak jest. Słuchajcie, zaczniemy od osoby pierwszej, która zadeklarowała. Ty aż ruszasz, rozglądając się, gdzie może być potencjalnie Zimmerman. Jesteś jak pies gończy w tym momencie. Wychodzisz tam i kiedy tak przykucasz, spoglądasz w kierunku dużego pomieszczenia, takiego, do którego odchodzą inne wejścia i schody na górę, to dostrzegasz tam kilka kanap i w takim bardzo W niewielkim świetle, tak naprawdę takim awaryjnym, widzisz przytulone dwie kobiety.

Prawdopodobnie matkę i córkę. I one patrzą w kierunku okna, czyli w ogóle nie zwracają na ciebie uwagi. Natomiast po schodach dostrzegasz, jak właśnie schodzi mężczyzna. Wiesz jak wygląda Zimmerman? Zimmerman jest raczej starszym gościem. Około 45 lat. W stosunku do was, osiemnastolatków. Nie wygląda, żeby to był Zimmerman. Możliwe, że to jest jego ochroniarz albo syn. Nie wiecie, nie znacie jego rodziny. Okej. Czy tam jeszcze, skoro to wszystko jest przeszklone, kogoś widać? W sensie, czy mam widok na cały ten apartament na dole?

Dobra. Musimy go dopaść. Więc ty wychodzisz. Jason? A ty? Dwa pytania. Tak? Mogę zadać. Dokładnie. Co w tym momencie stanowi największe zagrożenie? To jest pierwsze moje pytanie. W tym momencie nie ma tutaj zagrożenia. Ci ludzie, których ty też widzisz po prawej stronie, to członkowie rodziny Zimmermana. Oni nie są dla was zagrożeniem. Nie mają broni. W tym momencie to, co stanowi zagrożenie, to ochroniarz, który gdzieś jest na terenie, który w momencie wystrzałów na pewno się pojawi i potencjalnie Zimmerman. Nie wiesz, jakim on jest do końca człowiekiem, ale ochroniarz jest dla was w tym apartamencie. Jeżeli nie ma kogoś dodatkowego, jest największym zagrożeniem.

Pełen automat, ja nie... Więc dodaj sobie trzy. I przemoc. Okej. Już rzucamy na czekoladkę. Też pomyślałem o tym, że ash jest największym zagrożeniem. To była ash? Przemoc, przemoc, gdzie jest przemoc? Ja mam minus jeden na szczęście. Do tego jeszcze trzeba dodać te trzy. Ale to jest osiem, to jest dalej niepowodzenie. Dobra, za chwilę opisujemy, co się dzieje. Przechodzimy do Ash. Wchodzisz tam i w tym momencie widzisz, że ten mężczyzna, który schodził po schodach, dopada do tych kobiet i po prostu otacza je swoim ciałem. Widzisz, że to jest młody gość. W rysach jego twarzy dostrzegasz Zimmermana, że to musi być jakiś jego syn.

Nie no, ja próbuję unikać, ja próbuję z nim walczyć. Znaczy walczyć, staram się po prostu... Uniknąć obrażeń, ja też. Więc rzućcie sobie. Paniknie obrażenia. A ja nie jestem najlepszy w tym. Porażka! Porażka! Aż. Aż mnie zabolało. Za tobą rozgrywa się cała ta walka. Te kobiety w pewnym momencie tylko tak dostrzegasz kątem oka. Ja wiem, że cię teraz nie interesuje, ale one gdzieś chowają się po prostu, gdzieś z boku. Mężczyzna znokautowany tutaj leży. Tam są twoi ludzie, którzy potrzebują pomocy. Na górze jest Zimmerman, prawdopodobnie. Szybka decyzja, co robisz?

Czujesz, intuicyjnie czujesz, że masz przed sobą Zimmermana. Widzisz jakiś kształt, który oczywiście możesz się mylić, ale gdzieś po środku stoi mężczyzna. I zanim wrócimy do ciebie aż, to chciałem powiedzieć, co dzieje się z wami, panowie. Ed, zostajesz złapany za szyję. Czujesz potworny ból wchodzący Tak naprawdę przebijający się przez twoją skórę, dochodzący do kręgosłupa. W tym momencie czujesz, że twoje ciało sztywnieje, przestajesz czuć od twarzy w dół ciało, swoje.

Jeśli widzę tę osobę, to też. Ale analizuj sytuację, okej. To jest jak najbardziej. Poznaję intencje. Myślę, że patrząc na Ash, no to jednak percepcyjnie u niej jest lepiej. I... wyszła porażka. Dlaczego nie jestem zdziwiona? Możesz zadać jedno pytanie, ale nie otrzymujesz premii dorzutów. Czegoś nie zauważasz, przyciągasz niepożądaną uwagę lub wystawiasz się na zagrożenie. Ja chcę wiedzieć, gdzie jest mój cel. To jest mój główny... Gdzie jest Zimmerman? Bo po to zostawiłam moich przyjaciół. Nie ma go w tym pomieszczeniu.

Próbujesz ją ominąć i tak też robisz. Ona idzie w kierunku tego głosu, który tam był. Zimmermana. Sylwetki, która tam stała. Idzie w tamtym kierunku i nagle widzisz jak w tej ciemności po prostu znika. Chłopaki? Co dzieje się z Edem? Jak leży na posadzce. No, leży i jest po prostu, tak jak mówiłeś, coś ściągnął ze mnie balast, tak? Więc czuję może błogość.

Całe moje jestestwo się skupia na tym, żeby w jakiś sposób jeszcze się poderwać nawet ostatni raz przed śmiercią i wystrzelić to, zaatakować to nawet zębami, paznokciami, czymkolwiek. To jest taka... To, co się dzieje w mojej głowie. Podegrajmy ostatnią scenę. Ja dobrze zrozumiałem, że aż schodzi do swoich ludzi? Ja się uważam, że tutaj nikogo nie ma. I spierdoliłam misję. Nie, Zimmermana tu nie ma. To tak, zbiegam. Zbiegam na dół. I pewnie będę... Będę próbowała naprawić to, co zepsułam. Widzisz leżących rozrzuconych jak takie... lalki.