74. Gra o sumie zerowej

Osiem uderzeń przewagi nad drugim zawodnikiem to była ogromna zaliczka. Wystarczyło tylko na spokojnie dowieźć ten wynik. Przynajmniej tak się mogło wydawać. Lynn Grant nawet nie biła się o zwycięstwo, nawet nie wiem, czy o tym myślała, bo przed ostatnim dniem była o ładnych kilka pozycji niżej, I może właśnie ten całkowity brak presji pomógł ich zagrać koncertowo, bo 65 w ostatniej rundzie i jeszcze spektakularny chip-in na osiemnastym, no to była poezja. Tymczasem gdzieś tam dalej, w ostatniej grupie Sebastian Soderbergh walczył ze swoimi upiorami i stresami we własnej głowie i tak nie trafiał kolejnych patów. I w pewnym momencie Lin Grant Poszła na rozgrzewkę, bo ta przewaga Soderberga zaczęła tak bardzo topnieć, że mogło, mogło nawet dojść do dogrywki.

No i na ostatnim dołku sytuacja była już jasna. Soderbergowi zostało jedno uderzenie przewagi. Robi para, wygrywa turniej. Bogej, jeśli by mu się noga powinęła, oznacza dogrywkę. Jego approach wyglądował w piachu, ale to dramatycznie. Zbliżenie kamery powodowało, że trudno było na to patrzeć. Prawie cała piłka zagrzebała się w piachu i wydaje mi się, że gdyby to nas trafiło, to nie wiem czy większość z nas przypadkiem nie miałaby w ogóle problemów, żeby wyjść z bunkra za pierwszym razem. Soderbergowi się udało. Potem miał pad na para, ale taki kilkumetrowy, to było ciut za daleko. No i tak może z półtorej stopy mu zabrakło. No, czyli jednak dogrywka, tak się przynajmniej wszystkim zdawało. A tu psikus. Soderberg nie trafił z tych kilkudziesięciu centymetrów.