Godzina Szumu #92: Płynne stany rozkoszy wg Alaina Robbe-Grilleta

I jej się podobało to, że on był dużo starszy, że on był znany, że zabierał ją na salony, że mogła z nim podróżować, że poznawała przez niego dużo ciekawych osób, znanych ludzi, ale też bardzo, jak sama przyznawała, rozszerzył jej horyzonty literackie i artystyczne. Więc zupełnie jej nie przeszkadzało to, że ona właśnie była taką jego utrzymanką, była taką trophy wife można powiedzieć, nie? Współczesnym językiem. Aż w wieku lat 50 mniej więcej poznała, kiedy oni byli w Nowym Jorku i Robbe-Grillet uczył na jednym z nowojorskich uniwersytetów literatury francuskiej i zaczęli eksplorować ówczesną też taką trochę podziemną, ale gdzieś tam już wypełzającą może z tego najgłębszego podziemia scenę klubów BDS-em.

No bo może być to ujęte w taki faktycznie sposób, jak przed chwilą powiedziałaś Ewa. Mężczyzna, który dominuje, ale są też mężczyźni, którzy chcą być dominowani i to też jest tak naprawdę, świetnie się mieści w takim patriarchalnym, konserwatywnym porządku, no bo ci mężczyźni oddają władzę na przykład tylko przez chwilkę. Trochę już też było o tym dyskusji w świecie artystycznym, więc zastanawiam się, jak wy do tego podchodzicie, żeby, no nie wiem, co chcecie o tym BDS-em powiedzieć? Na początek chyba wprowadzę do tej rozmowy taki spoiler alert i zdradzę w pewnym sensie puentę wystawy. Dlatego, że tej definitywnej odpowiedzi, czy wrażliwość BDSM jest w swojej naturze emancypacyjna, czy też przeciwnie jest takim karnawałem, który utrwala istniejący porządek, również seksualny, również erotyczny w planie patriarchalnym.

I w tym wypadku Tym groźnym ładunkiem jest przemoc, są relacje dominacji, uległości, czyli te rzeczy, które w życiu codziennym są źródłem większości naszych społecznych, indywidualnych cierpień, cierpień niedoli, tak? Natomiast to, co nas bardzo zainteresowało w świecie BDS-em, to ten projekt, aby te ciemne materie przemocy, relacji władzy, relacji podległości, dominacji, Przerabiać na przyjemność i to w dodatku obustronną przyjemność, co w życiu społecznym totalnie nie wychodzi, no bo z tych relacji władzy zwykle przyjemność czerpie tylko jedna strona. To mi się wydaje jednak dosyć wywrotowym momentem kultury BDSM, ta zdolność przetwarzania nierówności na przyjemność.