Prawa kobiet, a wojna w Strefie Gazy

Opresji czy wyzwolenia kobiet można na przykład zaobserwować, że te kobiety w społeczeństwie obywatelskim jest sporo aktywistek i ja po raz pierwszy jak tam byłam z organizacją Praw Człowieka Al-Haq, no to też tam wiele kobiet pracujących tam poznałam. Co do tego hijabu, to tak jakby zachód jest tak bardzo zafiksowany. Hijabu, czyli przypomnę skromnego stroju muzułmańskiego, czyli de facto chusty na głowie. No na przykład Rania, moja bohaterka. Z nią akurat rozmawiałam w Wiedniu. Ona pochodzi z Gazy. Ona hijabu nie nosi. Jest aktywistką, ale no właśnie w Wiedniu w tym momencie. Ona wspomina o tym, że zarządów Hamasów wspomina tak krytycznie, że coraz bardziej ten skromny ubiór był oczekiwany.

Żeby mieć akurat takiego przeciwnika i dokładnie tak samo było w przypadku Czeczenii, że mieliśmy bardzo różny ten ruch nacjonalizmu czeczeńskiego, a w pewnym momencie był Emirat Kawkas, który po prostu Rosja właściwie, można powiedzieć, sama sobie wykreowała. Nie wiem, czy zgodzicie się ze mną, że to jest podobnie w przypadku tego regionu. W pewnym sensie tak, ale też stosunkowo rzadko się o tym mówi, ale w ogóle Hamas też trochę ewoluował od czasu tej pierwszej słynnej karty Hamasu. Która nie ma co ukrywać jest antysemicka i taka fundamentalistyczna. Jeżeli chodzi właśnie o Hamas, to tym co skłania ludzi, dlaczego ludzie popierają Hamas, to jest bardziej ten element ruchu oporu wobec okupacji, a nie samego fundamentalizmu islamskiego.

Również wśród osób, które są chrześcijanami, możemy usłyszeć pozytywne słowa na ich temat. Dzisiaj, czy podczas ludobójstwa w Gazie, słyszałam też od osób, które są takie bardziej lewicowe i postępowe, słyszałam takie słowa, że to nie jest czas na krytykowanie Hamasu. No bo dzieją się po prostu tak straszne rzeczy. No tak, że społeczeństwo się radykalizuje po prostu w takim kontekście. I się skupia jakby, że odkłada te konflikty wewnętrzne. No, ale też właśnie to jest to, że mają teraz ważniejsze problemy do rozwiązania, niż właśnie walka z tym Hamasem. W momencie kiedy trwa ludobójstwo i kiedy ludzie są zabijani, to nie jest jakby na to czas.

Przedmurze tego świata antyislamskiego. Abstrahując już właśnie od tej takiej warstwy ideologicznej, która przecież od początku 2000, znaczy oczywiście, że wcześniej, natomiast od początku 2000, ten aspekt ideologiczny właśnie takiego cały czas pokazywania palcami na muzułmanów, na islam, jeszcze w dobie, w której doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, jak bardzo gra się tą kartą, jeśli chodzi na przykład o nasze kwestie granic, bezpieczeństwa granic i tak dalej, Mam wrażenie, że jest to celowo tak naprawdę jeszcze dodatkowo napędzane. Natomiast tutaj wrócę jeszcze do tego wątku, który Dalia również poruszała w kontekście tego, że odchodząc jakby trochę od Hamasu, a bardziej koncentrując się na tym, że jest to moment, w którym tak naprawdę ludzie walczą o przeżycie, powiedzmy sobie szczerze, a w internetach świata zastanawiamy się nad tym, czy kobiety mają możliwość skorzystania z czegoś, czy też nie.