NATO bez USA - przyszłość czy teraźniejszość?

Poważnie zastanawiam się nad wycofaniem USA z Sojuszu Północnoatlantyckiego, powiedział Donald Trump w The Telegraph w wywiadzie, który ukazał się w tym tygodniu i wywołał oczywiście spore zamieszanie w mediach, w całej infosferze. Czy jednak mamy do czynienia z jakimś nowym kryzysem w relacjach transatlantyckich, czy raczej jest to jakiś proces, którego po prostu kolejne etapy nam się ujawniają w chwilach kryzysu? Jestem zdania, że to właśnie jest ta druga opcja, o czym opowiem w dzisiejszym odcinku Globalnej Gry. Witam Państwa, nazywam się Filip Dąb-Mirowski. Zapraszam do spędzenia ze mną kolejnych kilkudziesięciu minut, gdzie właśnie poruszymy ten temat. Trochę go tutaj postaram się rozgryźć i podzielić na części. Zacznijmy od tego, że... No właśnie, dlaczego nie jest to nowy proces?

Ten zgrzyt obecny w relacjach transatlantyckich właśnie jest związany bezpośrednio z Bliskim Wschodem, z wojną przeciwko Iranowi. Otóż w ostatnich dniach do oporu Hiszpanii wobec tej całej operacji dołączyły jeszcze Francja i Włochy. Łącznie wszystkie te trzy państwa sprzeciwiają się, w jakiś sposób się sprzeciwiły, w sposób taki dość praktyczny, czyli uniemożliwiły Amerykanom swobodne korzystanie ze swoich instalacji wojskowych czy też baz. Nie w każdym przypadku było to to samo, media to trochę upraszczają, dlatego powiedzmy sobie dokładnie o co chodziło. Hiszpania pod wodzą Pedro Sancheza, socjalisty, od samego początku sprzeciwia się operacji amerykańsko-izraelskiej przeciwko Iranowi.

Czy tak jest to interpretowane? Otóż samoloty transportowe, które leciały do jednej z baz, chyba w Aviano, zdaje się nam, w Włoszech, tam władze... Czy też w zasadzie to kontrolerzy lotów odmówili możliwości lądowania właśnie tym samolotom. Tutaj przyczyna była inna. Była to przesłanka formalna. Te loty nie zostały wcześniej notyfikowane. Włosi nie wiedzieli co tam jest przewożone, dokąd ma dalej lecieć i w związku z tym odmówili po prostu możliwości lądowania podkreślając tutaj swoją suwerenność w tym zakresie. Tu trzeba nadmienić, że o ile Amerykanie się zirytowali na takie dictum, to jednak terytorium włoskie jest wykorzystywane aktywnie w operacji Epic Fury przez Amerykanów.

Podszyte tutaj jeszcze było z sytuacją ciśniny Ormus. To jest trochę skomplikowane, ale głównie w narracji Trumpa. Otóż Amerykanie rozpoczynając swoją wojnę napastniczą razem z Israelem, nie pytali się nikogo i nie konsultowali z sojusznikami tej operacji. Wręcz przeciwnie na ofertę brytyjską, że są w stanie Brytyjczycy wysłać tam swój lotniskowiec z okręty, Trump wyśmiał powiedział, że No nie potrzebują tej pomocy, że sobie świetnie poradzą. Tak samo mówił o Ormuzie. I koniec końców Amerykanie samodzielnie tak większość tej operacji morskiej wzięli na siebie. Po jakimś czasie okazało się jednak, że Iran bardzo skutecznie blokuje tranzyt ciśliną, że ma nad nią pełną kontrolę.

O tym Państwu mówiłem w zeszłym nagraniu o Iranie. Także Amerykanie nawet gdyby chcieli, a cieślina byłaby zaminowana, no to byłoby im po prostu bardzo ciężko w sposób praktyczny ją udrożnić. Słysząc to Donald Trump wezwał swoich sojuszników zachodnich, których drwił, których nie poważał, do pomocy do zawiązania koalicji i płynięcia do ciśniny Ormus w celu odblokowania jej. Na co usłyszał, że nie, dziękujemy, postoimy, nie będziemy się tutaj angażować. No i właśnie to jest ta podbudowa, czyli z jednej strony Ormus, a później jeszcze taka potwarz w postaci uniemożliwienia lądowania samolotom. Podpalił Trumpa i podpalił całą jego administrację w sposób taki mocno antyeuropejski.

Doszło. Dlaczego państwa europejskie i czy mogły to zrobić po prostu z powodek emocjonalnych? Dlaczego państwa europejskie postawiły się w takiej sytuacji, wykonały taki sprzeciw wobec Stanów Zjednoczonych i osoby Donalda Trumpa, który przecież jest dość impulsywny, tak? Jest nawet nieobliczalny w powszechnym odczuciu. W związku z czym po co tak się narażać? Czy to jest bez sensu? Bo słyszałem taki komentarz, że to jest w ogóle bez uzasadnienia. Otóż nie, proszę Państwa. Moim zdaniem, i tu przejdziemy sobie do drugiego punktu, właśnie dlaczego tak się dzieje, państwa europejskie zaczynają kalkulować. Zaczynają kalkulować w sposób wydaje mi się dość pragmatyczny, jakkolwiek okrutny dla naszej wizji zachodu, z którą musimy się po prostu pożegnać.

Już od jakiegoś czasu się żegnamy, ale nadal jednak sprawia nam ból obserwowanie, jak to wygląda w praktyce, zrywanie tego plastra. Otóż to jest moim zdaniem ściśle związane z polityką Iranu. Zauważmy, że Iran kontrolując cieślinę Ormus i w ogóle dążąc do zakończenia tego konfliktu, ale na swoich warunkach, bo oni drodzy Państwo czują się nadal zwycięzcami tego starcia. Oczywiście konflikt się nie zakończył, wszystko może się zdarzyć, ale na tą chwilę wydaje mi się, że to oni kontrolują eskalację i oni dyktują warunki. Otóż Iran kontrolując cieślinę Ormus wystosował taki apel do świata. Cieśnina będzie drożna za darmo dla naszych przyjaciół. Państwa, które nas wspierają aktywnie, mają prawo swobodnie żeglować w jedną i drugą stronę. Nie będziemy tutaj czynić żadnych problemów.

Moim zdaniem to wynika bezpośrednio z amerykańskiej słabości zademonstrowanej, właśnie ujawnionej na Bliskim Wschodzie. Przede wszystkim zobaczcie Państwo, że to nie jest tak, że Amerykanie, tak jak to mówi Trump, nie potrzebują w ogóle sojuszników, że są w stanie, że są tak potężni, że sobie radzą znakomicie bez nich. No samo już to wezwanie do odblokowania Ormuzu pokazuje nam, że tak nie jest. Ale no właśnie, jeśli nie ma baz europejskich, to nie ma wygodnej projekcji siły. Nie można robić międzylądowania ze wschodniego wybrzeża Ameryki w locie na Bliski Wschód, tylko musieliby to na raz przelecieć te kilka tysięcy ładnych kilometrów, co jest przecież niemożliwe.