TABLICA OUIJA - GRA Z DIABŁEM! | ODCINEK 34

Historia Patrici Pearson, która rozpoczęła się od niewinnej zabawy tablicą Ouija. Wkrótce przyrodziła się w mrożącą krew w żyłach tragedię, która do dziś pozostaje tajemnicą owianą strachem i mrokiem. To nie jest zwykła opowieść o duchach. To historia o stopniowym zanurzaniu się w szaleństwo, z którego nie było już ucieczki. Był chłodny jesienny wieczór 1972 roku, kiedy Patricia, młoda studentka ze Stanów Zjednoczonych i jej przyjaciele, postanowili rozproszyć nudę na małej domówce, która odbyła się u jednego z jej przyjaciół.

Początkowo wskaźnik ledwo drgnął, ale po kilku minutach zaczął poruszać się płynniej. Tablica odpowiedziała na pytanie o imię ducha. W odpowiedzi otrzymali imię Tomi. Przyjaciele byli rozbawieni, zakładając, że ktoś z nich oszukuje, celowo przesuwając wskaźnik używając do tego siły. Duch Tomiego przedstawił się jako dziecko, które zginęło w tragicznych okolicznościach. Patricia poczuła dreszcz, ale jeszcze nie była przerażona. Cała sesja trwała około 20 minut, jednak zanim doszło do końca, Patricia zabrała ręce z tablicy i powiedziała, że nie chce dalej tego kontynuować.

Mówiły do niej, wołały jej imię. Patricia, choć przerażona, starała się ignorować te sygnały. Tłumaczyła sobie, że to zmęczenie lub stres związany z codziennymi obowiązkami. Jednak sytuacja zaczęła się pogarszać. Przedmioty zaczęły się poruszać w sposób niewytłumaczalny. Najpierw były to drobne rzeczy. Długopisy spadały ze stołu. Książki przewracały się same z siebie. Z czasem te zjawiska stawały się coraz bardziej agresywne i nieprzewidywalne. Patricia opowiadała znajomym, że czuje jak coś obserwuje ją z cienia. Jakby niewidzialna siła była zawsze tuż obok niej, niemal dotykając jej pleców.

To był on. To był Tommy. Ten sam chłopiec, którego widziała w swoich koszmarach. Jego obecność była przerażająca. Po tych zdarzeniach Patricia zaczęła izolować się od przyjaciół. Jej zachowanie stawało się coraz bardziej niepokojące. Powiadała o tajemniczej obecności, która nie dawała jej spokoju, o uczuciu, że coś chce przejąć nad nią kontrolę. W rozmowach zaczęła używać zwrotów, które wydawały się nie pasować do jej charakteru. Mówiła o ciemności, o gniewie, o nienawiści, których wcześniej w sobie nie miała.

Z relacji osób, które ją odwiedzały, wynika, że Patricia często siedziała w ciszy, wpatrzona w ścianę, jakby coś obserwowała. Jej stan psychiczny szybko się pogarszał. Skarżyła się na bardzo mocne bóle głowy, drgawki, a jej skóra była blada, niemal przeźroczysta. Przyjaciele sugerowali jej, aby poszła do lekarza, ale Patricia upierała się, że to nie jest choroba, że coś ją nawiedza. Wkrótce, według jej relacji, głosy nie były już tylko w jej głowie. Słyszała je wszędzie, w domu, na uczelni, a nawet na ulicy.

A najgorsze było to, że mówiły jej rzeczy, które napełniały ją przerażeniem. Przekonywały, że jej dusza należy do nich. Że Tommy nie był tak naprawdę dzieckiem. Był czymś o wiele gorszym. Że podawał się za dziecko, aby przyciągnąć uwagę wszystkich i stworzyć więź i zaufanie. Kilka tygodni później Patricia zaczęła pisać swój dziennik, w którym opisywała swoje przerażające wizje i odczucia. W ostatnich wpisach wspominała, że nie czuje się już sobą, że coś ją kontroluje. Pisała To już nie jestem ja. On jest tutaj.

Przyszedł po mnie. Nie mogę się dłużej opierać. Pomimo wielu sprzeciwów, w końcu dziewczyna udała się do psychologa. Zdiagnozowano ją jako w 100% zdrową psychicznie, ale wyglądała na bardzo wycieńczoną i przygnębioną. Zaledwie kilka dni po ostatnim wpisie w jej dzienniku Patricia została znaleziona martwa w swoim mieszkaniu. Okoliczności jej śmierci były równie zagadkowe co ostatnie tygodnie jej życia. Ciało nie nosiło widocznych oznak przemocy, ale jej twarz wyrażała skrajne przerażenie, a dłonie były zaciśnięte w konwulsyjnym uścisku, jakby próbowała się czegoś kurczowo chwycić.

Na stole obok jej ciała leżała tablica Ouija, a wskaźnik leżał tuż przy ciele. Dziennik oraz całe miejsce zbadała policja, jednak śledztwo nie przyniosło jednoznacznych odpowiedzi. Lekarze orzekli, że Patricia zmarła z powodu zatrzymania akcji serca, ale nie znaleziono żadnych fizycznych przyczyn, które mogłyby to wywołać. Nieoficjalnie mówiło się o opętaniu, zwłaszcza po tym, jak okazało się, że Patricia wielokrotnie skarżyła się psychologom i znajomym na dziwne zjawiska i twierdziła, że to coś, ten demon, przyszedł po nią.

Po śmierci Patricii, wielu jej przyjaciół przyznało, że od tamtej sesji Ouija odczuwali dziwne napięcie, a niektórzy z nich sami zaczęli mieć koszmary o małym chłopcu z czarnymi oczami. Wśród miejscowej społeczności zaczęły krążyć plotki, że tablica Ouija, której użyła Patricia, była przeklęta, że była używana w przeszłości przez grupkę okultystów, którzy próbowali wywoływać demona. a nie ducha dziecka. Do dziś historia Patrici Pearson jest przykładem na to, że czasem zabawa z nieznanym może mieć tragiczne konsekwencje. Dla wielu jest przestrogą przed niebezpiecznymi eksperymentami z tablicą Ouija, która, jak niektórzy wierzą, nie otwiera drogi do świata zmarłych, ale przyciąga coś znacznie bardziej złowrogiego.