STRASZNE TELEFONY SUDBRINKA - PIERWSZY KONTAKT! | ODCINEK 40

Podobno kilka tygodni przed tym dziwnym wieczorem, wujek i ojciec Gary'ego mieli nietypowe przeżycie, które na długo utkwiło im w pamięci. Podczas nocnej podróży przez Wirdzinię Zachodnią zauważyli coś, co wydawało się nie z tego świata. Nad rozległymi polami wysoko na niebie unosił się obiekt oświetlony tajemniczym blaskiem. Obaj mężczyźni byli od dawna zafascynowani tematem UFO. To doświadczenie wstrząsnęło nimi jeszcze bardziej. Mieli poczucie, jakby to, co widzieli, było odpowiedzią na ich niewypowiedziane pytania. Gary jednak pozostawał sceptyczny.

Chociaż ciężko było to nazwać normalną rozmową. Gary usłyszał polecenie, nie prośbę, lecz wyraźne żądanie, aby spojrzał w niebo i skupił swoją uwagę na gwiazdozbiorze Oriona. Konstelacja ta, będąca dwudziestą szóstą co do wielkości na niebie, rozciąga się w obszarze równika niebieskiego, ale dlaczego to właśnie na niej miał się skoncentrować? W tym momencie najbardziej zainteresowany rozmową stał się ojciec Gary'ego, który śledził przez lata informacje na temat UFO z niemal obsesyjnym oddaniem. Nie mógł odpędzić myśli, że ta dziwna sytuacja wcale nie dotyczy jego syna.

Cześć. Miałem doświadczenie z UFO w Wrocławiu, o czym pewnie wiesz. I wiem, że jesteś intergalaktycznym człowiekiem. Czy możesz mówić trochę głośniej? Sir, can you speak a little louder? Let me speak to him, dad. Alright, I'll hang up so you can talk to me. He wants to talk to you. Okay. Hello, can I help you? Yes. Yes, that's me.

Wszystko wyglądało na to, jakby to co się wydarzyło było jedynie dziwnym snem. Po tych wydarzeniach Guy rozmawiał tylko z kilkoma bliskimi osobami o tym, co mu się przydarzyło. Jednak coś się w nim zmieniło. Jego zainteresowanie UFO i zjawiskami pozaziemskimi zaczęło gwałtownie narastać. Szczególnie po wydarzeniach z lutego 1993 roku. Gary Sudbrick, doświadczony pilot, który znał każdy typ samolotu, jego trajektorie i specyficzne zachowanie świateł nawigacyjnych, natrafił na coś, co nie mieściło się w żadnej podręcznikowej definicji.

Zgłosił swoje obserwacje lokalnym władzom i organizacjom zajmującym się badaniom UFO. W tamtych latach podobne historie mnożyły się zwłaszcza po słynnej fali obserwacji UFO w latach 80. Niektóre organizacje, takie jak MUFON, Mutual UFO Network, zainteresowały się jego przypadkiem. Jednak media i opinia publiczna traktowały takie relacje z przymrużeniem oka. Gary szybko zrozumiał, że podzielenie się swoją historią oznacza wystawienie się na drwiny i niedowierzanie, a jego życie może zostać naznaczone tymi doświadczeniami. Zamiast znaleźć odpowiedzi, musiał zmierzyć się z samotnością, jaka towarzyszyła mu po tych wydarzeniach.

Jednak historia Gary'ego Sudbrinka szybko przestała być jedynie osobistym doświadczeniem. Jego relacje, choć na pierwszy rzut oka przypominały zwykłe opowieści o UFO, stały się inspiracją dla wielu badaczy tajemnic nieba i popchnęły innych, aby zacząć się przyglądać tym dziwnym zjawiskom. W tamtym czasie, na początku lat 90., zainteresowanie zjawiskami paranormalnymi i pozaziemskimi rosło w szybkim tempie, a Gary był jednym z wielu, którzy twierdzili, że zetknęli się z czymś niewyjaśnionym. Po tych wydarzeniach tysiące osób na całym świecie zaczęło zgłaszać podobne przypadki. Tajemnicze światła na niebie, dziwne spotkania, a nawet osobiste interakcje z nieznanymi siłami.

Inni natomiast sugerowali, że jego doświadczenia mogły być wynikiem zjawisk psychologicznych, takich jak zmęczenie, stres czy nawet sugestia wynikająca z popularnych w mediach opowieści o UFO. Psychologowie, którzy badali podobne przypadki, zauważali jednak, że w wielu relacjach dotyczących UFO i obcych istnieją elementy projekcji własnych lęków, niepewności czy też pragnienia. To właśnie w latach 90. wzrastały obawy związane z technologią, przyszłością i wieloma nieznanymi. Był to idealny grunt, by powstały takie historie, które szybko mogły zostać obalone jako fantazje.

Jednak sceptycyzm ten nie zniechęcił badaczy. Wręcz przeciwnie. Historia Gary'ego była na tyle unikalna, że niektórzy uważali ją za jeden z kluczowych przykładów interakcji ludzi z nieznanym. Nie wiemy kim są, skąd pochodzą i jakie mają intencje. Mówił w 1995 roku. dr J. Allen Heinig, były doradca projektu Blue Book podczas jednego z wykładów na temat zjawisk UFO. Ale przypadki, takie jak Gary'ego, każą nam zadać pytanie, czy nasza rzeczywistość jest naprawdę tak dobrze zrozumiana, jak sądzimy? Komentarz ten miał miejsce podczas corocznej konferencji International UFO Congress, gdzie przypadek Gary'ego Sudbrinka został przywołany jako jeden z przykładów nietypowych interakcji ludzi z niezidentyfikowanymi zjawiskami i istotami pozaziemskimi.

Mimo tego, że dr Heinig był już na emeryturze, wciąż pozostawał w tamtym czasie ikoną badania UFO i swoimi wypowiedziami często inspirował innych badaczy do głębszych analiz. Cała sytuacja wzbudziła skrajne emocje. Znalazła zarówno swoich zwolenników, jak i przeciwników. Spróbujmy jednak przeanalizować tę zagadkę, starając się znaleźć możliwe wyjaśnienia. Na pierwszy rzut oka wszystko wyglądało tak, jakby odtworzono nagranie z taśmy, a nie jakby głos pochodził od robota czy też syntetyzatora mowy. Można by przypuszczać, że ktoś używał magnetofonu, spowalniając od czasu do czasu odtwarzane nagranie, by zmodyfikować głos, nadając mu głębsze i bardziej basowe brzmienie.

Istnieje również hipoteza, że całość została zainscenizowana przez samego Gary'ego, pragnącego jedynie zdobyć rozgłos poprzez to, co mu się przydarzyło. Jednak to założenie wydaje się mało prawdopodobne. Dlaczego? Ponieważ Gary unikał mediów, nie udzielał wywiadów ani nie napisał żadnej książki na temat tych wydarzeń. Co więcej, wielokrotnie podkreślał, że zależy mu na zachowaniu tego wszystkiego w tajemnicy, co jednak kłóci się z wizją osoby szukającej sławy. Tak naprawdę, cała historia wyszła na jaw przypadkiem, gdy Gary skontaktował się z Sue Swolek, znaną z wystąpień na temat mężczyzn w czerni podczas konferencji UFO.

Osobiście? Raczej nie jestem osobą, która sceptycznie podchodzi do UFO. To nie tak, że nie wierzę, jednak wiele sytuacji, które ludzie uważali za UFO, było tak naprawdę testowaniem broni wojskowej. Czy to właśnie dronów, czy może jakichś samolotów niewidzialnych. Kto wie? A wy? Co o tym sądzicie? Napiszcie oczywiście w komentarzach. A ja z tego miejsca bardzo Wam dziękuję za przesłuchanie podcastu Gęsia Skórka i mam nadzieję, że materiał się Wam choć trochę podobał. Chciałbym również podziękować nowemu wspierającemu, a mowa tutaj o wodniku 018Z oraz oczywiście mojej stałej kompanii, która cały czas tutaj jest.