3 pułapki poczucia wartości, w które wpadasz codziennie | Gosia Ohme Podcast

No nie. Pewnie przyjdą osoby, które powiedzą, boże, ty jesteś taka wystarczająca. Ty jesteś taka. Zmienią się konteksty życia i ty nagle powiesz, boże, jak to jest możliwe, że ja myślałam, że jestem niewystarczająca. Czasem jak patrzymy na swoje zdjęcia, Kiedy byłyśmy młode i myślimy sobie, Jezu, ja byłam taka piękna, a myślałam, że jestem niewystarczająca. Więc to jest jakieś wierzenie, to jest jakieś przekonanie, które zostało nam dane, w które uwierzyliśmy przy różnych okolicznościach, które temu sprzyjały. To jest oczywiście bardzo dobra wiadomość, bo wiecie, jak jest z wierzeniami. Wierzenia można zmieniać, przekonania też można zmieniać.

A my bardzo często uważamy, że nie zasługujemy na komplement, że ten komplement jest fałszywy, jest chęcią sprawienia komuś przyjemności. Mało tego, głębiej, że ja na niego nie zasługuję, ja się tego wstydzę. Jeszcze to, że staje się widoczny. Nie? Że nagle ktoś mnie widzi w ogóle. Wiecie, zobaczcie, ktoś mnie widzi. On mnie zauważył. To jest w ogóle ciekawy aspekt, bo wielu ludzi nie czuje się widzianych. A jeżeli ja spojrzę na kobietę i powiem, Boże, jaka Ty jesteś piękna, to ona być może w ogóle pierwszy raz usłyszała, że jest piękna od dłuższego czasu, a po drugie ona zobaczyła, że ja ją zauważyłam, że ja ją widzę.

Ale dobrze, że Ty masz chociaż ładne dłonie, wiesz? Ty się urodziłaś taka brzydka. Ale wiesz, jak się zobaczyliśmy w tym szpitalu, to przynajmniej sobie pomyślałam, Boże, ona będzie grała na pianinie, bo ma ładne ręce. No i jakby dużo takich bardzo... Śmiesznych komplementów słyszałam od mojej mamy i od mojej babci. Bardzo dużo słyszałam o tym, że jestem zdolna, ale ja właśnie chciałam usłyszeć, że jestem ładna, a nie zdolna. Wiecie jak to jest, jak słyszysz, że jesteś zdolna, to chcesz usłyszeć, że jesteś ładna. Więc wyrosłam w przekonaniu, że nie jestem ładna, ale potem w szkole szybko się zorientowałam, że może oni nie mają racji, GOSIA OHME Podcast.

Albo dziękuję, mi też to się bardzo podoba. Ja pamiętam taką historię, kiedy robiłam projekt Dobrego Życia. Zapraszam 8 marca. Piąty już. I zaprosiłam Agnieszkę Kozak, którą też bardzo lubię, która też u nas już tu była. Psycholożkę, która jest dla mnie kwintesencją pewności siebie i poczucia wartości. I ja ją pierwszy raz zobaczyłam na scenie. I ona była taka wysoka. A ja do niej mówię, Boże, jaka Ty jesteś wysoka, jaka Ty jesteś, Boże, jaka Ty jesteś piękna. A ona mówi do mnie, wiem, dziękuję, wiem.