O tym JAK WYRZUCILI MNIE Z RADIA NA PODLASIU.

No kurcze, fajne osiągnięcie, nie? Nie każdy się dostaje do radia. I idę sobie na tą rozmowę, dreptam. I tak jakoś wyczułam taką dziwną atmosferę. Czasami wiecie, macie czuja, że coś tu nie gra, coś tu śmierdzi, nie? I to nie jesteście Wy. No nie, ja się słuchajcie umyłam, więc wiedziałam, że nie śmierdzę tu ja. No i czekam sobie na tą rozmowę, czekam, czekam. Jest pan, przychodzi pan, zresztą miły, ja nie mogę w ogóle nic na tego człowieka powiedzieć złego, więc jeśli on tego słucha, to broń Boże, proszę nie brać tego do siebie, ale po prostu, no każdy ma prawo do swoich personalnych odczuć. I ja poczułam, że ten pan jest ogólnie bardzo sympatyczny, ale że ja mu nie pasuję. I sobie myślę, cholera, kolejny człowiek, któremu nie pasuje, no jakby życie jak w Madrycie.

Jak ja już usłyszałam, czy to jest mój normalny głos, to sobie myślę, boże, czy ja naprawdę brzmię jak osioł ze Shreka? No chyba tak. Chociaż wiecie co? Osioł ze Shreka to brzmiał świetnie. Naprawdę przecież to jest król dubbingu. Ten pan, który dubbingował osła ze Shreka był arcymistrzem w dubbingu, więc jakby w sumie spoko. Mogli być osłem ze Shreka albo osłem z Podlasia. Też tak może być. O tym JAK WYRZUCILI MNIE Z RADIA NA PODLASIU.. Names mentioned. O tym JAK WYRZUCILI MNIE Z RADIA NA PODLASIU.. Names mentioned. O tym JAK WYRZUCILI MNIE Z RADIA NA PODLASIU..

I się popłakałam, popłakałam się na ławce przed tym radiem i sobie myślę, boże jestem taka beznadziejna, jestem tak cholernie nieutalentowana, a później sobie pomyślałam, boże Martyna, przecież ty osiągnęłaś więcej w życiu niż te radio. I to słuchajcie, nie, że mioba narcyzem, ale naprawdę tak jest, jakby wynikowo mówię, nie? I jakby super, założyli radio świetnie, ale ja też mam wiele talentów i nic się jakby nie stało, że się tam nie dostałam. Ja wiem, tak się pociesza zawsze przegrany, ale Tak jakby ja się popłakałam i dopiero zauważyłam, jak we mnie był jakiś ból z dzieciństwa, że wiecie, o tym głosie, że ja zawsze myślałam, że a po mnie to wszystko spływa jak po kaszce, ale no nie do końca. I jakby zajęło mi to tak 3 dni, żeby się po tym podnieść, że nawet już nie chodziło o to, że mnie nie przyjęli tam, bo jakby w sumie to jest może dziwne, ja może jestem chora, nienormalna, ale jakoś tak mi się w ogóle odechciało tej roboty, jak już tam szłam.

Powtarzam, na przykład jak piszą do mnie takie osoby, wiecie, 12-13 lat, oczywiście to jest bardzo ważny wiek, żeby nie było, i są skrzywdzone, na przykład po pierwszej miłości, ja mówię, ja wiem, że to boli, ale będziesz na to patrzył inaczej, nie chodzi mi lepiej, gorzej, inaczej. I to jest piękne w życiu, że my po prostu jesteśmy w stanie z tych nawet takich mega złych rzeczy wyjść. Naprawdę, ponieważ człowiek ma wbudowaną zdolność do regeneracji i to jest zajebiste, że my w sumie jesteśmy dosłownie jak Jezus. I teraz ktoś powie, Boże Martyna, daj mi spokój, ja jestem ateistą. Ja jestem wierząca, ale spoko jak jesteś ateistą, jesteś tu mile widziany, bo tutaj każdy jest mile widziany, od razu mówię. Czy gej, lesbijka, ktokolwiek, jakby czy wierzący czy niewierzący, ja naprawdę otwieram do Was ręce ludziska.