GDYBY NIE PROBLEMY Z SERCEM, TO NADAL GRAŁBYM ZA GRANICĄ - PATRYK DZICZEK

Dzień dobry, witam bardzo serdecznie. Damian Czyżak, program Futbolownia, a moim dzisiejszym gościem jest Patryk Dziczek, piłkarz Piasta Gliwice. Witam Cię, Patryk, bardzo serdecznie. Witam serdecznie. Zacznę może trochę z grubej rury albo w ogóle o przewidywania, bo ciekawy jestem, jak ty odczuwasz, bo jesteście w trakcie obozu przygotowawczego. Już pewnie coś widzisz, masz jakieś takie swoje przemyślenia, odczucia. Piast w ostatnich dwóch sezonach to była drużyna takiego środka tabeli. To nie ma co się czarować, ale bezpiecznie zawsze w środku. Czy ty widzisz jakąkolwiek możliwość zmiany tej waszej sytuacji i pozycji w tabeli? Ciężko mi wybiegać teraz w przyszłość, bo ciężko mówić o przyszłości, bo można powiedzieć, że trochę przebudowa drużyny, dosyć spora przebudowa drużyny, bo odeszło około 15 zawodników, na obóz pojechało około 10 chyba nowych, młodych zawodników, więc można powiedzieć, że takich doświadczonych zawodników, którzy gdzieś tam grali i gdzieś byli za granicą, to jest nas około może 12, więc dużo młodych zawodników w pierwszej drużynie.

pracy już dyrektora i prezesa. Wiadomo, że jeżeli przychodzi nowy trener, to też potrzeba czasu, żeby ta drużyna jednak się scaliła. Mam też po sobie przykład, gdy wyjeżdżałem do Włoch i trafiłem na trenera Giampiero Ventura, no to też mogłoby się wydawać, że pójdę tam i zaraz zacznę grać, a całkiem inaczej było mi to przedstawione, że przychodzę i uczę się włoskiej piłki. Jeżeli będę gotowy, dopiero będę brany pod uwagę przez trenera i też to trwało około trzy 3 czy 4 miesiące, zanim zacząłem w ogóle wychodzić na boisko, więc tak jak mówię, no to jest też kwestia tego, że jak jest nowy trener, to na pewno potrzeba czasu, żeby stalić tą drużynę. A powiedz mi tak, wracając jeszcze do trenera Wukowicza, oczywiście pytam czysto tak już osobiście, ja nie chcę, żebyś oceniał już tam kwestię decyzyjności, bardziej mi chodzi o to, że jednak ta drużyna już mocno była scalona z trenerem, ten Piast kojarzył się z trenerem, on widać, że odcisnął też jakieś swoje piętno trochę na tej drużynie te kilka lat,

Ty przedłużyłeś kontrakt z Piastem. Przekaz trochę jest na zasadzie taki, że to też trochę twój dowód wdzięczności wobec tego, jak Piast się wobec ciebie zachował. Ale jakie są twoje oczekiwania wobec tego przedłużenia? Czy też może jak ty w ogóle do tego podchodzisz? Na co liczysz w ogóle przedłużając tę umowę z Piastem? Bo przypuszczam, że oferty były. Jakieś tam oferty się pojawiły, ale dla mnie jako młodego zawodnika najważniejsze było to, żeby wyjechać za granicę, żeby gdzieś tam jeszcze się rozwijać, gdzieś iść w Europę i spróbować gdzieś swojej siły za granicą. Wiadomo, że po tych perypetiach zdrowotnych wróciłem do Polski, może teraz będę trochę mniej skromny, ale uważam, że gdyby nie te problemy z sercem, to...

to nadal bym był za granicą i byłbym w fajnym klubie i nie wracałbym do Polski, ale no los tak widocznie chciał i tak się to potoczyło, że wróciłem do Piasta. Teraz mam jeszcze ważny kontrakt z Piastem kolejny rok, ale nie ukrywam, że jeżeli będę miał okazję jeszcze raz wyjechać za granicę i spróbować swoich sił znowu wyjeżdżając z Polski, to jak najbardziej bym chciał. Okej, a kierunek w ogóle wewnątrz naszej ligi, to byłby dla Ciebie w ogóle jeszcze interesujące? Myślę, że tak. Kwestia też, jaki klub, jakie by były propozycje, wszystko jest do rozważenia. Głośno się mówi o Lechu Poznań. Ten Lech Poznań to też taki kierunek, w którym tak się śmieję, że gdzieś tam za tym Radkiem Murawskim, bo też on poszedł do Włoch, oczywiście Wasze gdzieś tam te kierunki podobne, ale też poniekąd zostałeś jego następcą