CAŁE SZCZĘŚCIE, ŻE SMUDA NIE PUŚCIŁ MNIE DO AMIKI WRONKI - PIOTR SZARPAK

do swoich umiejętności i do siebie, że osiągnąłem naprawdę dość sporo. To nie ukrywam. Miałem szczęście troszeczkę ze świętej pamięci Franciszek Smuda nie puścił miedami kiwonki, gdzie już właściwie na 99,9 byłem jedną nogą. Pojechałem na trening, powiedział, że mnie nie puści. Dzięki temu Mówię, dość przypadkowo zdobyłem dwa razy Mistrzostwo Polski, grałem w Lidze Mistrzów. Nie ma czego żałować. Pewno, że teraz bym może inaczej mówił, gdybym zarobił tych pieniędzy więcej. Ale to tak szczerze, najważniejsze to jest zdrowie, najważniejsza rodzina. Nie ma co mówić, czy ktoś zarabia tyle, czy tyle. Tradycyjnie wychodzę z takiego założenia, ile tobie dadzą, tyle jesteś wart. Szarpak zarabiał X, Citko zarabiał Y, Łapiński zarabiał Z. Każdy z nas prezentował ten sam klub, każdy z nas zarabiał inaczej.

No myślę, że śp. Smuda troszkę wpoił nam, może nie troszkę, tylko dużo, wiesz, prowadził coś, co tak działało, że... jak wilki na nich, na nich, na nich i nie było odpuszczania bez względu na to, z kim żeśmy grali, jaki wynik. Oczywiście zdarzały się mecze, gdzie umierałeś, bo byłeś, nie wiem, zmęczony, ale ogólnie to na tej zasadzie, że cały czas dominacja, dominacja, łapać blisko przeciwnika, jak najwyżej. tyle. Wiesz, ja myślę, że też do rangi mitycznej urastają te lata dziewięćdziesiąte, które wcale nie były takie kolorowe i fajne i super, choć dzisiaj je wszyscy idealizują, ale jak się wraca do nich, to trochę tak wygląda to wszystko kolorowo. Niemniej wiele osób do nich wraca, bo, wiesz, paradoksem mam wrażenie oglądania tamtych czasów jest jedna kwestia, jak patrzysz sobie na te zespoły, a zwłaszcza na Widzew.

No i te dziewczyny tam były i była jedna Sonia taka, dość bym powiedział, pokaźna i tak mówię, o, mówię, Rafał, to Sonia to dla ciebie. I tak jakoś powstało, że to Sonia, tak? No różne rzeczy, różne to mówię. Nie da się tego opowiedzieć, bo to... Musi być sytuacja. Musi być sytuacja i tych sytuacji nieraz było w ciągu dnia, a mogło być dwie, a nieraz przez tydzień nie było nic, bo wszyscy... No dobra, ale jak każdy mówi, to każdy mówi o tobie i najczęściej wspomina ciebie, to po pierwsze chyba wszystkim zapadły w pamięć, a dwa żony chyba najbardziej ciebie kojarzono z tymi żartami wokół trenera Smudy, świętej pamięci dziś. niestety. Wiesz, ale początek to nie był taki kolorowy. Ja wiem, wiem. A ja wiesz, ja początek z Renerem Smudą to miałem taki, że mówię, o kurna, ja już tak długo nie pobędę.

Nie ma takiej opcji, wiesz. A później, wiesz, on był na początku skryty, nie? Ukrywajmy, że wiesz, jak facet przyjechał z tego Mielca, to... no taki był trochę nieufny, potem dopiero się rozluźnił, no i jak on się rozluźnił, no to ja już mogłem coś więcej powiedzieć, natomiast rzeczywiście początki były na tej zasadzie, że to ojej, ja mówię matko boska, mówię po mnie już jest, jeszcze mówię dwa razy coś mnie złapie i pozamiatane, ale potem już dochodziło do takiej sytuacji, gdzie on już trochę wyluzował, wiedział, że ja lubię tam sobie pożartować, jeszcze był Tomek Muchiński, z którym też tam żeśmy trzymali blisko siebie i trochę on też tam pożartował zawsze, Także mówię, później już to szło tak z górki, ale początek mega trudny. Nie ukrywam, że mega trudny. Andrzej Grajewski zawsze opowiada, jak to ściągał ze Stanów Zjednoczonych z drabiny smudę i przywoził do Polski.

U żadnego, to nie ma co oszukiwać, jaki by nie był trener, to zawsze miałeś u niego lepiej i gorzej, lepiej i gorzej, nikt cię tam nie głaskał, no... młodą akurat dlatego myślę, że zdobyliśmy dwa razy to Mistrzostwo Polski. Dzięki niemu mówię ten sukces taki jest. Czy ja go wyróżniam? Na pewno go szanuję, ale nie wyróżniam go ponad tych trenerów, których miałem. Każdy gdzieś tam dołożył do tego, że się mogę rozwijać począwszy od trenera, który prowadził mnie w trampkarzach wtedy, a skończywszy na ostatnim trenerze, który mnie prowadził. Nie wyróżniałbym tego. Myślę, że dużo osób powie na tej zasadzie, że tak, Franciszek Smuda tak, ale wtedy, kiedy osiągnąłeś sukces. Osiągnąłeś sukces, on akurat był tym ojcem, bym powiedział, tego sukcesu.

To pod tym względem. Natomiast nie chciałbym tutaj powiedzieć, że Smuda potem długo, długo nikt. Zdecydowanie nie. Każdy z tych trenerów, który mnie prowadził, bardzo szanuję. I tych, którzy... Bardziej mi pomagali, bym to tak powiedział i byli też tacy, którzy mi nie pomagali, a wręcz można powiedzieć, że szkodzili albo zaszkodzili. Ale to jest, mówię, to jest życie, tutaj nie ma się co żalić, tak jak i ja. U jednego grałem lepiej, u drugiego grałem gorzej. No niestety tak to wygląda. A czemu ciebie nie ma tak blisko, bliżej Widzewie, czy w Widzewie, bo byłeś przecież przez jakiś czas w Widzewie też z Rafałem Pawlakiem? Jakie masz takie stosunki z Widzewem dzisiaj? Czy ty czujesz się jako były zawodnik doceniony? No bo masz lożę oczywiście, ale to też jest loża firmowa, więc to też tak różnie bywa.