Była martwa przez 40 minut… potem wydarzyło się COŚ NIEWYJAŚNIALNEGO

A tu było uwielbienie, nie? Posługa uwielbienia była. To było w Konarzewie pod Poznaniem. Tam taki jest ośrodek z księdzem Przemem dla narodowanów właśnie. Taka dziewczyna go tam zaprowadziła, jak zobaczył, że już nie ma autobusu powrotnego, że on już nie wyjedzie stąd dopiero rano, no to se wszedł do konfesjonalu, nawet się tam wyścigał w tym konfesjonale i tam se przyjdzie mał. No i nagle się po prostu przebudził taka koleżanka dawna, która mówiła świadectwo, jak on ją znał, jak Jezus zmienił jej życie. I on potem wypadł z tego konfesjonalu, bo tam przysnął. Oni to my się za ciebie pomodlimy. No i pomodlili się i został całkowicie uzdrowiony. Albo inna historia takiego Kuby, nie wiem czy wiesz, mamy taką akcję, robimy to już w sumie 10 lat, jeździmy, to się nazywa Strefa Mocy, jeździmy od miasta do miasta w dwa tiry sprzętu, scenę wozimy, wszystko, rozkładamy się w miastach i głosimy Ewangelię w dużym formacie, duże nagłośnienie, telebim, mówimy konferencje.

Ale ja o niczym nie wiem. Ja tylko to powiedziałem. No i kończymy. Potem mamy uwielbienie. Jestem perkusistą, więc gramy do dziesiątej. Potem schodzę za scenę z tyłu. No i tam zazwyczaj jest ciąg ludzi. W tej nocy modliłem się do pierwszej w nocy o tych ludzi. Różni chorzy. Tam zresztą też zostało uzdrowione dziecko z zespołu Dauna. Przywieźli na mnie, za rok z Berlina przyjechała rodzina. To też piękny cud. Ale wracam do Kuby. I już widzę, że kolejka maleje, topnieje, topnieje. Jest ostatni człowiek na końcu, ale dziwne, jest pierwsza w nocy, jest chłodno już w nocy, a on jest w krótkim rękawku, krótkich spodenkach. Ja tylko córkę moją zawołałem. Ale nosił, przynieśli mi z auta koc. Był różowy, nieważne, ale był koc w aucie.

A tu chcę do Krzysia Słowińskiego. Czemu? Bo przez niego został ktoś uzdrowiony. Czyli setki dróg dotarcia, jeden cel. Jest jeden cel, jest ten sam Pan Bóg. Na koniec opowiedz mi jedną historię, bo zapomniałem zapytać, a teraz mi się przypomniała. Zespół Dauna. Zespół Dauna. Więc ta rodzina, bo to mówiłem w tym, czekaj, pod Poznaniem, Luboń, przyjechała kobieta w dużej ciąży z Berlina, no bo miała niestety diagnozę już dziecka z zespołem Dauna. To już widać dzisiaj na USG i wszędzie. Widać, że dzieci po prostu, no widać te zmiany. Nawet paluszki już widać, wadę serca widać. Oficjalnie stwierdzone. Oficjalnie stwierdzony, tak, już mówi bezsprzecznie. No i mówi, ale ja słyszałam, że będziesz tak tu blisko Berlina, bo Poznań już jest blisko. Mówi, przyjechałam z prośbą o modlitwę.

Jedna jest tu w Otwocku, w Warszawie, w różnych miejscach. Pod Warszawą jest chyba 9 tych wspólnot, które zakładaliśmy. I ona chodziła do naszej wspólnoty do Otwocka. I pamiętam jej zdanie, bo kiedyś zadałem jej pytanie, czy ty nie boisz się, bo przez to, że przeszłaś z islamu, no masz prawo szariatu, nie? I ona mówi, wiem i czekam na ten dzień, kiedy moi kuzyni przyjadą i mnie zabiją, no bo tak to wygląda, nie? Ale mówi, wolę żyć krótko w miłości Chrystusa niż całe życie w niewoli islamu. Amen. No i jakiś czas mija, są tym małżeństwem i nagle ona przyjeżdża z tą samą sytuacją. Jestem w ciąży, ale moje dziecko ma zespół Dauna, nie? Ale mówi, mój Jezus, który dał mi życie w obfitości, także da uzdrowienie mojemu dziecku.