Fantasmagieria - Podcast 654 - “Szczypta grozy”

Oczywiście ci, którzy się pojawiają w nocy, nadal stanowią ogromne zagrożenie i absolutnie walka z nimi nie ma sensu, Mimo, że jest jakby teoretycznie możliwość ich pokonania, to jest nie tyle, że trudne, po prostu to są przeciwnicy gąbki, więc musiałbyś jakieś pułapki zostawiać, masz kombinować strasznie. Coś taka na zasadzie Big Daddy, że w Bioshocku nie walczyłeś z nimi bezpośrednio, chociaż mogłeś. tylko próbowałeś to zrobić jakimś sposobem. Dla niektórych sposobem było to, że się oni po prostu w tych komorach odracali i biegali do takiego Big Daddy'a z kluczem. To też były takie taktyki. Ale w ogóle a propos...

gier z niesamowitą atmosferą. Ja, kiedy pierwszy raz grałem w Bioshocka, to absolutnie chłonąłem w ogóle to, co się tam dzieje, bo tam są przecież takie chwile zbudowane na jumpscare'ach. Kiedy gdzieś idziesz, wiesz, jedziesz wino, to się pewnie nagle ktoś ci wyskakuje i jeszcze taki szaleńczy śmiech albo coś. przerażające motywy, a ja pamiętam, że jak pierwszy raz grałem w Bioshocka, to dosyć kiepsko mi szło, bo i zużywałem te plazmidy jakoś bez sensu i nie mogłem trafiać tych przeciwników i amunicji do broni mi brakowało, więc to była taka gra przez mękę i dopiero po jakimś czasie, wracając do Bioshocka, już tę grę przerażałem i jakby ją wchunąłem fabularnie, jako wybitną historię, która przeszła do historii, jako jedna z takich najlepszych i dlatego