Historia dermatologii estetycznej w Polsce. Dr n. med. Ewa Kaniowska

Ale to, że pracuje 20 lat, nie upoważnia cię do tego, żebyś wiedziała... Dlaczego ta ampułka, oczywiście były osoby, które wiedziały, ale większość się w tym gubiła. Jeżeli znała preparat i stosowała, to nie za bardzo rozumiała, dlaczego wprowadzenie jej w skórę może dać zupełnie inną reakcję niż do tej pory, jak ona to stosowała tylko na skórę. I wtedy Andrzej Czamara wpada na pomysł i zakłada pierwszą, pierwszą licencjacką szkołę we Wrocławiu dla kosmetologów. Który to był rok? To był rok, no to jest lata już dziewięćdziesiąte, prawda? Ale to myśmy się najpierw, to są moje wyjazdy, to są szkolenia, to jest poznawanie kosmetyczek i potem zakłada pierwszą szkołę i ja w dziewięćdziesiątym drugim roku...

Czyli pierwsze dyplomy, a to były też już takie studia już z dyplomem licencjackim. Licencjackim, absolutnie licencjackim. Ale dzięki temu wyciągnięcie było zawodu kosmetologa z rzemiosła. Przecież tu już w tym momencie z całym szacunkiem te egzaminy naprawdę były na wysokim poziomie, ale jednak wiedza, którą w tym momencie, bo to się otwiera właśnie wtedy, mówię rynek, bo nie używam w stosunku do dermatologii, medycyny estetycznej jako rynek biur. Nie używam tego słowa, ponieważ to słowo zaczęło się od słów. Zaczęło się od słów, bo zaczęła się estetyka, zaczęła się rynek i właściwie ta cała dziedzina medycyny zeszła w miejsce, którego widząc, co się zaczyna dziać, stąd była cały czas moja droga jednak dbania o to, że to jest medycyna i mówienie, jaka to jest medycyna i jakie są z jej strony zagrożenia.