Charles Lindbergh

W ciągu dwóch do czterech dni zostanie pan zawiadomiony, gdzie należy złożyć pieniądze. Ostrzegamy pana przed skutkami ogłaszania czegokolwiek i zawiadamiania policji. Dziecko jest pod dobrą opieką, wszystkie listy będą znaczone. Znaleziono tylko drabinę z jednym złamanym szczeblem i dłuto, którym podważono okno. Natychmiast ogłoszono alarm w całym stanie Nowy Jork i New Jersey. Po kilku dniach porywacze sami dali o sobie znać. Władze nie chciały się zgodzić na negocjacje, ale Lindbergh wykorzystał znajomości z wpływowymi politykami, wstrzymując działania policji i dzięki pomocy emerytowanego nauczyciela, który pośredniczył w kontaktach z porywaczami, przekazał okup w zamian za obietnicę wskazania miejsca pobytu dziecka. Niestety został oszukany.

Zamieszkali u krewnych w Walii, a wkrótce wynajęli dom w hrabstwie Kent. Po narodzinach kolejnego syna przenieśli się na małą czteroakrową wyspę, którą Lindbergh kupił u wybrzeża Francji. Myli się jednak ten, kto myśli, że ukrywali się przed światem. Wciąż podróżowali po Europie swoim samolotem, witani wszędzie z honorami. W 1938 roku odwiedzili nawet Polskę, lądując na warszawskim Okęciu. Ale to inne podróże zwróciły uwagę prasy i są do dzisiaj opisywane w biografiach Lindbergh, W lipcu 1936 roku, na krótko przed otwarciem letnich Igrzysk Olimpijskich w Berlinie, amerykański dziennikarz William Schreier zapisał w swoim dzienniku. Lindberghowie są tutaj, a naziści dowodzeni przez Göringa robią dla nich wielką akcję.

Spędzał sporo czasu we Francji, Anglii i w Niemczech. W 1954 roku prezydent Dwight Eisenhower mianował go generałem Brygady Rezerwy Sił Powietrznych USA. Zmarł w 1974 roku. Na tym jednak nie kończy się jego biografia. Prawdziwe sensacje dopiero przed nami. W połowie lat 80-tych mieszkająca w Monachium Astrid Heschmayer w kolorowym magazynie natknęła się na artykuł o Charlesie Lindbergu. Znała człowieka, którego zobaczyła na zdjęciu. Tyle, że jako pana Keru Kent, znajomego matki, który przez wiele lat ich odwiedzał. Astrid i jej bracia Dirk i David wychowywali się bez ojca, a ich matka Brigidę nie chciała powiedzieć, kim był. Astrid doskonale pamiętała pana Carol Kent, który przyjeżdżał do nich parę razy w roku na dwa tygodnie i bawił się z nią i z rodzeństwem.

Odnalazła fotografie rodzinne, na których był pan Carol Kent. I był to ten sam mężczyzna, którego zdjęcie ilustrowało artykuł o Lindbergu. Znalazła też 150 listów miłosnych, które Kent napisał do jej matki. Ta w końcu przyznała, że Charles Lindbergh jest ojcem trójki jej dzieci. Nie był to jednak koniec sensacji. Brigidę Haschmayer miała siostrę Mariette. Ona również wychowywała samotnie syna i córkę. Astrid odkryła, że pan Carew Kent odwiedzał również jej ciotkę i wszystko wskazywało na to, że jest również ojcem jej dwójki dzieci. W końcu wyszło na jaw, że Lindbergh miał również romans ze swoją sekretarką w europejskim biurze w Baden-Baden i jest ojcem kolejnej dwójki dzieci. Żadna z kobiet nie miała pojęcia o związkach z innymi.