Q&A - pytasz, Olga odpowiada

W ten sposób dużo łatwiej zostanie nam w głowie to co jest ważne, to co trzeba i to co chcemy, żeby nam zostało. Czyli bazujemy na liczbie trzy, reguła trzech, wypisujemy wszystko razy trzy i przez trzy dni nad tym jednym słowem się pochylamy, bo jest dla nas faktycznie istotne. Polecam. Ok, ostatnie pytanie w takim razie. Jak uczyła się Pani angielskiego z książek o Armstrongu? Nie wiem, to już mi się wydaje jakiś urban legend w internecie po prostu z tymi książkami o Armstrongu, bo faktycznie ostatnio nawet kilka wiadomości w tym temacie dostałam na Instagramie, co no nie przestaje mnie śmieszyć, bo ja o tym wspomniałam może dwa czy trzy razy w życiu i teraz już zawsze się będzie za mną ciągnęło to, że o, to jest ta pani od angielskiego, co się uczyła na Armstrongu.

No ale tak, faktycznie, jeśli miałabym wskazać czynność, która najbardziej podbiła moją znajomość angielskiego, to broń Boże nie były jakieś zajęcia, bo ja jestem bardzo taką indywidualną osobą, introwertyczną i też ten kontakt z nauczycielem jest nie zawsze super. Na pewno nie były to szkoły językowe, bo to się u mnie kompletnie nie sprawdziło. No, faktycznie u mnie były to książki o kolarstwie i Lance'ie Armstrongu. Wiem, że teraz wiele osób może się skrzywić, bo ma swoją opinię na temat tego kolarza. Oczywiście szanuję, prawda? Ale w moim przypadku to był game changer. Do końca nie wiem, dlaczego tak to u mnie zadziałało.

Po prostu temat mnie bardzo interesował, to jedno. Ale druga rzecz jest chyba taka, że te książki były czy są Napisane naprawdę w wyjątkowy sposób. To nie są zwykłe biografie sportowe. Tutaj można nawet dodać, że na przykład Daniel Coyle, autor książki Tour de Force, czyli Wojna Lance Armstronga, mojej ukochanej książki, to ceniony pisarz, autor, który później na przykład wydał jedną z słynniejszych książek The Culture Code. Więc to też trzeba tutaj nadmienić, że to nie są takie książki, które wyleciały sroce spod ogona. To są naprawdę bardzo dobrze napisane biografie czy autobiografie, ghostwriting sportowe.

W moim przypadku to po prostu była, nie bójmy się tego słowa, lekka obsesja na punkcie Lance'a Armstronga, więc to było coś, co faktycznie sprawiło, że ja przeszłam na zupełnie inny poziom języka angielskiego. Uff, OK. Mam nadzieję, że Was nie rozczarowałam tym odcinkiem, a przede wszystkim, że w czymś pomogłam, czy też coś może zaskoczyło u Was i podejdziecie do nauki języka angielskiego z jeszcze większą przyjemnością. Mam nadzieję, bo przecież od tego jest ten podcast, a ten podcast nazywa się English Biz i znajdziecie go oczywiście w Radio TOK FM. A ja wybieram się na dwumiesięczną przerwę podcastową, chociaż ta przerwa nie jest taka stuprocentowa, bo co tydzień w czwartki będzie się pojawiał Word Booster, czyli taki króciutki odcinek o jednym słówku, tak żebyście broń Boże nie zapomnieli tego, co robiliśmy przez ten ostatni rok w podcaście English Biz.