#63 - Coaching aktorski – transformacja postaci - Anna Skorupa

Tak, jestem polonistką, chociaż już po pierwszym roku polonistyki bardzo skręciłam w kierunku Instytutu Kultury Polskiej, czyli teatru i filmu. I właściwie zajęłam się stażowaniem w Gardzienicach i w różnych innych teatralnych ośrodkach. Alternatywnych takich. Alternatywnych, tak. Czyli jakby cały taki tak zwany post Grotowski, tak. Czyli wszystkie ośrodki, które wyszły z Grotowskiego. Oraz film, czyli pisałam pracę magisterską o Tarkowskim. Pisałam pracę magisterską o strukturach inicjacyjnych i mitycznych w jego filmie w ofiarowaniu. I pamiętam, może powiem taką krótką historię, jak napisałam tą pracę i myślałam o tym, co bym chciała robić w przyszłości.

Więc robiłam jeszcze po drodze różne inne rzeczy, które przyniosły owoc w postaci tej pracy. Czyli pracowałam w Teatrze Piotrka Borowskiego, który był współpracownikiem Grotowskiego we Włoszech w Pontederze. Pracowałam tam 3 lata i to były bardzo intensywne 3 lata w moim życiu. Pamiętam, że miałam sen po odejściu z tego teatru. I to był taki sen... Jung o tych snach pisze, że są takie sny czasami, które są snami na całe życie. Są takie wielkie sny, które w jakiś sposób pokazują ci, dotykają twojej jaźni, pokazują to trochę kim jesteś. Formacyjne takie, nie?