#30 - Proponuję wpaść w panikę - Iza Mysiura

Mega fajna praca, ale ten projekt się skończył. Jak się kończył, to ja sobie pomyślałam, że te wszystkie elementy rozwojowe, które sobie przepracowujemy w ciągu pół roku z każdym ze startupów, to to były bardzo różne osoby. To byli studenci, to byli profesorowie, to były osoby, które wychodziły albo nawet pracowały jeszcze w korporacjach tudzież nawet będą dalej pracowały, ale bardzo zróżnicowane Jednakże te pół roku takiego ułożonego, planowanego, realizowanego działania prowadziło do czegoś. Przy okazji to były też różne zespoły z różnymi kompetencjami, co też miało wpływ na efekt. I ja sobie pomyślałam, Zawsze ciągnęło mnie i miałam wiele takich działań, które były gdzieś przy realizacji projektów NGO-sowych, czyli przy tym takim pozytywnym wpływie.

Byłam w takich projektach i pomyślałam sobie, co ja teraz bym chciała robić. I sobie zamarzyłam, żeby znowu do tego środowiska wejść. Pomyślałam, że jeżeli stworzyłoby się taką strukturę przepracowania projektów w koncepcji biznesowej, ale NGO-sowych, to byłoby coś fantastycznego. I tak przyszedł pomysł na program, który właśnie w tej chwili realizujemy. Z dużą korporacyjną fundacją. Więc tak to wygląda, że trzy lata zamknęły coś i w tej chwili mogłam podejść do tego w taki sposób, gdzie widzę tę potrzebę, Bo wiele NGO-sów ma taką narrację, ja nie chcę teraz nikogo absolutnie obrazić, ale tam się pracuje rozumem, ale też sercem.

I w tym zaangażowaniu często dochodzi do takiej narracji, dajcie nam pieniądze na to, co chcemy zrobić, bo to, co chcemy zrobić, jest dobre. A doskonale wiemy i to jest właśnie też taka narracja tworzenia propozycji, wartości, produktu i tak dalej dla grupy docelowej, żeby to właśnie wtłoczyć w to, żeby NGO przychodził do korporacji i mówił chcemy zrobić dany projekt i w tym projekcie mamy dla was propozycję na przykład wolontariatu pracowniczego na taką i taką ilość osób, czyli poukładania tego, co się chce zrobić w projekt i pójścia do kogoś mówiąc mu hej, my będziemy to robić, chcesz być tego częścią? Zapraszamy. Czyli z konkretem, ale z propozycją wartości, gdzie człowiek, który jest w CSR-ze czy w HR-ze, dostaje coś, co może tiknąć tak albo nie, a nie niejako tworzyć to, bo na niego się to, nie chcę powiedzieć, że przerzuca, ale jeżeli tego nie ma, a on miałby podjąć decyzję, to niejako sam musi stworzyć tą rzecz.