22 lata w Unii. Czy to się Polsce opłaciło?

Ale trzymając się na razie jeszcze tych największych liczb, czyli my im daliśmy te 86 miliardów euro przez te 22 lata, oni nam dali po odjęciu tego te 175 i w sumie ten bilans netto, o którym sobie mówimy, to jest największy ze wszystkich krajów członkowskich w historii Unii w ogóle. Więc to jest fajne, że jesteśmy w tym sensie. Zarobiliśmy na tym najwięcej ze wszystkich. Jesteśmy największym państwem, które dołączyło do Unii Europejskiej po 2000 roku, a wcześniej te kraje, które dołączały, to tam wtedy jeszcze nie było tego systemu przesyłu pieniędzy. Ale to fajnie, że tak jest. Natomiast to nie jest moim zdaniem największym plusem. i największą korzyścią, którą wyciągamy z tego, że jesteśmy w Unii Europejskiej od ponad 20 lat. Jeszcze ważniejsze, wydaje mi się, jest to, i to też jest taka oczywistość dzisiaj, o której nikt nie myśli i nikt nie mówi, że mamy dostęp do wspólnego rynku.

Na przykład, no bo są i tacy, którzy mówią, że to jest dosłownie ograniczanie suwerenności. Jest w pewnym stopniu ograniczenie suwerenności, tak. Natomiast w tym przypadku istnieje takie założenie, czy też istniało od samego początku, że istnieje dość szeroka wspólnota interesów tych państw, które warto też pamiętać historię przez większość ostatnich lat. Stuleci walczyły między sobą praktycznie bez przerwy i to się nie dzieje odkąd powstała Unia Europejska czy tam na początku EWG. I generalnie sam pomysł założenia EWG powstał dlatego, żeby się Niemcy z Francuzami znowu nie zaczęli strzelać po II wojnie światowej. Dzisiaj raczej nie do pomyślenia perspektywa, ale wtedy w latach 50. to był jakiś cel do osiągnięcia. Ale dzisiaj w ogóle, jak popatrzymy sobie na różne wspólnoty, to akurat ta sytuacja geopolityczna każe nam trochę inaczej patrzeć na tą rocznicę niż co roku, bo wygląda to zupełnie w inny sposób.

Też na tym skorzystasz. Tak, tak. A Islandia jest daleko od Rosji, a my jesteśmy blisko Rosji, więc ten czynnik geopolityczny tutaj z pewnością też istnieje. I chociażby z tego punktu widzenia wypisywanie się z różnych międzynarodowych instytucji, do których należymy teraz, byłoby absolutnie szaleństwem. Niezależnie od tego, czy byłaby mowa o Unii, czy o NATO. To, o czym teraz mówisz, to jest stosunkowo nowa sytuacja, która jest aktualna od kilku lat, ale nawet wcześniej to i tak było bardzo istotne bycie częścią tej wspólnoty, ponieważ tak jak już mówiłem wcześniej, przy okazji tego ograniczenia suwerenności, istnieje dość daleko posunięta wspólnota interesów wszystkich państw europejskich względem Chin, względem Stanów Zjednoczonych, właśnie względem innych organizmów, dużych organizmów gospodarczych.

To się udaje. Nie tylko w Polsce zresztą. Natomiast jak popatrzę sobie, wracając do bazy naszej, do tego punktu, z którego wychodziliśmy, czyli do kasy takiej realnej, Jak sobie popatrzymy na to, 2004 rok, eksport polski 60 miliardów. A, sześć razy urósł. 2023, 350 miliardów. Tak, no to jest ten wspólny rynek właśnie. To jest najbardziej kosmiczna statystyka z tych wszystkich chyba. 45 miliardów, 270 miliardów. Eksport rolny, bo to jest też ważne, prawda? Nasi rolnicy, nie wszyscy chcieli, zawsze gdzieś ta Unia ich gniotła, no ale dopłaty i inne takie rzeczy. Eksport rolny to jest dziesięciokrotny wzrost w tym czasie. To jest potężna różnica. Generalnie w ogóle są badania mówiące o tym, że jeśli chodzi o poszczególne grupy w społeczeństwie, kto najbardziej skorzystał na wejściu do Unii Europejskiej, to na pierwszym miejscu są rolnicy.

Jest kilka różnych źródeł tego, żeśmy się w ten sposób wzbogacili średnio, natomiast taki jest efekt, więc tutaj ten efekt jest jednoznacznie pozytywny. Chociaż wiesz, z drugiej strony są też takie głosy, mam wrażenie, ze strony krytyków, którzy mówią tak, tak, to wszystko prawda, wszystko się zgadza, skorzystaliśmy na tym, fajnie, że to zrobiliśmy w 2014, W tym roku zarobiliśmy na tym, ale dzisiaj Unia Europejska już jest inna niż wtedy i czy dzisiaj i na przyszłość dalej to ma sens, to nie do końca wiadomo, bo dzisiaj to już nam się Unia źle kojarzy z ETS-em, który nam podnosi ceny energii, psuje konkurencyjność przemysłu. Trzeba było negocjować ceny gazu i innego. Wiem i słyszę te głosy, ale myślę sobie też o tym, że to jest trochę jak grupa zakupowa czasami, że jak jesteś w sile i masz negocjować, to będziesz negocjował.

Mieliśmy hiperinflację oczywiście w 1989 roku, ale to jeszcze były grzechy PRL-u, osierocone można powiedzieć. Natomiast potem nic takiego złego nas nie spotkało. W Bułgarii był potężny kryzys finansowy w latach 90., więc oni chcieli do strefy euro. Taka Czarnogóra to w ogóle sobie sama przyjęła euro też po jakichś swoich własnych kryzysach finansowych, więc takich przykładów jest więcej. Kraje bałtyckie, Litwa, Łotwa, Estonia, No to był Związek Radziecki, oni nie mieli żadnego przywiązania do swoich walut, bo żyli z nimi raptem kilkanaście lat, więc też chętnie się dopisali do strefy euro. My mamy inne doświadczenia z własną walutą, nie tracimy na tym jakoś specjalnie, nikt nas nie ciśnie też z drugiej strony, mam wrażenie, że Bruksela to rozumie. Ale wiesz, a propos nieciśnie, to do czego udało nam się dojść i tu myślę o całym kraju, to też to, że zbudowaliśmy sobie fajną pozycję, silną, wiarygodną, uczciwą i jest taki duży szacunek do nas.