Brakarnia #8 | Napisać miłość na nowo

to ma za sobą doświadczenie właśnie jakiejś fascynacji takim typem wychowywanym przez wilki. No i w micie Darciego Rachel Feder też mówi o tej takiej, jakoś demystyfikuje taką fantazję absolutnego stopienia i nawiązuje do Jest to takie wykrzyknienie Kathy w Wichrowych Wzgórzach, kiedy ona mówi, I am Heathcliff. Ja jestem Heathcliffem. Czyli to zatarcie granic zupełnie. I znowu to cierpienie, znowu ta intensywność jako miara prawdy uczucia. I to jest z kolei taki wzorzec, który nam kompletnie... normalizuje obsesję i w jakiś sposób utożsamia dramat z głębią.

Pewnie, ale wróciłam do powieści Emily Bronte. Jest to powieść przerażająca i na pewno nie o miłości, raczej o przemocy i o władzy, o tym, co robimy po to, by mieć drugiego człowieka, czyli by zmienić go raczej w przedmiot, odebrać mu podmiotowość. Heathcliff najbardziej szczęśliwy jest wtedy, gdy Cassie jest już martwa, gdy jest ciałem, które nie może żyć. wykonać żadnego gestu. Ten romans gotycki to chyba dobrze sobie przypomnieć. My teraz kojarzymy go raczej z tymi fantazjami o pięknej i bestii, gdy Ann Radcliffe z przytupem weszła do literatury światowej. to ona robiła coś bardzo ważnego dla czytelniczek, ale w ogóle robiła coś bardzo ważnego dla opowieści o kondycji kobiet.

To jest świetna książka właśnie o tym, czyli jest trochę takim odpowiednikiem jakby skierowanym dla bardziej dojrzałych czytelniczek, tej zmiany paradygmatu z miłości romantycznej na Na przyjaźń, który naprawdę w literaturze dla dzieci jest teraz widoczny. W literaturze skandynawskiej dla dzieci. Ja pamiętam jak mój syn czytał Gofrowe Serce, czytaliśmy razem. Taką całą serię o cacykim. To są przepiękne książki o cacykim. o przyjaźni, w której pojawia się ten wątek miłości, ale on jest jakby zupełnie, on jest napisany w taki sposób, który to nie jest śmierć miłości, tylko to jest koniec tego romantycznego scenariusza, który po pierwsze opiera się na heteronormie takiej fuzji, połączeniu dwóch osób, czyli ta Cathy, która mówi I am Heathcliff,