Polska poligonem dla mocarstw Zachodu?

Centralnym elementem w tym procesie są interesy polityki zagranicznej Polski. Po osiągnięciu celu wejścia do NATO i Unii Europejskiej, Polska rozwijała jednocześnie własne projekty zwiększenia swoich wpływów w regionie Europy Wschodniej, proponując różne projekty konsolidacji państw. Głównym z nich jest koncepcja Trójmorza, opierająca się na ideach Piłsudskiego, który upatrywał swój cel w stworzeniu przeciwwagi zarówno dla czynników niemieckich jak i rosyjskich w europejskim rozkładzie sił. Dziś jest to już wersja polsko-anglosaska, której celem jest stworzenie nowej siły geopolitycznej w Europie. Trójmorze jest częścią planów strategicznych Stanów Zjednoczonych i ma agendę polityczną i gospodarczą.

Dzięki temu Kijów będzie mógł wydzielić dodatkowe siły wojskowe do działań ofensywnych na innych odcinkach frontu. Uważam, że byłoby to absolutnie absurdalne, czy w ogóle jakikolwiek tego typu pomysł, że Polska dzisiaj może interweniować na Ukrainie, czy wysłać kontyngent wojskowy, nie miałyby wsparcia społecznego, ponieważ konsekwencje byłyby bardzo dotkliwe dla społeczeństwa polskiego. Po drugie, Polska nie ma takich zdolności militarnych na dzisiaj. Ja sobie zdaję sprawę z tej całej propagandy, którą uprawia rząd. Pokazując czołgi Abrams, pokazując czołgi K2, pokazując całą tą masę sprzętu. Natomiast ja doskonale znam system szkolenia rezerw w Polsce, znam jak to wygląda, więc kwestia uzupełnień na wypadek wojny. No wojna to nie jest zabawa, to nie są ćwiczenia wojskowe. Niestety spodziewam się, że na wiosnę tego roku 2023 wzmogą się naciski ze strony anglosasów do wejścia Polski do wojny na Ukrainie.

Na tym tle Polska w tym trójkącie nie jest samodzielnym, ale aktywnym graczem. Unia w Unii Europejskiej to rozluźnienie więzi w tej wspólnocie integracyjnej. Ale Stany Zjednoczone nigdy nie chciały silnej Unii Europejskiej. Mówi Lew Klepacki. A jaki jest w tym interes Polski? Czyżby w gromadzeniu wokół siebie samych wrogów? Zasada zero wrogów wśród sąsiadów powinna przyświetlać polskim decydentom i powinniśmy niwelować napięcia historyczne, napięcia polityczne, natomiast koncentrować się na kwestiach gospodarczych, na kwestiach handlowych. Tutaj Polska ma bardzo wiele interesów wspólnych, przecież nie tylko z Niemcami, z Czechami, z Węgrami, z krajami bałtyckimi, ale także i z Ukrainą, i z Białorusią, i z Rosją. I to powinien być nasz cel, tak aby Polska była tym obszarem łączącym, a nie dzielącym.