Mentionsy Mentionsy
Dynastie
Dynastie

Kazimierz Wielki

02.02.2026 ·18 min 18 s

Później święto, ale to była Niemka. Najpewniej mówił po niemiecku Henryk Pobożny, którego wszyscy znamy. Nie Bolesław Kaliski, tylko Henryk, ten z Podlegnicy. On był właściwie już z Niemczony. Cała ta skomplikowana mozaika książąt śląskich już w XIII wieku była z Niemczona. No, ale z tego też coś wynika dla obecności Piastów w genach, czy jak to pewnie powiedziane było podówczas, w krwi współczesnych monarchów. Może niektórym trudno to zrozumieć, ale krew piastowską mają dzisiaj król Danii Harald, król Belgii Filip, król Hiszpanii Filip, król Zjednoczonego Królestwa Karol, wielki książę Luksemburga, książę Liechtensteinu,

Jednak zacięcie dyplomatyczne, że rezygnował, ale nie na zawsze. Chodzi o to, że ta Elżbieta, jego córka, która zmarła w wyniku ospy, właśnie w tym Szczecinku, gdzie jest tam liceum imienia księżnej Elżbiety, miała córkę, też Elżbietę. I ta córka, też Elżbieta, została czwartą żoną Karola IV Luksemburga. Przypominam, jeśli ktoś kocha Pragę, to wie, że Praga jest karolińska, jest most Karola, tego Karola, jest uniwersytet tego Karola, tego czwartego najwidniejszego Luksemburga wśród wszystkich Luksemburgów. Ona była jego żoną. Co więcej, ostatnią, co więcej, ona urodziła późniejszego cesarza Zygmunta, Luksemburczyka, na którym dynastia się skończyła.

No ale ona była czwartą żoną. Trzecią żoną była Anna Świdnicka, też piastówna i ta też urodziła syna Wacława. Ten Wacław nie był wprawdzie cesarzem, ale był królem, bo to nie każdy Luksemburg był. To tam historycy mediawiści wiedzą, że nie każdy Luksemburg był cesarzem, bo Jan na przykład nie był. Był królem Czech i był królem Niemiec, ale nie był cesarzem niemieckim. W każdym razie widzimy, że ta polityka matrymonialna, dynastyczna jest właściwie głównym leitmotivem polityki w ogóle. A Kazimierz Wielki na starcie nie miał łatwo, by był młodszym dzieckiem Łokietka i w dodatku chorowitym. Chorowitym i powiedzmy sobie, to państwo łokietkowe za mocne nie było. Jeśli po 200 latach kraj się jednoczy i tak naprawdę dwie dzielnice, są tacy, ja też do nich może należę, którzy uważają, że cała kultura polityczna Polski

No bo czym by to się mogło skończyć? No znowu jakimś rozbiciem. I wtedy ten łokietek byłby taką przerwą w historii, pomiędzy rozbiciami. Czyli Książęta Śląscy wzięliby swoje, Wielkopolscy swoje, tak? Oni się zresztą już mało interesowali. Oni się tak wkomponowali w Rzeszę, zresztą tutaj możemy przypomnieć, że Jak Karol IV Luksemburg za żonę brał Annę Świdnicką, córkę Henryka Świdnickiego, to jednocześnie ziemia świdnicka przechodziła w części na rzecz Luksemburgów. Na tym te małżeństwa polegały, także właściwie Luksemburgowie w ten sposób też kawałek Bawarii zdobyli, kawałek Śląska zdobyli, a cały Śląsk, co tu dużo mówić, był wtedy zainteresowany tym, by pozostać, można powiedzieć, w Rzeszy, a można powiedzieć w Czechach.

Za Kazimierza Wielkiego zwłaszcza następuje coś, co jest mało piastowskie. Piastowie byli zwróceni na zachód. Śląscy od początku do końca. Oni nie mieli innej orientacji. Natomiast Kazimierz Wielki z powodów, o których długo by mówić. Zainteresował się Rusią Halicką. Trochę wplątany przez interesy węgierskie, bo to i Węgry się interesowały, Luksemburgowie się interesowali, Litwa się interesowała, więc z jakichś powodów, w sumie może dodatnich, kto wie, zajął się Rusią. On ma duże zasługi dla miasta Lwowa, Kazimierz Wielki, ale od... KONIEC!

Oni jakby wygrali z Luksemburgami, ale przegrali z Habsburgami. Natomiast z perspektywy historii Polski to nie był dobry kierunek, bo pomnożyliśmy nieprzyjaciół. Niedobrze jest mnożyć nieprzyjaciół, ale myśmy pomnożyli, ponieważ wkrótce dojdzie do sytuacji, w której nieprzyjaciele Litwy, a Litwa miała bardzo wielu nieprzyjaciół, no Moskwę przede wszystkim, staną się naszymi nieprzyjaciółmi i cały ten ciężar kompleksu wschodniego, straszliwie skomplikowany, do którego nie byliśmy przygotowani tak naprawdę, No, spadnie na nas. Zapewne można powiedzieć nadal, że Polska Piastowska była pochylona na zachód, a Polska Jagiellońska wychyliła się nawet zanadto na wschód. Ale warto pamiętać, że to stało się za ostatniego Piasta, a nie za pierwszego Jagiellona.

Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.