Jadwiga cz. 2

Był problem Krzyżacki, który w Rachubę wchodził. Ci historycy na ogół odrzucają tę wersję, że ojcem chrzestnym Jagieły w domyśle było za sprawą Jadwigi został Konrad von Jungingen, wielki mistrz krzyżacki. Ja nie wiem, czy mają rację, no bo z mediewistami, historykami średniowiecza, ja jestem nowożytnikiem, jest sytuacja odwrotna. Mianowicie, oni mają za mało źródeł i dlatego dużo hipotez. My mamy często za dużo źródeł, których nie możemy przerobić. I to też jest pewien problem, ale odwrotny problem. Ale jest to urocze, bo możemy się domyślać, co kierowało tymi ludźmi, wyobrażać sobie to. No bo tam w końcu wychodziło, że mógł być Opolczyk, mógł być Piast, mógł być Piast mazowiecki, no ale to też jest ciekawe, że mógł być wielki mistrz krzyżacki, czyli ona była otwarta.

Ona była otwarta na stosunki z krzyżakami, bo ona takich jeszcze nie brała. Przypominam, że pogorszenie stosunków z zakonem krzyżackim nastąpiło po jej śmierci. Niektórzy nawet mówili, gdyby ona żyła, to one wyglądałyby inaczej. W to nie wnikajmy, zostawmy to Jagiele. Ale jest prawdą, że te pierwsze lata i te ostatnie jej lata, Krótki okres. Są naprawdę piękne, bo nie zapominajmy, że jednak zgodziła się i chyba nieprzymuszana na przekazanie całego swojego niemałego majątku. My trochę o tym majątku wiemy. On jest zapisany w różnych źródłach na odnowienie Akademii Krakowskiej, tej kazimierzowskiej, która tak naprawdę przestawała istnieć, a nigdy nie miała wydziału teologicznego. Więc ona teraz z taką religijnością, przypominam, andygawanowie to byli bardzo religijni i nie bardzo religijni.