Skazani na feudalizm? O modelu gospodarczym Polski cz. 1 | Zygmuntowski, Dymek

One są ze sobą bardzo silnie sprzężone. Czyli zainteresowanie zachodem, które ma dość powierzchowną naturę, to znaczy może nam się podoba część mody, może nam się podoba wystawne życie, może nam się podoba część z tamtejszego dobrobytu, ale nie instytucje społeczne i gospodarcze, które ów dobrobyt budują. Absolutnie, bo kto to widział, prawda? Tak, i instytucje. Warto to wspomnieć, bo też na przykład współcześnie utożsamiamy sobie biurokrację na przykład w Europie, że to jest brukselska biurokracja albo niemiecka. Otóż to Prusacy jako pierwsi zaczęli tak perfekcjonizować biurokrację w Europie i robili to na modłę chińską. To znaczy Leibniz obserwował, jak robią to Chińczycy, jak robili to Mandaryni, jak wygląda kasta urzędnicza, jak wyglądają egzaminy i na tej podstawie uważał, że państwo niemieckie też powinno być zorganizowane z taką silną biurokracją.

Bardzo zwracam na to uwagę, zresztą książka, na którą teraz pracuję, która jest o spółdzielczości, powiedzmy szerzej może o po prostu rozwiązaniu problemów, z którym cały świat się mierzy, nierówności, wojny i tak dalej, jest książką, która też będzie w dużej mierze poświęcona własności, to znaczy temu, że jednak musimy to ugryźć i jakby lewa strona i socjaliści też muszą porozmawiać na poważnie o własności, bo oni wówczas o tym rozmawiali i mam takie na przykład fragmenty, których używam w książce, Jak Leszek Balcerowicz pytany na przykład bardzo mocno o koncepcję rozszerzania tego programu, czy jakby jakiegoś rozwoju programu tak zwanych ESOP-ów, czyli Employee Stock Ownership Plan, czyli własności akcjonariatu pracowniczego, które były w Polsce robione, ale powiedzmy sobie szczerze, one zostały specjalnie tak zrobione, lukrowane z wierzchu, żeby się nie udały i żeby móc pokazać, widzicie, ESOP-y nie działają.

Z jakiegoś powodu, no bo o eksporcie wszyscy rozmawiają, wszyscy chcemy mieć wielkie globalne marki, polskich czempionów, Jada, jada, jada, to już wiemy, więc ja próbuję uzupełniać to, czego nie wiemy. To znaczy, jak idziemy na wojnę, to potrzebujemy miecza i tarczy i wszyscy się ekscytują tym naszym mieczem, a nikt nie myśli o tej tarczy. Czy tą tarczą musi być zidentyfikowanie tych obszarów, gdzie importujemy sobie problemy, kiedy jest jakiś szok, kiedy na przykład właśnie jesteśmy zależni od, nie wiem, produkcji substancji czynnych do leków i okazuje się, że one wszystkie przychodzą albo z RPA, albo z Indii. a nie z Polski. Albo kiedy właśnie mamy kryzys typu COVID, później rozlewającą się tą inflację podażową, no i orientujemy się nagle, że podstawowe nośniki energii importujemy.