[LEWY PROSTY] Rząd buksuje, państwo słabnie, demolka trwa

Znowu postać ciekawa, wyrazista, no ale ktoś zaraz powie czy oby nie zbyt wyrazista. To już jest ocenne, ale zapewne jest zbyt wyrazisty dla aktywu partyjnego Platformy Obywatelskiej, który nigdy nie preferował akurat jego i nigdy nie forował go do tych najwyższych stanowisk i nie forował go też Donald Tusk, bo wydaje się, że gdyby na przykład złożyć na ręce Radosława Sikorskiego prezydenturę, no to on na zbyt szybko stałby się prezydentem zbyt Niezależny premier, kierownik woli przecież mieć prezydenta w stylu, powiedzmy, Bronisława Komorowskiego. Kolejny problem to przekleństwo doraźności. Pamiętamy sto konkretów na sto dni.

I według mnie na tym polegał historycznie problem Platformy Obywatelskiej, że ona obiecywała drugą Irlandię narodowi, który chciałby raczej drugiej Anglii. To jest pewnie też sprawa, nie bez przyczyny użyłem tego słowa pokoleniowa. Dla tamtej generacji, kiedyś to usłyszałem od jednego bardzo doświadczonego polityka, w prywatnej rozmowie, więc nie będę rzucał nazwiskami, ale on mi powiedział, my się nie możemy zrozumieć, redaktorze, bo ja kompletnie nie przyjmuję tego pana narzekania. Że się panu nie podoba, że mieszkań nie budujemy, że elektrowni atomowej nie ma, że nie ma mózgu państwa, że administracja tak nie działa. Wie pan, to są jakieś fanaberie, słyszałem. Dla mojego pokolenia to, że człowiek ma paszport, może sobie pojechać na wakacje za granicę, że ma samochód, że ma własne mieszkanie, że może pracować w instytucjach unijnych, czy ONZ-owskich, czy NATO-owskich, to jest zawór głowy od sukcesów i to jest zawór głowy, który nie mija.

I wróci na listy PiSu. No więc tu mamy w miarę jasne, kto jest po jednej stronie, a kto jest po drugiej stronie. No, tu wydaje się, że premierowi zależałoby na tym, żeby stworzyć taką listę nieprawicy. Platforma Obywatelska, PSL, Nowa Lewica. Na razem bym tu nie liczył, razem rozumie siebie jako lewicową opozycję wobec tego rządu, ale kto wie. Może w takiej totalnej polaryzacji wyjdzie im, że nie mają innego wyjścia jak przyłączyć się do jednego z bloków. Nie mogą się przyłączyć do bloku PiS-owskiego, dlatego że ich elektorat PiSu nienawidzi. Poza tym co, razem przyłączy się do bloku PiS-owskiego po to, żeby się dowiedzieć, że za parę miesięcy ma tworzyć koalicję z Mencenem, z Bosakiem, z Braunem.

Więc tutaj będziemy zmierzali znowu do podziału na dwa bloki. No i mogłaby być taka sytuacja, że w tym bloku prawicowym nikt nie dostanie więcej niż 20%, ta prawica się rozbije, podzieli, może jeszcze pokłóci po drodze, wróci do ustawień domyślnych, czyli do lat 90., a I jednak mimo wszystko na ostatniej prostej przyzwoity wynik wykręci Platforma Obywatelska. Może nowa lewica wykręci lepszy wynik niż się wydaje i jakąś tam koalicję będą w stanie utworzyć, no i jakoś się wystarać, żeby prezydent im powierzył misję tworzenia rządu. Więc szkoła otwocka mówi mobilizacja, walka, o to w tym wszystkim chodzi, ale już walka czysto wyborcza. I tak już nic nie zrobimy dla państwa, ale możemy coś jeszcze zrobić dla partii, możemy jeszcze wybory wygrać.

To mnożenie jakichś ciał doradczych i quasi wykonawczych jest również chorobą polskiego państwa. Odpowiedzialność ma być składana na ręce ministrów konstytucyjnych, a nie pełnomocników czy ciał powoływanych ad hoc. Minister ma realną legitymację demokratyczną, minister ma odpowiednie zaplecze instytucjonalne, minister ma dowozić tematy, a jak nie dowozi, to ma się znaleźć jakiś minister Berek, Który stoi nad nim jak nieszczęście i który mówi, no jak nie zaczniesz dowozić, to będą konsekwencje. Jak w każdej pracy. Wybraliśmy inną drogę. I to nie dotyczy tylko Platformy Obywatelskiej. Tak było też z zarządów PiSu.

Kiedy Rafał Trzaskowski wybory przegrał, no to w tym momencie stało się, co się stało. Rząd zdał sobie sprawę, że będą weta. Rząd zdał sobie sprawę, że nie będzie nominacji. Zdał sobie sprawę, że czeka go buksowanie w miejscu przez naszą fatalnie napisaną konstytucję. I niemożność porozumienia się ze środkiem prezydenckim. Więc wszystko było postawione na kartę, której na imię Rafał Trzaskowski. Bo wtedy rząd mógłby, nie mówię, żeby to zrobił, Bo to też mogłoby być tak, że rząd miałby absolutnie wszystkie narzędzia, żeby rządzić i realizować swój program, aby tego nie robił. Platforma już kiedyś rządziła. Osiem lat rządziła, także nie mając tego rodzaju problemów z prezydentem.