Mentionsy Mentionsy
Dudek o Historii
Dudek o Historii

Urząd Bezpieczeństwa

16.09.2025 ·59 min 36 s · 1 rozdział · 1 sponsor

Wsparcie kanału:👍👍👍https://patronite.pl/DudekoHistoriihttps://buycoffee.to/dudekohistoriiWykorzystano utwory:Intro: ZitronSound - Wild WesternOutro: Rattlesnake Railroad by Brett Van Donsel 2015 - @BVanDonsel#historia #polska #polityka

0:09 · Szkoła Forberg 6

Opowiadam o tym więcej nieco w odcinku o Stanisławie Mikołajczyku. Po 1947 roku głównym przeciwnikiem stał się Kościół Katolicki, o czym też jest odcinek, który miał niedawno premierę na kanale. Natomiast po roku 1948 coraz bardziej Dziękuję. bezpieka zaczęła być aktorem w rozgrywce o władzę wewnątrz samej partii. To się oczywiście wiązało z odkryciem tzw. odchylenia prawicowo-nacjonalistycznego. W czasie plenum sierpniowo-wrześniowego w 1948 roku doprowadzono do dymisji Władysława Gomułki z funkcji sekretarza generalnego PPR. Tą funkcję przejął bezpartyjny dotąd, a w praktyce będący tajnym członkiem biura politycznego KC PPR Bolesław Bierut. I od tego momentu, można powiedzieć,

aparat bezpieczeństwa był zadaniowany stopniowo na zbieranie dokumentów na ludzi z otoczenia Gomułki. Ten proces uległ nasileniu. Po lutym 49 roku wtedy powstała specjalna komisja biura politycznego do spraw bezpieczeństwa publicznego na czele z samym Bolesławem Bierutem. Obok Bieruta czołową rolę w nadzorze nad aparatem bezpieczeństwa odgrywał Jakub Berman. Można powiedzieć, że ci dwaj ludzie, Bierut i Berman, byli takimi politycznymi kierownikami aparatu bezpieczeństwa od momentu, kiedy Gomułka przestał tu odgrywać jakąś istotną rolę, czyli właśnie od

roku 1948, bo do tego momentu można powiedzieć, że do tego duetu należałoby dołączyć jeszcze Gomułkę, który jako sekretarz generalny PPR miał oczywiście wgląd w działalność bardzo ścisłą resortu bezpieczeństwa. Stanisław Radkiewicz... Okazał się lojalnym współpracownikiem Bieruta, w związku z tym nie został uznany za Gomułkowca, w przeciwieństwie do części innych funkcjonariuszy bezpieki, z których najbardziej znany był Moczar, którego usunięto z funkcji szefa Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa w Łodzi i skierowano na drugorzędne stanowiska w administracji państwowej. Natomiast Komisja Biura Politycznego ds. Bezpieczeństwa zaczęła coraz mocniej naciskać na Radkiewicza, żeby wyodrębnił w ramach bezpieki pewną elitarną grupę funkcjonariuszy, która miała zająć się właśnie

obrony narodowej. Spychalski w tym czasie przebywał już w więzieniu, zeznawał na tym procesie startu jako świadek, ale w rzeczywistości był już więziem Urzędu Bezpieczeństwa i właśnie Spychalskiego, podobnie jak Korczyńskiego i jeszcze cały szereg innych, właśnie Włodzimierza Lechowicza, który miał być tutaj kluczowym łącznikiem między... grupą Gomułki w PPR-ze, a właśnie tymi reakcjonistami z obozu londyńskiego, jak ich określano, wówczas oni wszyscy mieli w przyszłości stać się świadkami w procesie Gomułki. Ostatecznie do tego nie doszło i do dziś właściwie nie jest jasne, dlaczego aparat w bezpiece, a właściwie bierut, nie zdecydował się na proces Gomułki.

Audycje Światły wywołały na tyle głęboki wstrząs, że już w grudniu 1954 roku, a zatem w kilka zaledwie miesięcy po rozpoczęciu audycji Światły, podjęto decyzję, oczywiście podjęło ją kierownictwo PZPR na czele z Bierutem o likwidacji Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego zostało tak naprawdę nie tyle zlikwidowane, co podzielone na dwa odrębne resorty. I schemat, który teraz widzicie, pokazuje tę zmianę, która nastąpiła w końcu 1954 roku. Z jednej strony zasadnicza część bezpieki, a więc rdzeń, a więc Urząd Bezpieczeństwa Wojewódzkiej i Powiatowe Urzędy Bezpieczeństwa zostaje podporządkowane tzw.

Komitetowi do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego, na którego czele postawiono Władysława Dworakowskiego. Natomiast oczywiście działacza komunistycznego, bardzo zaufanego człowieka, samego Radkiewicza, samego Bieruta. Natomiast Radkiewicz został skierowany na marginalne stanowisko ministra do spraw państwowych gospodarstw rolnych, co było początkiem końca stworzonej przez niego ekipy właśnie 10 lat wcześniej. Z drugiej strony... Resztę, można powiedzieć, struktur podległych dotąd Ministerstwu Bezpieczeństwa, więc milicję obywatelską, więziennictwo, podporządkowano Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, na którego czele stanął inny działacz komunistyczny, Władysław Wicha, również zaufany człowiek kierownictwa PZPR na czele z Bierutem.

Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.