Lewak z Glockiem. Też umiemy strzelać

Policja wydała Polakom 45 800 pozwoleń. Wiele źródeł twierdzi, że proces jest krótszy i prostszy niż zdobycie prawa jazdy. W moim odczuciu jest z tym u nas najłatwiej w Europie, mówi Norbert Norman Wójcik, wieloletni instruktor strzelania. Na tle innych krajów europejskich mamy stosunkowo łatwe i racjonalne kryteria dostępu do broni, potwierdza podkomisarz Jacek Wiśniewski z Komendy Stołecznej Policji, odpowiedzialnej za wydawanie pozwoleń w województwie mazowieckim. Z nami to prostsze niż myślisz. Kusi dalej reklama, a ja się waham. O takich osobach jak ja mówi się, że mają dwie lewe ręce. Nie chcę skończyć jako viral na Twitterze.

Zobacz jak baba strzela. Sobie w kolano. Otwieram się przed Krystianem na infolinii, który szybko przechodzi na ty i rozwiewa moje wątpliwości. Wiesz ile ma najstarszy członek klubu, który zdał z nami egzamin? No zgadnij. 85. To co ty, Ada? Ty nie dasz rady? Rzeczywiście. Po trzecim razie na strzelnicy instruktor mówi, że egzamin z pistoletu już bym zdała. A czy można mieć licencję i broń, ale nie umieć strzelać? Pytam Norberta Wójcika. Jasne. Są ludzie, którzy się doszkalają, bo wiedzą, że jeśli kupią broń bojową, to to zupełnie coś innego niż sportowa, na której zdajesz egzamin.

Norbert Wójcik podkreśla, że w przypadku jakiegoś niebezpieczeństwa noszenie broni i tak nie ma większego sensu. Prawo jest bardzo surowe, jeśli chodzi o używanie jej poza strzelnicą, więc nosić można, tylko po co? Wójcik szacuje, że wystarczy dwugodzinny spacer po centrum dużego miasta, żeby spotkać z 15 osób z pistoletem ukrytym pod ubraniem. Idę kupić skarpetki, a w kolejce za mną stoi ktoś z klamką? Pytam. Jeśli nie ma zakazu, to droga wolna. Można takie osoby jakoś poznać? Na przykład po butach, takich jak moje. Wyciąga nogi, pokazując taktyczne buty Lowa. Ale znam i takich, co chodzą w garniturach. A ty masz teraz broń?

Strzelanie to rodzinny sport, potwierdza Karolina, psycholożka, która przeprowadza testy dla osób starających się o pozwolenie na broń. Ludzie zaczynają strzelać, bo na przykład wkręcił ich ktoś z rodziny, bo szwagier strzela, mąż strzela, teść strzela. Taki sposób na budowanie więzi. Nawet taksówkarz, gdy dowiaduje się, że jadę na strzelnicę, mówi – też byłem, żona mnie zabrała na walentynki. Wójcik – tak, w walentynki zawsze mamy ruch. Magnum – czy masz wewnętrznego killera? Ania lubi sobie postrzelać z chłopakiem. Dzień Kobiet i inne tego typu okazje świętują z bronią w ręku.

Z jednej z tarcz mierzy do mnie czarna, wysportowana kobieta z gołymi cyckami. Z innej kobieta w hijabie z wielkim karabinem. Mężczyźni nie chcą strzelać do atrakcyjnej kobiety, a kobiety do mężczyzny, tłumaczy kreatywny instruktor. Trzeba się przełamać, w ogóle do człowieka strzelić jakoś trudniej. Norbert Wójcik potwierdza. Gdy na kursie kazałem kursantom z zaskoczenia strzelać do ubranego manekina, mieli opory. Sprawdzam, do kogo można jeszcze postrzelać. W ofercie polskich sklepów znajduję całą galerię postaci. Terrorysta Bomber w różnych wersjach, najczęściej brodaty, w chuście na głowie, z pasem szachida, palcem na detonatorze i twarzą we wściekłym grymasie.

Karolina, psycholożka przeprowadzająca testy, mówi, że w jej gabinecie kobiety to jakieś 10% chętnych. Norbert Wójcik. Często zdarzają się randki, że dziewczyna zabiera chłopaka, a potem ona robi pozwolenie, a jemu się to w ogóle nie podoba. Pytam Norberta, czy tacy lewacy i lewaczki jak ja też przychodzą strzelać. Jasne. Mam cały przekrój społeczny. Od szóstego do siedemdziesiątego roku życia. Uczę na przykład dziewczynę, która jest weganką, jeździła pomagać na granicy, a bardzo lubi strzelać. Przyjeżdża z synem. Karolina, psycholożka, również twierdzi, że ma bardzo różnych klientów i wydaje się być szczerze zdziwiona, że przychodzę do niej z zestawem stereotypów.