Kościół w programach wyborczych. Co obiecują partie?

Nazywam się Agata Kowalska. Jestem dziennikarką OKO.press i umiem zadawać pytania. Wciąż jeszcze wierzę, że świat można ponaprawiać, więc swoich gości, polityków i ekspertki pytam o rozwiązania. Swoje tematy dorzucacie i Wy, słuchaczki i słuchacze powiększenia. Wspólnie wyrywamy się z pułapki, że nic się nie da i że nic nie ma sensu. Zawsze dochodzimy do sedna. No prawie zawsze. Zapraszam. Trwa kampania wyborcza, niektórzy już marzą, żeby się skończyła, a my w powiększeniu do dnia wyborów, a właściwie do dnia ciszy wyborczej, 14 października, będziemy się przyglądać programom wyborczym partii politycznych.

Likwidacja funduszu kościelnego. To się w tych trzech partiach, w ich programach powtarza. Myśmy pisali w OKO.press, że w 2019 roku fundusz kościelny to było 170 milionów złotych. Trzy lata później już 200 milionów. Głównie te pieniądze idą na składki społeczne duchownych. Czy Pana zdaniem to, że ten fundusz kościelny jest tak wymieniany chętnie w programach wyborczych, oznacza, że jest on największym problemem, czy najdroższym problemem w stosunkach państwo-kościół? Nie, nie sądzę. Fundusz Kościelny to jest pewnego rodzaju symbol. Symbol finansowania, bezpośredniego finansowania duchowieństwa oraz instytucji wyznaniowych. Wszystkich wyznań, nie tylko Kościoła Katolickiego, ze środków publicznych, z budżetu państwa.

Natomiast my w OKO.press to liczyliśmy i okazało się, zresztą powołując się na szacunki Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji jeszcze z 2014 roku, kiedy Platforma Obywatelska i PSL chciały wprowadzić taki odpis, wtedy miał on wynosić 0,5% dobrowolnego odpisu na związki wyznańowe i kościoły. I wyszło na to, że gdyby choćby 40% podatników zdecydowało się na ten półprocentowy odpis, to kościoły dostałyby 150 milionów złotych, czyli wtedy 150, pewnie dzisiaj byłoby to około 200 milionów, czyli tak jak i fundusz. Czy to nie jest tak, że likwidacja funduszu kościelnego jest udawaną reformą finansów między państwem a kościołem, skoro taki odpis kosztowałby nas w sumie tyle samo? Panie redaktorze, po pierwsze, decydowaliby sami obywatele.

To znaczy mieć pewien korpus np. przekonań światopoglądowych, spójnych przekonań światopoglądowych, musiały być władze, mieć swoje prawo wewnętrzne itd. No to uprośćmy sobie, bo to brzmi wszystko rzeczywiście jak pułapka i komplikowanie. Jakiś czas temu Daniel Fleas w OKO.press wskazywał, że wszystkie te kłopoty niesprawiedliwości podatkowej, ujmowania z budżetu pieniędzy, które wędrują na kościoły, albo właśnie tych komplikacji związanych z różnego rodzaju organizacjami świeckimi, wszystkie te kłopoty można zmieść ze stołu, jeśli wprowadzić by nie żaden odpis, nie żaden 1% na kościoły, To po prostu dobrowolny dodatkowy podatek na rzecz związków wyznaniowych kościołów, który deklarowałoby się przy wypełnianiu PIT-u.

Jeszcze bardziej dziękuję tym z was, którzy i które wysłali do mnie maile w sprawie uczestnictwa w wyborach. W sprawie swoich kłopotów logistycznych, technicznych związanych np. z dojazdem do lokalu wyborczego, głosowaniem za granicą. Piszecie też o wątpliwościach co do uczciwości liczenia głosów i o tym czy wasz głos będzie miał jakiekolwiek znaczenie. Do przyszłego tygodnia czekam jeszcze na wasze wątpliwości, pytania, a może i rozwiązania. Może ktoś ma pomysł pomagający Polonii wyjątkowo pokrzywdzonej tej ostatniej nowelizacji kodeksu wyborczego. Piszcie, piszcie, piszcie. agata.kowalska-oko.press Dziękuję Wam za słuchanie, za wspieranie naszego portalu, naszej redakcji i do usłyszenia, do następnego odcinka.

To było Powiększenie, podcast Agaty Kowalskiej. Produkcja Bartosz Weber. Powiększenie znajdziesz na stronie OKO.press i w Twojej ulubionej aplikacji do podcastów. Masz pomysł na temat albo komentarz? Napisz do mnie. agata.kowalska małpaoko.press Stałych darczyńców zapraszamy na grupę OKO.press na Facebooku. Twoja okolica. Tam też toczymy dyskusje o świecie i o podcaście. Dziękujemy za Wasze wsparcie.