Narcyz w każdym z nas. DROGOWSKAZY

Narcyzm w ogóle można rozpatrywać nie tylko jako cechę długotrwałą, ale też chwilowy stan, w który każdy z nas wpada czasami. Czasami mamy takie chwile, w których myślimy sobie, ja na pewno mam rację, ja wiem jak jest. I to jest ten moment, w którym możemy wpaść w taki narcystyczny stan, w którym nie dopuszczamy perspektywy drugiej osoby. Każdy ma swoje różne zachowania i ktoś może przejawiać takie zachowania, które rzeczywiście są aspołeczne i są bardzo narcystyczne, ale ma też pewnie inne cechy. Drogowskazy. To są Drogowskazy. Rozpoczynamy kolejne spotkanie na antenie Eski Rock. Ja się nazywam Aleksandra Galant. Osoba, którą zaprosiłam do dzisiejszego spotkania jest już w naszym radiowym studiu, ale jeszcze jej nie przedstawię.

Powiedziałam to już jeszcze zanim włączyliśmy nagrywanie, że to spotkanie zorganizowałam trochę ze złości. Ze złości, która ze mnie narastała wraz z kolejnymi rozmowami, które się tutaj w Drogowskazach odbywały, wraz z tym, jak obserwowałam, co się dzieje w mediach społecznościowych, ale także w internecie ogólnie. Ze złością na tę łatwość, z jaką etykietujemy ludzi, przyklejamy łatki. Narcyza ostatnio szczególnie często, w sposób, moim zdaniem, to jest moja teza, którą ja tutaj rzucam na stół, ale mam też gotowość, żeby usłyszeć, że ona nie ma z rzeczywistością nic wspólnego, ze zbyt dużą łatwością. Moje pytanie będę kierowała dzisiaj do pana profesora Marcina Zajenkowskiego z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Pan profesor jest także noblistą, jest laureatem IG Nobla. Mam nadzieję, że o tym także porozmawiamy, bo ten Nobel został przyznany właśnie za badania związane z narcyzmem.

Panie profesorze, dziękuję, że pan przyjął zaproszenie, że trochę zmierzy się pan z tymi moimi różnymi Obawami, z obserwacjami, ale przede wszystkim, że zgodził się pan opowiedzieć o książce. Książce pod tytułem Narcyz w każdym z nas. Pod tytuł Skąd się biorą zachowania narcystyczne. Witam w Drogowskazach. Dzień dobry, dziękuję bardzo za zaproszenie. Zacznę z grubej rury, ale to znowu jest wynik lektury tego, że ja tę książkę przeczytałam. Czy pan jest narcyzem? To jest oczywiście przywrotne pytanie, ale w jakimś sensie myślę, że mogę odpowiedzieć na nie tak. Tak jak i każdy z nas, bo w książce przedstawiam narcyzm jako cechę osobowości, czyli cechę, która opisuje każdego i każdą z nas.

W książce podają bardzo niefikcyjne przykłady i tutaj zachęcam, odsyłam do lektury wszystkie osoby, które śledzą chociażby politykę międzynarodową, bo myślę, że można się trochę zdziwić czytając, jakie przykłady pan podaje. Aczkolwiek zawsze staram się mówić o tym, że to są pewne przykłady zachowań i my nie wiemy, jakie są te osoby, natomiast Pewne ich zachowania pasują do tych opisów narcyzmu. Natomiast ja wolałbym trzymać się takich przykładów bardziej fikcyjnych, żeby nie diagnozować nikogo. Ja też celowo ich nie przywołałam. Drogowskazy z założenia są apolityczne, więc żadnych polityków nie przywołuję. Także bardzo jestem ciekawa tych fikcyjnych. Zwracam uwagę, z jak dużą ostrożnością pan mówi, mimo bycia ekspertem, naukowcem, badaczem i to docenianym.

Albo druga opcja, którą on wybiera, przybrać pewną taką arogancką maskę. Czyli grać wyżej niż to jest w rzeczywistości, niż ma zasoby. Ja myślę, że to bardzo dobrze obrazuje właśnie ten narcyzm wielkościowy. Czyli taka maska arogancji, za którą jest lęk i pustka. Czyli gram bardzo wysoko, bo boję się, że jeżeli się odsłonię, to w tym przykładzie akurat stracę życie, ale może być taki lęk właśnie przed wstydem, przed tym, że się odsłonię, że pokażę swoją słabość i że to może być dla mnie bolesne. Myślę, że tych cech, zachowań i właściwości jest o wiele więcej i mam nadzieję, że uda nam się o nich porozmawiać w kolejnych częściach naszej rozmowy. A to dlatego, że dzisiaj zaproszenie do Drogowskazów przyjął pan profesor Marcin Zajenkowski z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, autor książki Narcyz w każdym z nas.

Skąd się biorą zachowania narcystyczne? O cechach i osobach narcystycznych dzisiaj rozmawiamy. Przed nami jeszcze dwie części tego spotkania. Mam nadzieję, że w kolejnych częściach skupimy się trochę bardziej na relacjach, na tym, jak osoby narcystyczne w te relacje wchodzą, jak w nich funkcjonują, z czym się mierzą, a także z czym mierzą się ich partnerzy i partnerki. Rozmowa jest ciekawa, a będzie tylko lepiej, dlatego zachęcam was do tego, żeby zostać z nami, zostać z Drogowskazami. No i mam nadzieję, że słyszymy się za kilka minut. Do usłyszenia, Aleksandra Galant. Drogowskazy. Rozmowy o życiu. Witam się z wami już po raz drugi. Po raz drugi też przedstawię gościa dzisiejszego spotkania, bo zaproszenie do dzisiejszych Drogowskazów przyjął pan profesor Marcin Zajankowski z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Moje na wierzchu. Myślę, że nie tylko ja zrobiłam bardzo szybki przegląd różnych spięć, do których dochodzi w każdej relacji. Nie ma się co oszukiwać, to jest chyba zupełnie naturalny element wspólnego funkcjonowania. Bardzo to jest ciekawe, jakie są refleksje i wrażenia, ale też sądzę, że z jakichś pojedynczych zdarzeń niekoniecznie należy wyciągać duże i jednoznaczne wnioski. Warto się na pewno zastanowić i warto sięgnąć po książkę Narcyz w każdym z nas. Skąd się biorą zachowania narcystyczne? Ja mam dzisiaj ogromną przyjemność rozmawiać z profesorem Marcinem Zajenkowskim z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, który w tej książce swoją wiedzą się dzieli w ramach wywiadu, wywiadu Rzeki. Przed nami finałowa odsłona Drogowskazów, w której chciałabym się trochę zastanowić nad tym, w jaki sposób taki szeroki, społeczny odbiór osób narcystycznych,

Raczej ich postrzeganie, etykietowanie wpływa właśnie na te osoby, wpływa także na osoby, które z nimi w tych relacjach pozostają, a także co to mówi o nas, o nas jako o społeczeństwie, o nas jako o ludziach, którzy czasami zbyt chętnie z takich dosyć dużych uproszczeń korzystają. Mam nadzieję, że tylko czasami. Zostańcie z nami, zostańcie z Drogowskazami. Słyszymy się w trzeciej odsłonie naszego dzisiejszego spotkania już za kilka minut. Do usłyszenia, Aleksandra Galant. Drogowskazy. Rozmowy o życiu. Finał Drogowskazów rozpoczyna się właśnie na antenie Eski.rok. Ja się nazywam Aleksandra Galant i po raz trzeci z dużą radością przedstawiam profesora Marcina Zajenkowskiego, psychologa związanego z Wydziałem Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.

który swoją wiedzą podzielił się w książce Narcyz w każdym z nas. Skąd się biorą zachowania narcystyczne? Tak jak powiedziałam, książka jest zbudowana w formie wywiadu bardzo pogłębionego i szczegółowego. W dwóch pierwszych odsłonach Drogowskazów koncentrowaliśmy się na, jak mam nadzieję, zrozumieniu sposobów, w jaki funkcjonują osoby narcystyczne, tego co nimi kieruje, skąd być może pewne zachowania się biorą. Tak jak mówiłam, czymś, co bardzo mnie kłuje i uwiera jest pewna lekkość, z jaką różnych psychologicznych pojęć używamy. Pewnie to jest dużo szerszy temat, temat, który zahacza o tak zwaną poppsychologię, o to, jak język z gabinetów terapeutycznych wypłynął i nagle wszedł do języka prawie że potocznego, przynajmniej do języka towarzyskich rozmów.

To jest nagroda przyznawana za badania, które może najpierw śmieszą, A potem wywołują refleksje. Polecam Wam zapoznać się w ogóle z tą nagrodą, bo też mam wrażenie, że badania profesora Zajankowskiego na tle różnych innych, które tam są nagradzane, są takimi najmniej śmieszącymi, tak bym powiedziała oględnie, za to wywołującymi bardzo dużą refleksję. Ten odcinek Drogowskazów dobiega już końca. Pożegnałam naszego dzisiejszego gościa. Dodam jeszcze tylko gwoli ścisłości, że zachęcam was do tego, żeby wrócić do tej rozmowy. Trochę może ostudzić nastroje, które macie lub które panują wokół tematu osób narcystycznych. Rozmowa jest oczywiście dostępna na naszych kanałach na YouTube, a także na Spotify. Możecie jej słuchać dowoli i wysyłać dowolnej liczbie zainteresowanych osób.

Nasz profil znajduje się także na Facebooku. Staramy się tam wrzucać zdjęcia, informacje i zapowiedzi kolejnych rozmów. No i cóż, wydaje mi się, że to jest już wszystko na dzisiaj. Była to dla mnie nie tylko bardzo ciekawa, ale też bardzo ważna rozmowa. Takie mam wrażenie, że udało nam się jakąś niszę chociaż trochę zagospodarować, wypełnić. Mam nadzieję, że jesteście podobnego zdania, a tak naprawdę to najbardziej mam nadzieję, że słyszymy się już niedługo w kolejnych Drogowskazach. Do usłyszenia, Aleksandra Galant. Dziękujemy za wysłuchanie podcastu. Cieszymy się, że doceniasz naszą pracę. Jeśli szukasz więcej wartościowych treści, zapraszamy do słuchania podcastu z reportażami Polska na ucho. Słyszeliście to? Co, idziemy tam dalej?