Czułe słówka #1

My często postrzegamy Amerykę jako kraj bez kultury. W latach 60. istniał tajny program sterylizacji porterykańskich kobiet. To co cię najbardziej tam wkurza? To są całe miasta bezdomnych ludzi, którzy żyją gorzej niż bezdomne, bezpańskie psy. Ja już od dawna jestem wielkim cheerleaderem naszego kraju. Gdyby ktoś chciał być jurorem takim, jak Kuba był dwadzieścia parę lat temu, to by, mówiąc krótko, nie przeszło, dlatego że to, co on uprawiał, no nazwijmy to po imieniu, no to był język przemocy. Dzisiaj jestem tym, który się nie boi. Marcin, dzień dobry. Cześć. Szanowni Państwo, to są Czułe słówka. Zaprosiłam tutaj Marcina Prokopa. Właściwie miałam taką myśl na początku, że na tych małych mebelkach chcę zobaczyć jak siadasz, chcę zobaczyć jak radzisz sobie ze swoim physis i zrobiłeś to tak zgrabnie, że nawet nie mogę tego obśmiać.

Myślę, że dzielenie się dla dzielenia, ja mam z kim porozmawiać, ja mam szczęśliwie przyjaciół, gdzie jeżeli coś się dzieje, uzyskam pomoc, więc nie traktuję do tego mediów. A jeżeli coś przeżyłeś i z czegoś wyszedłeś, to powiedzenie, kurde ludzie, byłam tam, jestem, Jest dla mnie jakimś rodzajem takiego podniesienia. Dlatego to szanuję i w ogóle nie jest to dla mnie żaden kłopot, bo dotyczy to twojego życia. Lubię tego Procopa z tej Ameryki. Ja mam wrażenie, że on jest najprawdziwszą wersją ciebie, bo ty jesteś taki sam, tak jak na tyle, na ile ja cię znam, gdzie jesteś, czy cię spotykam w dzień dobry, czy cię spotykam na ulce, czy cię spotykam na imprezie. A wydaje mi się, że taki najbardziej mięciutki Procop jest w tej Ameryce. Możliwe, bo też trudno jest kogoś udawać w sytuacjach, które nie dają ci komfortu myślenia o tym, że masz stworzyć jakąś zasłonę dymną wokół siebie.

Tam rzeczy dzieją się tu i teraz bardzo szybko czasami, bardzo w zaskakujący sposób. Często nie są to sytuacje przewidywalne, nie są na pewno wyreżyserowane. I kamera rejestruje wszystkie moje reakcje. Ja nie mam czasu wtedy na filtrowanie siebie. Ale Misiu, na montażu mógłbyś to wszystko wywalić, a jednak pozwalasz na to, żeby to powstrzymać. Też część rzeczy wywalam, tak. Ale ponieważ ten program nazywa się Niedzykłe Stany Procopa, no uznaję, że jest programem autorskim, jest programem, w którym ja, moja twarz i moje jestestwo, tak to nazwijmy, pełni jakąś tam rolę, no to też pozwalam sobie na więcej niż na przykład, no nie wiem, w Mam Talent, gdzie ja wykonuję bardzo określoną rolę, mam określone zadanie, jestem panem jurorem, mam oceniać innych. To nie jest program o mnie, ja tam jestem tylko narzędziem.