Queer przy wigilijnym stole. Gość: Twoja Stara/ Piotr Buśko

Ho, ho, homo! Tak brzmiał napis na kartce świątecznej, którą otrzymałem dwa lata temu od mojej rodziny. Poczułem się wtedy nie tylko, że ktoś o mnie pamięta i to w całkiem taki standardowy, stereotypowy sposób, bo rzadko kiedy dostaję kartki, ale również poczułem się w pełni akceptowany. I dzisiaj z okazji Świąt Bożego Narodzenia właśnie o tej akceptacji porozmawiam. No a jak rozmawiamy o świętach rodzinnych, to ta rozmowa powinna się odbyć z nikim innym jak z twoją starą matką, której nigdy nie mieliście. Mieć nie chcecie, czy mieć nie będziecie? W sumie oba. Mieć nie chcecie, chociaż dzisiaj też niestety nie macie. Dzisiaj chyba twój stary, ale cześć, bardzo dziękuję za zaproszenie. Myślę, że ten temat rodzinności z racji nie tylko tego bycia samozwańczą matką dla jakichś tutaj queerowych osób w Polsce to jest jedna sprawa, ale też działam w stowarzyszeniu

W tym roku taka sytuacja się wydarzyła, co jest jakby bardzo miłe i Tak myślę, że no, dla mnie to jest jakiś taki kolejny pewnie kamyczek, nie tylko do jakiejś mojej, jakiejś rozpoznawalności czy do tego, co ja robię, ale taki kamyczek, który jest kolejnym właśnie w tym naszym ogródku Akceptacji być może, ale też myślę, że takiej reprezentacji, bo wydaje mi się, że to jest super istotne i mam takie poczucie, że coraz więcej jakiejś przestrzeni się otwiera i ma taką gotowość na spotkanie z queerem i to jest bardzo fajne. No właśnie, spotkanie z queerem i gotowość na to, nie zawsze ona musi być przestrzeń i nie musi być jakieś super przygotowanie, żeby to się wydarzyło. Piję tutaj oczywiście do tej przestrzeni rodzinnej i do tych świąt Bożego Narodzenia, które osobom nie hetero bardzo różnie mogą się kojarzyć z wiadomych względów, więc może tak na samym początku chciałbym się ciebie zapytać w ogóle, co ci jako pierwsze przychodzi do głowy na hasło święta Bożego Narodzenia?

Nie tylko poza świętami Bożego Narodzenia, chociaż to Boże Narodzenie też jest jakimś takim momentem symbolicznym, bo nawet jeżeli rodzina wie, to czasem i nawet wie o tym, że mamy partnerów i tym podobno, to też tak jak mi pisali nawet moi odbiorcy, kiedy ich spytałem o te doświadczenia, Właśnie bardzo często, wiesz, to są takie chwile sprawdzające, czy na przykład ta mama zapyta się, albo czy zaprosi tego naszego, jeśli na przykład mówimy o, nie wiem, czy z tym kimś, kto się spotyka z facetem, czy zaprosi tego partnera, czy zapyta o niego, w jakichś takich też bardzo mikrosytuacjach, że to jest taki moment sprawdzający tego, na ile właśnie ta akceptacja i przyjmowanie tego, kim jesteśmy, jacy jesteśmy, jest w pełni. Jak to u ciebie było, jak to u ciebie jest? Wiesz co, to jest bardzo ciekawe, dlatego ja też myślę, że opowiadam o tym takim cieple, bo to jest też pewnie taki punkt wyjścia, jeżeli go w sobie mamy, że jest właśnie ten taki wgląd na te święta, które wiemy jak wyglądały i nagle okazuje się, że to zderzenie z osobą homoseksualną, czy nie tylko, transpłciową być może, osobą LGBT, queer po prostu w rodzinie,

I Dotyk Anioła to był taki serial, który miał taką strukturę, że anielica, która była taką anielicą stróżującą, tą, która Jest adeptką, która uczy się być tą anielicą, która pomaga odchodzić ludziom, więc towarzyszy im w ich godzinach śmierci. No i był taki odcinek, w którym ja pierwszy raz zobaczyłem na oczy geja i on przyjeżdża na święta Bożego Narodzenia, do domu, gdzie oprócz tego, że się autuje jako gej, no to jeszcze mówi o tym, że to są jego ostatnie święta, bo tak jak mówisz, tak, umiera w wyniku AIDS.