CHCIAŁ ZOSTAĆ JEZUITĄ - CO POSZŁO NIE TAK❓UKRAINA & INNE SPRAWKI RANO

Witam Cię, człowieku rozumny. Nazywam się Dawid Mysior, to jest program SPRAWKI OKIEM KATOLIKA RANO. Jest wtorek, 20 października. Dziś przypada wspomnienie świętego Jana Kantego, wyznawcy. Święto trzeciej klasy. Jeżeli, mój drogi słuchaczu, brzmię dzisiaj trochę dziwnie, to nie dlatego, że zacząłem używać AI do generowania tych odcinków, ale dlatego, że coś weszło mi w zatoki i nie chcę wyjść, dlatego bardzo proszę o wyrozumiałość. A teraz, zanim przejdziemy do omówienia spraw z Polski, ze świata i z Kościoła, zapraszam Cię do odmówienia hymnu z Prymy. Gdy już wzeszła gwiazda światła, kornie prośmy Boga, by w czynnościach dziennych zachował nas od szkody. Piosenka na pianinie.

Jego wpis natomiast został skomentowany przez Amerykanów jako zabawa w piaskownicy. Wszystkie te wydarzenia powinny uczyć nas Polaków, żebyśmy oczywiście po pierwsze zaczęli pokładać jeszcze więcej nadziei w Bogu, ale po drugie Prędzej w swoim własnym narodzie niż w pomocy obcych. Sojusze oczywiście tak, ale nie takie by o naszym bezpieczeństwie decydowali obcy. Czy Polacy kiedykolwiek jeszcze zechcą tak właśnie uczynić? I to mój drogi słuchaczu była wybrana na dzisiaj sprawka ze świata. Zanim przejdziemy do tej z kościoła, kolejna sprawka to krótka katechizmu dawka. Katechizm religii katolickiej w opracowaniu księdza Wawrzyńca Pilszaka zatwierdzony przez świętego biskupa Józefa Sebastiana Pelczara.

Teraz przechodzimy do wybranej na dzisiaj sprawki z Kościoła. Stany Zjednoczone. Ciekawe, jak założyciel Towarzystwa Jezusowego św. Ignacy Loyola patrzy dziś na jezuitów z nieba. Pan Peter Swindal, młody mężczyzna, który próbował zostać jezuitą, w czwartek 15 października opublikował na Platformie X następujący wpis. W 2025 roku postulowałem o przyjęcie do jezuitów Koniec cytatu.

Odpowiadając na pytanie, co dokładnie powiedział podczas rozmowy, pan Swindal wspomniał, że w okolicach ósmej godziny rozmowy zapytano go, czy ma zastrzeżenia do jakichkolwiek kwestii w Kościele. Odpowiedział, że nie zgadza się z poglądami ojca Martina, to ten, który bardzo promuje środowiska LGBTQ i wszystkie inne literki, np. ostatnio stwierdzając, że odmawiając czynnym homoseksualistom Komunii Świętej, Kościół traktuje ich jak śmieci, Pływie szczerości, prawdopodobnie nieświadomy, że zamknie mu to drzwi do Towarzystwa Jezusowego. Powiedział, że nie aprobuje sposobu, w jaki hierarchia kościelna zajęła się sprawą nadużyć seksualnych, których dopuścić miał się ojciec Marko Rupnik, znany twórca MOZAIK, wydalony trzy lata temu z Zakonu Księży Jezuitów ze względu na nieposłuszeństwo wobec nałożonych na niego ograniczeń.

O jego ostatniej szokującej wypowiedzi dotyczącej udzielania Komunii Świętej osobom żyjącym w stanie grzechu przeciw naturze, wołającego o pomstę do nieba, mówiliśmy w sprawkach rano wczoraj. Pan Swindal w lipcu opublikował na platformie Substack wpis zatytułowany ANTYJEZUITA. W którym szczegółowo opisał, w jaki sposób ojciec James Martin przekształca ignacjańskie ćwiczenia duchowe, by promować ideologię LGBTQ i wszystkie inne literki. Autor podkreślił, że działania współczesnych jezuitów w rzeczywistości nie służą ewangelizacji osób odczuwających pociąg do osób tej samej płci, lecz mają na celu skierowanie Kościoła ku akceptacji czynów, które wcześniej były potępiane. Na tym przykładzie doskonale ukazał manipulowanie przez modernistów tradycyjnymi tekstami katolickimi w celu sączenia ich heretyckiej trucizny w umysły niezbyt krytycznie myślących katolików.

Pan Swindal napisał, w ćwiczeniach duchowych powinno się przekazywać duszy tylko to, co jest ona Chciałabym pokazać, co jest w stanie przyjąć, aby mogła dokonać wolnego wyboru na rzecz służby Chrystusowi i kościołowi katolickiemu. Załóżmy, że ojcu Martinowi chodzi raczej o to, by przekazać duszy to, co jest ona w stanie znieść, aby zaakceptować heterodoksyjną antropologię. Mój drogi słuchaczu oznacza odchodzenie od doktryny. Dalej pan Swindal pisze, oznacza to, że osobom ortodoksyjnym mogą być przedstawiane stwierdzenia brzmiące pozornie zgodnie z ortodoksją, podczas gdy w rzeczywistości ojciec Martin nadaje im w duchu interpretację heterodoksyjną. Może on na przykład stwierdzić,

Ojciec Martin zawsze starannie podkreśla, że nauczanie kościoła jest jasne. Nigdy jednak nie mówiąc jak ono brzmi, ani czy sam je przyjmuje. To koniec cytatu z pana Swindala, który jak widać żył w złudzeniu, że znajdzie tradycyjną duchowość świętego Ignacego Loyoli w szeregach współczesnych jezuitów. Być może ufając w synodalne słuchanie, rozeznawanie i towarzyszenie, jako przedstawiciel ludu Bożego, liczył na troskliwe przyjęcie i dlatego szczerze wyraził przed władzami zakonnymi, co sądzi na temat działalności ojca Jamesa Martina oraz problematycznej z różnych powodów dla samego Rzymu sprawy ojca Rupnika.