DKP 03: Sztuczna inteligencja, która oddycha: Żywe komputery z dr Eweliną Kurtys

Cześć wszystkim, z tej strony Dariusz Kalbarczyk, współtwórca MG Poland, JS Poland i AI Poland. Witam w kolejnym odcinku podcastu. Dzisiaj moją gościnią jest osoba, która dosłownie przesuwa granice tego, co rozumiemy jako komputer. Przed wami dr Ewelina Kurtys, neuronaukowczyni, innowatorka i strategic advisor w szwajcarskim startupie FinalSpark. który tworzy żywe komputery z ludzkich neuronów. W tej rozmowie zanurzymy się głęboko w przyszłość sztucznej inteligencji, biologii i obliczeń opartych na komórkach. Porozmawiamy o tym, dlaczego biokomputery mogą być milion razy bardziej energooszczędne od tradycyjnych czipów.

Co oznacza programowanie żywych komórek? I jaką rolę może odegrać AI w tym przełomowym projekcie? Jeśli fascynuje Was to, gdzie kończy się krzem, a zaczyna życie, koniecznie zostańcie z nami. Cześć Ewelina, co u Ciebie? Wszystko dobrze, dziękuję bardzo. Mam nadzieję, że u Ciebie też. Wszystko dobrze, bardzo dziękuję za przyjęcie zaproszenia do podcastu. Powiedz mi, czym się zajmujesz? Nazywam się Ewelina Kurtys, jestem neurobiologiem z wykształcenia, mam doktorat z neurobiologii. Obecnie zajmuję się technologiami, sztuczną inteligencją i jej przyszłością. Też pracuję obecnie w FinalSpark, to jest taki startup szwajcarski, który ma ambitny cel zbudowania żywych komputerów.

Czyli komputerów zbudowanych z żywych neuronów, gdzie procesor zamiast silikonowego będzie właśnie z żywych neuronów, takich jakie mamy w naszych mózgach. Brzmi to nieprawdopodobnie i zaraz o tym sobie porozmawiamy. Powiedz, jak wyglądała twoja droga od neuronauki akademickiej do pracy przy komercjalizacji technologii i projektów właśnie takich jak FinalSpark? No więc to się wszystko zaczęło od tego może, że zawsze chciałam być naukowcem, zawsze o tym marzyłam i zawsze najbardziej fascynowało mnie właśnie ludzki mózg. Dlatego zdecydowałam się robić doktorat z neurobiologii. Zawsze jakoś tak w tym kierunku szłam.

Jest tak, że oczywiście mamy dużą ilość danych zawsze, więc często mówi się o sztucznej inteligencji, o tym, żeby analizować obrazy medyczne za pomocą sztucznej inteligencji. No i tak właśnie zainteresowałam się technologią, bo właśnie oprócz tego obrazowania medycznego, w którym się specjalizowałam, dużo się mówiło o tym, jak komputerowo pisać programy, jak to wszystko analizować automatycznie. No i wtedy zaczęłam trochę drożyć temat i miałam wielkie szczęście. Też byłam na różnych konferencjach, bo mieszkałam wtedy w Londynie, więc to było naprawdę fajne miejsce, żeby poznawać nowe tematy, bo jest dużo okazji. No i tak się też na pewnej konferencji znalazłam. Miałam takie szczęście poznać właśnie założycieli FinalSpark. No i to mnie bardzo was zafascynowało, to co robią, bo to jest już nie tylko sztuczna inteligencja, ale nawet krok dalej, bo oni są inżynierami, ale mają właśnie, mimo że tak łatwo jest zbudować właściwie jakieś inżynieryjne projekty, łatwo jest zrobić jakieś oprogramowanie komputerowe, oni zresztą mają już jedną firmę, która im się bardzo dobrze udała,

I zarabia pieniądze, to mimo wszystko mieli na tyle ambicji, żeby jeszcze się przymieść, żeby zacząć jeszcze przebranżowić się i zająć się biologią, co jest naprawdę trudne, co jest bardzo frustrujące, bo w biologii wiele rzeczy nie działa. Często trzeba robić eksperymenty, trzeba mieć dużo cierpliwości do tego, bo to wszystko ciągle nie wychodzi, więc bardzo mnie to zafascynowało, że oni mieli w ogóle tą siłę, żeby się jeszcze tym zająć, pomimo tego, że inżynieria wydaje mi się o wiele łatwiejsza. No i tak właśnie poznałam założycieli FinalSpark, no i później założyłam własną firmę w Londynie, taką consultingową, więc właśnie nauczyłam się tej, można powiedzieć, niezależności i odkryłam fascynujący świat startupów i tego, jakie można ciekawe projekty robić.

No i tak się teraz już pracuję od kilku lat właśnie w FinalSpark. Mamy taki ambitny plan właśnie zbudowania komputerów z żywych neuronów. Także mogę trochę łączyć tą wiedzę z biologii, no i też to nowe doświadczenie, jakie już nabyłam w tej komercjalizacji technologii. Więc taka to była droga. No brzmi to niesamowicie. Powiedz mi, a jak wygląda twoja rola jako strategic advisor w FinalSpark? Czy to bardziej nauka, technologia czy biznes? Zdecydowanie zajmuję się tą stroną komercyjną. W startupie trzeba robić wszystko po trochu, więc nie ma wielu pozycji, bo nasz team to jest sześć osób wyłącznie, więc jest nas bardzo malutko.

Także to robimy rzadko, chociaż cały czas napływają do nas różne aplikacje ludzi zainteresowanych, którzy chcieliby z nami pracować, bo ten temat jest coraz bardziej popularny. Więc zajmuję się takimi rzeczami. No i też jedna ciekawa rzecz, że FinalSpark pomimo tego, że jeszcze nie mamy komputera gotowego, na razie pracujemy nad prototypami, to i tak mamy już pierwszych klientów komercyjnych i to jest trochę taki efekt uboczny. Ponieważ w czasie covidu nasze laboratorium całkowicie zostało powiedzmy zbudowane tak, żeby było dostępne zdalnie dla naszych naukowców, bo nie mogli chodzić codziennie, bo były tam ograniczenia. No i ponieważ ono jest dostępne zdalnie, to stwierdziliśmy, że możemy je udostępniać także innym. Więc na początku nawiązaliśmy współpracę z dziewięcioma uniwersytetami z całego świata, bo też się tym zajmowałam i żeby mogli różni naukowcy też zajmować się tym trudnym tematem, jak programować neurony.