DKP 03: Sztuczna inteligencja, która oddycha: Żywe komputery z dr Eweliną Kurtys
Witaj w kolejnym odcinku mojego podcastu.Tym razem zapraszam Cię w podróż do świata, który jeszcze kilka lat temu wydawał się czystą science fiction, a dziś jest przedmiotem intensywnych badań i przełomowych eksperymentów.Moim gościem jest dr Ewelina Kurtys – neuronaukowczyni, innowatorka i Strategic Advisor w szwajcarskim startupie FinalSpark. To zespół, który pracuje nad technologią mającą szansę zrewolucjonizować nasze myślenie o komputerach, sztucznej inteligencji i… życiu. Bo właśnie życie, rozumiane dosłownie, jest fundamentem tej przełomowej koncepcji.FinalSpark tworzy biokomputery – żywe procesory zbudowane z ludzkich neuronów. W porównaniu do tradycyjnych krzemowych układów są nawet milion razy bardziej energooszczędne i potrafią reagować w sposób trudny do zaprogramowania i przewidzenia. To radykalnie zmienia sposób, w jaki możemy myśleć o przyszłości technologii.W naszej rozmowie poruszamy wiele ważnych tematów:czym dokładnie są biokomputery i jak wygląda ich „programowanie”,czy neurony mogą wykazywać się czymś, co przypomina intuicję lub samodzielność,jak pracuje się w interdyscyplinarnym zespole łączącym naukowców, inżynierów, biologów i inwestorów,jakie wyzwania etyczne i filozoficzne pojawiają się, gdy zaczynamy mówić o „żywych” maszynach.Ewelina opowiada także o swojej zawodowej drodze: od badań naukowych nad neurobiologią w środowisku akademickim, przez wejście do świata innowacyjnych technologii, aż po rolę doradczyni strategicznej w startupie, który przesuwa granice możliwego.To rozmowa o technologii, która stawia pytania o człowieczeństwo, o to, gdzie kończy się człowiek, a zaczyna maszyna – i czy w przyszłości ta granica w ogóle jeszcze będzie istniała.Jeżeli fascynuje Cię wizja świata, w którym programowanie przypomina wychowywanie dziecka, a krzem ustępuje miejsca żywym komórkom, koniecznie posłuchaj tego odcinka.Chętnie przeczytam, co najbardziej Cię w nim zaintrygowało lub poruszyło.
Cześć wszystkim, z tej strony Dariusz Kalbarczyk, współtwórca MG Poland, JS Poland i AI Poland. Witam w kolejnym odcinku podcastu. Dzisiaj moją gościnią jest osoba, która dosłownie przesuwa granice tego, co rozumiemy jako komputer. Przed wami dr Ewelina Kurtys, neuronaukowczyni, innowatorka i strategic advisor w szwajcarskim startupie FinalSpark. który tworzy żywe komputery z ludzkich neuronów. W tej rozmowie zanurzymy się głęboko w przyszłość sztucznej inteligencji, biologii i obliczeń opartych na komórkach. Porozmawiamy o tym, dlaczego biokomputery mogą być milion razy bardziej energooszczędne od tradycyjnych czipów.
No i tam troszeczkę mi się już nudziło, bo już chyba trochę się wyczerpała moja fascynacja w laboratorium. Chociaż bardzo mi się to zawsze podobało, no ale po jakimś czasie już miałam chyba troszeczkę dosyć. No i zawsze bardzo lubiłam mówić i bardzo lubiłam kontaktować się z ludźmi i takie różne interakcje międzyludzkie. Zawsze mi to sprawiało przyjemność i też prezentacje na konferencjach, więc jak zdecydowałam się opuścić uczelnię, no to chodziłam na różne meetupy. Dariusz Kalbarczyk
Sprawami naukowymi zajmuję się rzadko. Chociaż bardzo mi to sprawia przyjemność, te rozmowy i dyskusje z naukowcami, ale bardziej zajmuję się tą stroną komercyjną. Obecnie rozmawiamy z inwestorami, bo szukamy 50 milionów euro inwestycji. Rozważamy różne inwestycje, bo ten projekt oczywiście nie tylko jest fascynujący, ale jeżeli uda się programować neurony, to będzie to bardzo też dochodowy biznes, bo te neurony mają dużą przewagę. Dariusz Kalbarczyk Podcast.
Moglibyśmy też używać komórek zwierzęcych. Natomiast wydaje nam się, że w przyszłości, jak będzie ten komputer już działał, Dariusz Kalbarczyk Otrzymywać np. można bezpośrednio z mózgów zwierząt pobierać neurony, tylko że to wymaga bardzo dużych poświęceń, bo oczywiście trzeba je poświęcić na to, więc to by były ogromne koszty, ogromne problemy też etyczne, czy można w ogóle poświęcać zwierzęta na takie badania.
Dariusz Kalbarczyk Dariusz Kalbarczyk I jak się ludzie na przykład łączą z naszymi neuronami, tymi w laboratorium, przez internet, no to oczywiście, że używają tej cyfrowej technologii, więc mi się wydaje, że to się wszystko połączy.
No ale inwestorzy czasami oczywiście się martwią tym, że to jest ryzyko duże, no i że tak długo to zalmie. Rozumiem. A powiedziałaś o komputerach kwantowych. Jaka jest różnica pomiędzy właśnie biologicznymi komputerami, a kwantowymi? No całkowita, można powiedzieć tak samo jak między biologicznymi a cyfrowymi albo między kwantowymi i cyfrowymi. Po prostu hardware jest inny, czyli też rodzaj programowania jest inny i wszystko jest, powiedzmy, wszystko wymaga zupełnie innego podejścia. Bo neurony przetwarzają informacje zupełnie inaczej niż, oczywiście niż żywe komputery. One bardziej przetwarzają w czasie i przestrzeni. Dariusz Kalbarczyk
Na przykład może moglibyśmy nawet modyfikować nasze mózgi w jakiś sposób, także to jest ogromne wyzwanie, bo to jest zupełnie coś innego, bo wiemy, że to może przetwarzać informacje, bo najlepszym dowodem na to jest nasza rozmowa teraz, że neurony mogą przetwarzać informacje, ale nie wiemy do końca jak i na pewno to wszystko jest zupełnie inaczej, się odbywa. Dariusz Kalbarczyk To jest dziedzina, w której ludzie się starają, wykorzystując takie bardziej tradycyjne powiedzmy technologie, właśnie odtworzyć jakieś algorytmy z ludzkiego mózgu.
Więc tak, oczywiście, korzystamy z nich i muszę powiedzieć, że w ogóle szwajcarskie podejście jest bardzo innowacyjne i to też podziwiam bardzo. W tych moich współpracownikach oni bardzo szybko załapują takie nowe trendy i czata GPT używałem już od samego początku, jak tylko się pojawił. Jak jeszcze wszyscy, nawet ja jeszcze potrzebowałam kilku miesięcy, żeby się trochę przekonać. Dariusz Kalbarczyk Więc wydaje mi się, że to jest konieczne. I ogólnie takie programowanie, no ja nie jestem programistką oczywiście, ale mogę powiedzieć, że no dużo słyszałam takich opinii od bardzo dobrych ludzi, że właśnie no już nie warto wszystkiego pisać ręcznie, bo wiele rzeczy można szybciej napisać.
No i dostęp dzielony to jest taki, gdzie można dzielić właśnie ten dostęp do neuronów z innymi naukowcami. On jest oczywiście tańszy, kosztuje 1000 dolarów na miesiąc i wtedy można, powiedzmy, maksymalnie 4 godziny dziennie to używać, ale to już i tak jest bardzo dużo, bo mało kto używa tak dużo. Właściwie wprowadziliśmy ten limit z powodu takich wyjątkowych klientów, którzy się rzadko zdarzają, ale się zdarzają, którzy chcieliby używać codziennie. Natomiast ogólnie to już i tak jest bardzo dużo i można się bawić właśnie za pomocą Pythona w aplikacji webowej. Można się podłączyć, dostaje się login i oczywiście też się dostaje trening od naszego inżyniera wprowadzający. No i zawsze jest bardzo dużo pytań, także my pracujemy cały czas nad dokumentacją. Mamy też grupę na Discordzie, gdzie można Dariusz Kalbarczyk
Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Witaj w kolejnym odcinku mojego podcastu.
Tym razem zapraszam Cię w podróż do świata, który jeszcze kilka lat temu wydawał się czystą science fiction, a dziś jest przedmiotem intensywnych badań i przełomowych eksperymentów.
Moim gościem jest dr Ewelina Kurtys – neuronaukowczyni, innowatorka i Strategic Advisor w szwajcarskim startupie FinalSpark. To zespół, który pracuje nad technologią mającą szansę zrewolucjonizować nasze myślenie o komputerach, sztucznej inteligencji i… życiu. Bo właśnie życie, rozumiane dosłownie, jest fundamentem tej przełomowej koncepcji.
FinalSpark tworzy biokomputery – żywe procesory zbudowane z ludzkich neuronów. W porównaniu do tradycyjnych krzemowych układów są nawet milion razy bardziej energooszczędne i potrafią reagować w sposób trudny do zaprogramowania i przewidzenia. To radykalnie zmienia sposób, w jaki możemy myśleć o przyszłości technologii.
W naszej rozmowie poruszamy wiele ważnych tematów:
czym dokładnie są biokomputery i jak wygląda ich „programowanie”,
czy neurony mogą wykazywać się czymś, co przypomina intuicję lub samodzielność,
jak pracuje się w interdyscyplinarnym zespole łączącym naukowców, inżynierów, biologów i inwestorów,
jakie wyzwania etyczne i filozoficzne pojawiają się, gdy zaczynamy mówić o „żywych” maszynach.
Ewelina opowiada także o swojej zawodowej drodze: od badań naukowych nad neurobiologią w środowisku akademickim, przez wejście do świata innowacyjnych technologii, aż po rolę doradczyni strategicznej w startupie, który przesuwa granice możliwego.
To rozmowa o technologii, która stawia pytania o człowieczeństwo, o to, gdzie kończy się człowiek, a zaczyna maszyna – i czy w przyszłości ta granica w ogóle jeszcze będzie istniała.
Jeżeli fascynuje Cię wizja świata, w którym programowanie przypomina wychowywanie dziecka, a krzem ustępuje miejsca żywym komórkom, koniecznie posłuchaj tego odcinka.
Chętnie przeczytam, co najbardziej Cię w nim zaintrygowało lub poruszyło.