UKRAINA ODDA ZIEMIE, LWÓW CZCI UPA i AFERA MAILOWA AfD! #BizWeek

Dla przypomnienia, Szuchewicz to człowiek, który dowodził ukraińską powstańczą armią w czasie rzezi wołyńskiej, a nasz IPN nazywa go wprost architektem tego ludobójstwa. Dlaczego Lwów akurat teraz ma zamiar uczcić pamięć zbrodniarza? Okazją ma być 120 rocznica jego urodzin i 85-lecie UPA. Dla kontekstu, bo myślę, że to akurat ważne, ta sama rada ogłosiła już wcześniej rok 2017 rokiem UPA i Szuchewicza przy poprzednich rocznicach. I jak widać pełnoskalowa wojna z Rosją i nasza rola w tym całym konflikcie nic w tym kontekście nie zmieniła. Trudno mówić tutaj o wypadku przy pracy, skoro Rada po 10 latach powtarza dokładnie ten sam gest. Gest niewątpliwie dotkliwy dla Polski i Polaków, dla kraju przyfrontowego, przez którego terytorium przechodzi większość dostaw broni dla Ukrainy.

Zełyński nie może zupełnie odciąć się od środowisk narodowych, dlatego nakleja plaster na polskie rany, jednocześnie drugą ręką babrząc w nich coraz mocniej. Żeby było jasne, wrogiem dalej jest Rosja. Ukraina walczy przede wszystkim o siebie i o własne przetrwanie, a my potrzebujemy takiego buforu dla regionu od imperium Putina. Na każdej takiej kłótni wygrywa więc głównie Moskwa, ale szanuję, jeśli rząd w końcu mocniej tupnął nogą. Wydaje mi się nawet, że warto by było się oficjalnie tym pochwalić. Nasza pomoc jest naprawdę wymierna i prosimy jedynie o szacunek dla ofiar. To naprawdę nie jest wiele, biorąc pod uwagę naszą kontrybucję. Polski eksport na Ukrainę rósł od stycznia do sierpnia o 15,1% rok do roku.

Zełenski akceptuje utratę terytorium! Czy wojna wreszcie się kończy? Ale mamy bombę. Zeleński podczas wywiadu w Fox News powiedział coś, co tym razem naprawdę może zakończyć wojnę. Czy zaakceptowałby Pan porozumienie pokojowe, które zamroziłoby wszystko w obecnym stanie, a Pana kraj zachowałby co najmniej 75% swojego terytorium, niezależnie od tego, jak rozpoczęła się ta wojna? Czy zgodziłby się Pan na obecny stan? Tak, teraz musimy zamrozić walki i myślę, że to realny sposób na zakończenie tej wojny. Nazywamy to zawieszeniem broni albo, jak mówi prezydent Trump, zatrzymaniem zabijania. Zamrozić i zatrzymać. To oczywiście minimum, którego potrzebujemy dziś od Rosji.

Profesor Andrew Michta wskazuje jeszcze jedną przyczynę nacisku na Kijów, którą warto traktować poważnie. Wydaje się, że zdecydował, że żeby doprowadzić do jakiegoś dealu, on musi uderzyć w słabszego w tej dyskusji, bo ma więcej na niego wpływu, bo ma narzędzia wpływu. Nie oszukujmy się, prezydent Zeleński przyzwyczaił nas do tego, że wymuszanie czegoś na nim nie jest łatwe. Do tej pory wydawało się, że obrał kierunek walki do ostatniego Ukraińca, bo tak też to przedstawiał. Zgoda na ustępstwa terytorialne wskazuje jednak, że to się właśnie zmienia. Teraz proponuje osobne rozmowy USA, Ukrainy i Rosji. Zgody na negocjowanie przyszłości Ukrainy bez jej udziału oczywiście nie wyraził. To akurat nic dziwnego i Europa również nie chce, żeby wydarzyło się to ponad naszymi głowami.

Tak, pan Larry Fink wciśnie się wszędzie. A do tego porozumienie energetyczne z Rosją. A propos gigantycznych wpływów firmy BlackRock na dzieje giełdy i całego świata, może warto zrobić o tym osobny odcinek? Jeśli chcecie takowy zobaczyć, to zamówienia zbieramy jak zwykle hashtagami w komentarzu. W tak zwanym porozumieniu energetycznym chodzi oczywiście o wznowienie przesyłu ropy i gazu do Europy z podziałem przychodów między Rosję a Ukrainę. Dla Polski najważniejszy jest jednak pokój, który pozwoli ograniczyć ryzyko rozszerzenia wojny na nasz region. Jak pytacie mnie o zdanie, to osobiście nie widzę polskiego interesu w finansowaniu bezterminowej walki, bez osiągalnego rezultatu. Moi drodzy, czas zakończyć tę wojnę i pierwszy raz od dawna mam wrażenie, że faktycznie jest szansa, że to się może udać.

Jeśli ktoś natomiast krytykuje proponowane warunki, to powinien wskazać lepsze, które są możliwe do osiągnięcia. Inaczej popełnilibyśmy tzw. błąd nirwany. Polega on na odrzuceniu rozwiązania w miarę dobrego na rzecz idealnego, które jest de facto nieosiągalne. Osobiście popieram w tym przypadku szukanie bolesnego kompromisu. Trzeba wreszcie spojrzeć prawdzie w oczy. Lepszych warunków do tego na stole nie będzie, a presja mocarstw będzie jedynie narastać, co jest oczywiście bardziej korzystne dla Rosji. Wartość porozumienia trzeba teraz mierzyć ocalonym życiem i bezpieczeństwem w regionie. Obawiam się, że kolejne ofiary tego konfliktu nie zmienią już nic. Dlatego mam nadzieję, że koniec tej wieloletniej wojny zbliża się do nas wielkimi krokami. Chętnie poznam jednak wasze zdanie.