HUŚTAWKA ROPY i PALIW! USA w ODWROCIE i NOWA WŁADZA w IRANIE #BizWeek

Jednak nic takiego nie miało miejsca, a narracja prezydenta, wybawcy uciemiężonych narodów, niestety również w tej sprawie zdążyła się diametralnie zmienić. Panie prezydencie, obiecał pan Irańczykom, że im pan pomoże, ale z pańskich słów wynika, że jest pan gotów zakończyć ten konflikt, gdy tylko cele militarne zostaną osiągnięte. Czy to nie byłaby zdrada tej obietnicy? Czy im pomogę? Chciałbym, jeśli będą potrafili zachowywać się odpowiedzialnie. Ale do tej pory byli bardzo agresywni. To wspaniali ludzie, naprawdę. Mają niezwykłe społeczeństwo. Inteligentne, błyskotliwe, pełne energii. To wielki naród. Bardzo chciałbym im pomóc, ale muszą funkcjonować w systemie, który w ogóle pozwala takiej pomocy zaistnieć. A dziś tkwią w systemie, który prowadzi wyłącznie do porażki. Tymczasem uderzenie w cywilną infrastrukturę może z powrotem skleić naród z reżimem przeciwko wspólnemu wrogowi.

Dużym problemem staje się więc magazynowanie. Wydobycie ropy naftowej z głównych pól na południu Iraku spadło już np. o 70%. Magazyny ropy osiągnęły maksymalną pojemność, a pozostała produkcja zostanie wykorzystana do zaopatrzenia krajowej rafinerii, powiedział przedstawiciel państwowej spółki Basra Oil Company, cytowany przez agencję Reutersa. O gwałtownym zmniejszeniu produkcji zaczyna mówić również Kuwait. Za chwilę może zrobić to także Arabia Saudyjska. Dodajmy, że rynki dynamicznie zareagowały także na weekendowe ataki Izraela na instalacje naftowe pod Teheranem. Filmy z ogromnymi łunami nad stolicą Iranu i płonące opary ropy w studzienkach kanalizacyjnych to nie jest raczej widok, który mógłby uspokoić nastroje.

Na pierwszy rzut oka sytuacja przypomina tę sprzed czterech lat, kiedy Rosja zaatakowała Ukrainę. Wtedy też gaz i ropa gwałtownie wybiły, mniej więcej do tych samych poziomów co teraz, ale aktualna sytuacja wydaje się już trochę gorsza. To jest sytuacja bez precedensu. Wzrost cen może nie mieć sufitu. Tak o możliwych cenach ropy w najbliższej przyszłości powiedział w poniedziałek Neil Atkinson, były szef działu odpowiedzialnego za ropę w Międzynarodowej Agencji Energii. Atkinson twierdzi, że jest naprawdę źle. Gdy wydobycie ropy w Iraku, a potencjalnie także w Kuwejcie i w Arabii Saudyjskiej zostanie całkowicie wstrzymane, uuach, nawet ciężko mi to sobie wyobrazić, wtedy moi drodzy, staniemy w obliczu kryzysu, jakiego świat jeszcze nie widział.

Wtedy też opracowano mniej paliwożerne samochody, jak na przykład Volkswagen Golf, a Francuzi stwierdzili, że rozbudują na maksa energetykę jądrową. Wszystko po to, aby nigdy więcej nie przeżywać koszmaru związanego z kryzysem energetycznym. Wtedy też Amerykanie zaczęli intensywnie rozwijać wydobycie ropy u siebie. I w końcu zaczęły się również intensywne badania nad pozyskaniem energii z wiatru i słońca. Czy teraz może być podobnie? Na razie nie zapowiada się na to, aby ropy miało zabraknąć. Dzisiaj miałem wielogodzinną naradę od ranaż w sprawie ryzyk związanych z wojną i cenami paliw. Chcę powiedzieć, że jeśli chodzi o dostawy, magazyny, nie ma w tej chwili powodu do niepokoju.

Pytanie, co jeszcze można zrobić, aby zapobiec światowemu kryzysowi? Liderzy globu mają w zanadrzu pewne dodatkowe rozwiązania. W poniedziałek wirtualnie spotkali się ministrowie finansów grupy G7 razem z przedstawicielami Międzynarodowej Agencji Energii. Zastanawiali się intensywnie, czy nie uwolnić w tej sytuacji strategicznych zapasów ropy. Są to naprawdę potężne pokłady surowca i znajdują się obecnie jako opcja awaryjna na stole. Kraje członkowskie IEA dysponują obecnie ponad 1,2 miliardami baryłek publicznych zapasów ropy na wypadek sytuacji kryzysowych, oraz dodatkowymi 600 milionami baryłek rezerw przemysłowych, utrzymywanych na mocy zobowiązań rządowych, powiedział po spotkaniu Fatih Birol, szef Międzynarodowej Agencji Energii.

Ale wciąż nie podjęto decyzji o ich uwolnieniu. Jeszcze nie teraz, stwierdził francuski minister finansów. We wtorek o tym samym rozmawiali ministrowie energii z krajów G7. Kraje są już wstępnie gotowe na uwolnienie strategicznych rezerw, ale jeszcze czekają na dalszy rozwój wydarzeń. Świat ma wciąż nadzieję na rozsądek u hegemona i deeskalację tego konfliktu we w miarę krótkim terminie. Światowi przywódcy liczą, że cieśnina Ormus zostanie w końcu odblokowana. Jeśli nie, to sami mają zamiar się w to zaangażować. W poniedziałek prezydent Francji Emmanuel Macron powiedział wprost, że jego kraj przygotowuje się z partnerami na misję otwarcia cieśliny Ormus i eskortowania statków po zakończeniu najostrzejszej fazy obecnego konfliktu. Myślę, że kluczowa w tej wypowiedzi jest sama końcówka.

Umożliwia to Państwowej Spółce Górniczej Wenezueli Minerven oraz jej spółkom zależnym eksport, transport i sprzedaż wenezuelskiego złota do Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie zabrania się wymiany wenezuelskiego złota na towary pochodzące z Kuby, Korei Północnej, Iranu, Rosji czy Chin. Za tą licencją bardzo szybko poszły konkretne transporty. W piątek do Stanów Zjednoczonych trafiło z Wenezueli złoto o wartości 100 milionów dolarów, przeznaczone zarówno do celów przemysłowych, jak i innych zastosowań komercyjnych. Wenezuela dysponuje zasobami złota o wartości około 500 miliardów dolarów, lecz posiada również inne kluczowe surowce, takie jak boksyt czy aluminium, niezbędne zarówno dla sektora obronnego, jak i produkcji dóbr konsumpcyjnych. Kraj ten dysponuje także zasobami węgla, które mogą wspomóc wytwarzanie energii. Zasoby te mogą okazać się kluczowe w wyścigu zbrojeń w dziedzinie sztucznej inteligencji, którym rywalizujemy z Chinami.