Zagrożenia integralnego myślenia

To nie patrzenie tunelowe, to nie patrzenie zerodynkowe. To łączenie kropek i łączenie skrajności. Tak można zdefiniować w najprostszy sposób czym jest integralność. I chciałbym w tym odcinku, w tym pierwszym inaugurującym odcinku, szerzej powiedzieć o różnych przykładach metodologicznych, merytorycznych czy po prostu życiowych, które pozwolą, myślę, zrozumieć moje postrzeganie i postrzeganie wielu osób na świecie, którzy właśnie nie chcą wpadać w żadne tunele, nie chcą wpadać w żadne skrajności, ale zacznę od tego, Dlaczego większość ludzi nie patrzy integralnie? Otóż myślenie integralne, patrzenie integralne jest trudniejsze. Nasz umysł, bardziej nasz mózg, jest zaprogramowany w taki sposób i skonstruowany w taki sposób, żeby osiągał swoje cele minimalnym wysiłkiem.

Nawet najbardziej inteligentni nie poświęcają Zagrożenie integralnego myślenia. Tylko upraszczamy, że skoro lider tej partii powiedział, że ta osoba jest dobra w tym moim okręgu, to na niego głosuję. Upraszczamy, że skoro zrobił dwie fajne wypowiedzi w telewizji, to chyba jest dobrym człowiekiem. Skoro tyle osób na niego głosowało wtedy, to chyba będzie dobrze też na niego zagłosować. Stosujemy uproszczenia. W metodologii Change Value Process mamy taki akronim GUZ.

Co nie oznacza, że będzie to łatwe. W szczególności, że mózg nam w tym nie pomaga, ponieważ chce jak najprostszą ścieżką dojść do swojego celu. Do celu pod tytułem przeżyć, zjeść, zarobić, być kimś w relacji, utrzymać się w pracy. Chcemy jak najprostszą ścieżką pójść. Jesteśmy niecierpliwi pod tym kątem. Dlatego mówimy, że cierpliwość to cnota. I może powiedzieć integralne myślenie to cnota. Wymaga ono postrzegania rzeczywistości w różnych barwach. Rozumienia tego, że ci z lewicy mogą mieć rację, ci w centrum mogą mieć rację, ci z prawicy mogą mieć rację. A nawet ci ze skrajnej prawicy, czy skrajnych liberałów, czy skrajnej lewicy mogą mieć rację.

Teraz część dzieci współcześnie pozwala sobie na tego typu riposty. Oczywiście rodzic może powiedzieć, jesteś mały gamuń, ty nic nie wiesz. Albo można usiąść i dojrzale porozmawiać z dzieckiem. I między innymi po to powstał ten podcast. Będę starać Ci się przekazywać przeróżne punkty widzenia na przeróżne tematy w kontekście terapii, coachingu, bo tym się zajmuję też na co dzień, pracując z ludźmi indywidualnie czy grupowo, prowadząc szkołę terapii, coachingu. Będąc współzałożycielem Centrum Terapii Supporters, będąc współzałożycielem klubu Change Value Process, klubu rozwoju osobistego, będąc współzałożycielem Holomind, Instytutu Terapii Psychodelicznej, tworząc projekty AI-owe, jeszcze o tym nie mogę mówić, bo to są projekty w powijakach, więc będę opowiadać o różnych punktach widzenia na przeróżne sprawy, ale również będę się dzielił, tak jak przed chwilą, różnymi przemyśleniami życiowymi,

Albo, hej, co z tego, że jestem twoją mamą? Jaki to ma związek? Albo, co z tego, że jesteś moim rodzicem? Jaki to ma związek z tym, że mam ciebie słuchać? Ja chcę ci zaufać, ja chcę cię szanować i wtedy będę ciebie słuchać. Powie dojrzałe dziecko, buntownicze, prawda? No i często w Change Value Process mamy taką listę pułapek. Change Value Process to jest w ogóle metodologia właśnie integralnego patrzenia na proces coachingowy, terapeutyczny, na proces zmian. Jest to konkretna metodologia pracy ze swoim umysłem czy z umysłami innych jako coach, terapeuta, trener, doradca. Jest to metodologia dialogu z podświadomością. Zagrożenie integralnego myślenia.

Zagrożenie integralnego myślenia. I w momencie, gdy zauważam jakieś mechanizmy, których wcześniej nie widziałem, że ktoś opisał, to również właśnie w ramach metodologii Change Value Process opisuję. I teraz jednym z takich konceptów, które w Change Value Process opisuję, są pułapki, pułapki mentalne. Jedną z tych pułapek jest pułapka skrajności, czyli człowiek często Wpada w skrajności. Po prostu wpada w skrajności. Co to znaczy? Że nie umie połączyć bycia na przykład miłym i wymagającym do pracownika. Nie umie połączyć bycia rodzicem opiekuńczym, jak i też łączenia z efektywną pracą.

Często widzimy, że musimy wybrać pomiędzy pracą a rodziną, pomiędzy byciem miłym a byciem wymagającym. I łączenie skrajności polega na tym, żeby zadać sobie pytanie, jak mogę mieć A i B? To jest jedno z ważnych pytań w Change Value Process, w tzw. kole pytań Change Value Process, gdzie zadajemy sobie pytanie, jak mogę mieć A i B? Jak mogę być wymagającym i jednocześnie być miłym dla ludzi? Jak mogę zadbać super o rodzinę i jednocześnie osiągnąć sukces w biznesie? Czy to jest łatwe? Nie, bo generalnie integralne podejście nie jest łatwe. To nie jest podcast dla tych, którzy chcą się lenić i chcą mieć życie bardzo, bardzo proste. W pewnym momencie, kiedy nauczymy się łączyć kropki, kiedy nauczymy się łączyć skrajności i kiedy zintegrujemy w sobie integralne podejście, to rzeczywiście coś zaczyna być łatwiejsze.

Terapia – przeszłość, coaching – przyszłość, medytacja – teraźniejszość. Coachom się nie pozwala pracować z przeszłością, terapeutów nie uczy się pracować z przyszłością, a ludzi, którzy uczą medytacji, mówią – ucz medytację, wyciszać się. No ale taka rzeczywistość nie jest. Taka rzeczywistość nie jest. Po pierwsze, w terapii mamy terapie krótkoterminowe, które są bardzo podobne do coachingu. W coachingu mamy narzędzia do sięgania do przeszłości. W medytacji mamy wiele różnych form medytacji, które wcale nie oznaczają wyciszania tylko umysłu i bycia tu i teraz, tylko oznaczają bardziej proces wglądu duchowego po to, żeby odnaleźć swoje powołanie i żeby mieć wizję przyszłości swojego życia. Ale mamy medytację prowadzoną, która ma poprzez słowa prowadzącego pozwolić nam zaakceptować coś trudnego z przeszłości.

I sztuką między innymi właśnie w Change Value Process, w terapii Change Value Process jest to, aby umieć pracować z podświadomością, umieć pracować z dialogiem z podświadomością. I również mamy wymiar nadświadomy, w który część osób wierzy lub nie wierzy, czyli wymiar duchowy, wymiar energetyczny. Nie jest to aspekt religijny, bo niektóre religie są wyprute, można powiedzieć, z tego wymiaru nadświadomego. Są bardzo płaskie, są mało uczuciowe, mało energetyczne. I niektóre osoby niereligijne są bardziej uduchowione niż te osoby religijne. Ale czasami oczywiście osoba religijna jest bardziej uduchowiona, I ma lepszy kontakt z tą nadświadomością, z wyższą sferą, z sferą duchową, niż inna osoba. Więc może być bardzo, bardzo różnie.