Jaką ROLĘ w wyborach odegrają ROLNICY? NAJWAŻNIEJSZE WYBORY
Częścią kampanii PiS-u jest szerszenie niechęci wobec Ukrainy i Europy? Gościem programu jest socjolog prof. Andrzej Rychard z Polskiej Akademii Nauk, z którym o osłabionym komunikacie rządu rozmawia Kamila Biedrzycka. Posłuchaj całej dyskusji!
Podtrzymuje jak gdyby pewne rodzące się nastroje antyukraińskości w Polsce, ale także podtrzymuje pewne nastroje antyeuropejskie, które są absolutnie mniejszościowe, ale jednak być może z punktu widzenia PiSu warte do zagospodarowania. I wtedy powstaje chaos. Polacy najbardziej nie lubią chaosu ze wszystkiego, bo się boją chaosu i to jest skądinąd zrozumiałe. Prawo i Sprawiedliwość już nie ma w sobie tej siły komunikatu pod tytułem Nie bójcie się, my to wszystko ogarniemy, my to wszystko uporządkujemy i wtedy do władzy dochodzi, no, coś w rodzaju konfederacji. NIK jako instytucja, już abstrahuję w tej chwili od tego, kto jest jej prezesem, jest naprawdę jedną z niewielu ostoi niezależności w polskim państwie. I należałoby z pewnym, powiedziałbym, szacunkiem podchodzić do jego ustaleń.
Można się nie zgadzać momentami, można z czymś polemizować, ale jednak to jest bardzo ważne. W związku z czym nie sądzę, żeby się udało PiSowi zgasić jak gdyby znaczenie tego. Zaczynamy naszą rozmowę uporządkowaną, miejmy nadzieję, pan profesor Andrzej Rychard, socjolog, dyrektor Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Dzień dobry, panie profesorze. Dzień dobry, witamy. Już właśnie przed anteną rozmawialiśmy na temat tego, że wiele tematów przed nami, tylko niestety nic pozytywnego tutaj się nie znajdzie. Ale dobrze, zacznijmy od wczorajszego wystąpienia zwanego orędziem premiera Mateusza Morawieckiego. Od kiedy szef rządu ma orędzia, panie profesorze? Od wtedy kiedy zachcę. Przynajmniej w Polsce. Moim zdaniem nazwanie tego orędziem ma pokazywać, że jest to jakieś takie szczególnie ważne, że PiS przywiązuje do tego dużą wagę, do tego co ma do powiedzenia w obronie, zdaniem PiSu, zagrożonych interesów rolników.
Rzeczywiście po części zagrożonych, do czego to zagrożenia w dużej części poprzez chaotyczną politykę na początku wobec zboża ukraińskiego samo PiS się przyczyniło. No i teraz chcę wyjść jak gdyby obronną ręką z tego wszystkiego. Moim zdaniem sposób dla Polski i dla Ukrainy i dla Europy niekorzystny. No dobrze, tylko rozumiem, że w tej chwili Prawo i Sprawiedliwość walczy o głosy wyborców, których Los Ukrainy i Europy może nie to, że nie interesuje, ale z pewnością postawią tezę, że los polskiego rolnika i Polski jest najważniejszy, w związku z tym rząd ma się zajmować Polską i polskimi rolnikami, a nie oglądać na kwestie europejskie czy też ukraińskie. Bardzo mocną retorykę zastosował premier Mateusz Morawiecki, mówiąc o tym, że nie pozwolimy na to, żeby ukraińskie zboże zalewało polski rynek.
No niewiele ma to wspólnego z retoryką, która była jeszcze jakiś czas temu wobec Ukraińców stosowana. I teraz, panie profesorze, ja nie pytam o to, czy to jest ładne, czy to jest nieładne, tylko pytam o to, czy to będzie skuteczne. Więc o czyje głosy walczy? Moim zdaniem walczy o głosy tych wszystkich, których także poprzez propagandę PiS-owską do pewnego czasu nastawia się wobec Ukraińców z pewnym dystansem. Że myśmy tak strasznie dużo pomagali, a tu zobaczcie, oni szkodzą polskim rolnikom. To nie jest tylko walka o głosy polskich rolników. To jest walka o tych wszystkich, którzy uważają, że Ukraińcom za dużo, że Ukraińcy za dużo. Chcą podebrać elektorat Konfederacji. Myślę, że tak. Bo teraz niech Pani weźmie pod uwagę to. Ilu jest rolników?
Rolników to jest 12% mieszkańców wsi, którzy generują około 2% polskiego dochodu narodowego. Nie ma żadnej innej grupy społecznej o tak, powiedzmy to brutalnie, nie największym znaczeniu ekonomicznym i nie największym znaczeniu demograficznym, która by miała tak wielką siłę polityczną w Polsce. Są doskonale zorganizowani i silni i wszyscy się ich boją. I stąd ten komunikat jest komunikatem nie tylko do wąsko rozumianych rolników, tylko do tych, którzy myślą, że rolnicy są rzeczywiście niezmiernie ważną, właściwie drugą siłą w Polsce. Każda władza boi się rolników. Wie pani, jak się tak spojrzy poprzez taką mapę ważności politycznej na strukturę Polski, to wydawałoby się, że Polska składa się z rolników, górników i reszty.
I ta reszta jest najcichsza, a tej reszty jest najwięcej. No więc krótko mówiąc, walczy o te głosy. Czy to będzie skuteczne? Nie wiem. Być może częściowo te strachy ukraińskie, w cudzysłowie, zagospodaruje. Ale w moim przekonaniu to jest na dłuższą metę droga, która szkodzi Polsce, ponieważ można było bronić interesu polskiego rolnika i w ogóle polskiego rolnictwa nie wyłącznie poprzez zamykanie brutalne granicy dla ukraińskiego zboża, tylko poprzez wynegocjowanie w Unii Europejskiej dobrych sposobów transferu tego zboża z Ukrainy, być może przez Polskę, do krajów, które naprawdę tego zboża potrzebują. I kolejna rzecz właśnie, panie profesorze, która rzuciła mi się wczoraj w oczy, kiedy słuchałam premiera, że to było takie nie wprost, a właściwie nawet ukryte, ale jednak przyznanie się do słabości, że my nic w tej Unii nie jesteśmy w stanie załatwić.
W związku z tym ją atakujemy, a przecież my mamy polskiego komisarza do spraw rolnictwa. Tymczasem nie jesteśmy w stanie dogadać się z partnerami unijnymi, Wytłumaczyć im, w jakiej jesteśmy sytuacji, że jesteśmy hubem, że jesteśmy krajem granicznym, że ponosimy bardzo daleko idące konsekwencje także wojny w Ukrainie. No przecież dałoby się to, przypuszczam, załatwić, gdyby ktokolwiek tę politykę dyplomacji i w ogóle politykę zagraniczną miał prowadzić. Czy ja jestem zbyt surowa w ocenie? Pani jest zbyt surowa i Pani chyba trochę przecenia chęć całego elektoratu, jeśli chodzi o to, co się nazywa łączeniem kropek. Nie każdy słuchający i oglądający te tak zwane orędzie premiera pomyśli sobie, no dobra, dobra, no skoro oni tego nie robią przez unię, to znaczy, że oni się przyznają do słabości.
I to się wpisuje nie tylko w to, że podtrzymuje pewne rodzące się nastroje Antyukraińskości w Polsce, ale także podtrzymuje pewne nastroje antyeuropejskie, które są absolutnie mniejszościowe, ale jednak, być może z punktu widzenia PiSu, warte do zagospodarowania. I rosną, przynajmniej na to wskazują badania Panie Profesorze, że one z miesiąca na miesiąc to nie są jakieś przyrosty ogromne, ale jednak są. W porównaniu z tym, co było na początku wojny, no to już rzeczywiście mówimy o zupełnej zmianie podejścia polskiego społeczeństwa, ale nie o tym. Jaki jest Pana zdaniem cel, taki najprawdziwszy, takiej, a nie innej obecnie polityki wobec Ukrainy, Prawa i Sprawiedliwości?
Odkładamy na bok te głosy wyborcze, ale mówię też o Takim nastawianiu społeczeństwa antyeuropejską właśnie, o czym pan przed chwilą wspomniał, że Unia nam nie chce pomóc. Unia jest zła, więc my musimy sobie radzić sami. Czy tutaj jest jakieś drugie dno? Jeżeli pani odłoży na bok te głosy i te zabiegi o te głosy, to wtedy moim zdaniem nic nie zostanie. Tak naprawdę wyłącznie chodzi o te głosy i o te zabiegi ich dotyczące. A nie o to, żeby obrzydzać nam Unię Europejską? No tak, ale dlaczego mamy mieć obrzydzaną Unię Europejską? Po to, żeby pokazać, że jedynie PiS jest w stanie bez Unii Europejskiej załatwić wszystko dobre dla Polski i teraz się postawimy I ani grama zboża ukraińskiego nie przyjmiemy, niezależnie od tego, co ci okropni biurokraci w Unii zrobią. No taki to jest komunikat, a ten komunikat nie służy niczemu innemu, jak temu, żeby powoli zagospodarowywać ten niewielki, ale obecny jakiś elektorat, który jest dystansem wobec Unii rzeczywiście.
Bo to, że myśmy tych pieniędzy nie dostali, to też część osób w to uwierzyła, że to Unia, Ona wpływa na wynik naszych wyborów. No i że wpływa na wynik naszych wyborów. Poprzez to, krótko mówiąc, to wszystko moim zdaniem to jest... Bez kampanii wyborczej my tego nie zobaczymy. Ale też trzeba powiedzieć, że to co jest w tej kampanii wyborczej, więc ten przekaz antyunijny, antyniemiecki, z dystansem wobec Ukrainy, z pokazywaniem jak to wiele jest źródeł strachu wokół nas i tylko PiS potrafi te źródła strachu zminimalizować, To wszystko to jest nie tylko kampanijne, to jest po prostu także element dłuższego i bardziej całościowego programu Prawa i Sprawiedliwości. Prawo i Sprawiedliwość chce budować taką Polskę, w której będziemy się bali i będziemy uważali, że tak naprawdę tylko oni, czyli Prawo i Sprawiedliwość, jest te strachy w stanie zminimalizować, jeśli nie całkiem zredukować.
No przecież to jest ten właściwie główny przekaz, który od lat Prawo i Sprawiedliwość buduje. I Pana zdaniem to jest przekaz, który będzie właśnie skuteczny 15 października, no bo wiadomo, oczywiście proszę mnie poprawić, jeżeli się mylę, ale większość wyborców prawdopodobnie podejmie decyzję, jeżeli nie na ostatnią chwilę, to na ostatniej prostej i głównie pod wpływem rozmaitych emocji. Komu idzie lepiej rozbujanie w społeczeństwie tych emocji, uderzanie w to tak zwane miękkie wyborcze podbrzusze? Kto tutaj jest sprawniejszy według Pana? Przez lata sprawniejszy był PiS. Po marszu 4 czerwca tę sprawność absolutnie odzyskała Platforma czy też Koalicja Obywatelska. Rzecz w tym, że moim zdaniem to co Platforma odzyskała nie zostało do końca wyzyskane przez opozycję demokratyczną, a nawet powiedziałbym częściowo utracone.
I od czasu ogłoszenia referendum, które jest Powiedziałbym, kompletnie bez sensu w moim przekonaniu, ale zarazem bardzo trudne do krytykowania, jeżeli się przez lata występowało profrekwencyjnie, że chodźmy, chodźmy, uczestniczmy w rozmaitego rodzaju działaniach. Teraz jest dosyć trudno tłumaczyć ludziom, dlaczego w wyborach tak, a w referendum nie. To trochę moim zdaniem PiS odzyskuje tę zdolność narzucania narracji i zdolność rozbudzania emocji. Przecież Tusk w czasie tego marszu 4 czerwca zrobił nie tylko to, że odzyskał emocje, ale także odzyskał emocje, krótko mówiąc, pod polską flagą. Pamiętamy, ile tam było polskich flag. Też wytrącił tę główną broń antypolskości, której bardzo często Prawo i Sprawiedliwość używało wobec Tuska, prawda?
Für Deutschland i tak dalej, i tak dalej. Ta retoryka niemiecka, jak widzieliśmy w spocie z kotem i telefonem, też ostatnio się pojawiła. No tak. I teraz to znowuż wraca i moim zdaniem opozycja rozbudziła bardzo, bardzo silne nastroje przed tym marszem 1 października. Nazywając go Marszem Miliona Serc i każdy marsz, w którym będzie mniej niż oszacowany milion, nie będzie uznany za sukces opozycji, a to jest bardzo, bardzo ciężkie w tej chwili do osiągnięcia. I moim zdaniem nie wiem, czy opozycja zdąży odzyskać tę zdolność narzucania emocji przed wyborami 15 października. Słyszy się takie komentarze, że PiS to właściwie już osiągnął swoje maksimum, a opozycja poprzez sporą grupę niezdecydowanych ma jeszcze bardzo dużo do uzyskania.
Otóż ja nie jestem taki do końca przekonany. Czy PiS już rzeczywiście dotknął szklanego sufitu? Ja nie wiem na jakiej podstawie jest budowane przeświadczenie, że już więcej nie mogą mieć. To jest optymistyczne z punktu widzenia opozycji demokratycznej przeświadczenie, ale ono tak zupełnie stuprocentowo pewne nie jest. Jest to wysoce prawdopodobne, ale nie jest to pewne, że już PiS osiągnął prawie maksimum. A z drugiej strony też nie wiem, na jakiej podstawie jest sądzone, że ci niezdecydowani, no to oni jeżeli gdzieś pójdą, to pójdą głównie w stronę opozycji demokratycznej. Niekoniecznie. Wcale niekoniecznie. A gdzie to jest napisane? Z czego to ma wynikać w taki twardy sposób? Można co najwyżej stawiać ostrożną hipotezę, że jest nieco bardziej prawdopodobne, że oni pójdą do opozycji niż do Prawa i Sprawiedliwości.
Ale oni mogą pójść w różne miejsca, łącznie z tym, że mogą nie pójść nigdzie. Panie profesorze, co się wydarzy Pana zdaniem przez te 32 dni kampanii jeszcze? To znaczy, mam na myśli interakcję, jakąś właśnie retorykę. Czy to będzie się zaostrzać? Czy to będzie się brutalizować? Czy wprost przeciwnie, my sobie tak dopłyniemy, tak jak teraz, bez jakichś większych emocji kampanijnych do 15 października? Uważa Pan, że w którą stronę to skręci? Czy skręci w ogóle? No, wie pani, teza, że dopłyniemy sobie bez większych emocji w sytuacji, w której co chwila wybuchają afery, łącznie z aferą wizową i tak dalej. No, ale wie pan, jak to jest. Inflacja afer powoduje, że ludzie już w ogóle ich nie przyswajają. Dokładnie. Więc to jest, ma pani rację, w tym sensie to my tak sobie już wpłyniemy. I teraz jest pytanie, czy jakakolwiek jeszcze afera, a być może wypłynie jakaś.
Ale może być coś większego niż afera wizowa, niż kwestia tego, jaki był raport NIK-u wczoraj, który powiedział wprost, że PiS doprowadziło do zwiększenia śmiertelności ludzi. Może być coś więcej dalej? Oczywiście, że może być więcej i dalej. Wie pani, kiedy ja się urodziłem już sporo lat temu, to myślałem, że do końca będę żył w komunizmie. Nie, a ten wziął i upadł na szczęście. Kiedy żyłem przez wiele lat i kiedy pani też już żyła, to byliśmy przekonani, że Rosja jest jaka jest, nie jest to może najprzyjemniejszy kraj, ale przynajmniej jest obliczalna. A tu wzięła i napadła na swojego sąsiada, nazywając go na dodatek takimi samymi jak my Rosjanie, tylko trochę może to są gorsi ci Ukraińcy Rosjanie, tacy niedorobieni, prawda? No wie pani, to on się może wywracać w różne strony.
Odkrycie jakiejś wielkiej afery, która byłaby dostrzegana Odczuwana przez ludzi typu jakaś zwielokrotniona jeszcze afera wizowa, bo to jest przez ludzi odczuwane, bo ludzie boją się tych, przepraszam za wyrażenie, czarnych Arabów i tak dalej, co prawda jednocześnie jeżdżą taksówkami, które są przez nich kierowane, korzystają z pizzy, która jest przez nich dostarczana, ale to raczej są wielkie miasta i duże miasta, to nie są wsie. Gdzie ich jest mniej i tam jest ten strach, jak gdyby jeszcze taki być może obecny, bo tam tego kontaktu nie ma. Więc wie Pani, jeżeli by się udało jeszcze bardziej te strachy wzbudzać, to wtedy wywrócenie tego, tego układu politycznego mogłoby polegać na tym,
Że no na przykład te wybory stają się nierozstrzygnięte, bo będą protesty, bo nie wiadomo kto wygrał, bo jest rząd mniejszościowy albo ten rząd mniejszościowy nie powstaje, albo zaraz pada po powstaniu i wtedy powstaje chaos. Polacy najbardziej nie lubią chaosu ze wszystkiego, bo się boją chaosu i to jest skądinąd zrozumiałe. Prawo i Sprawiedliwość już nie ma w sobie tej siły komunikatu pod tytułem Nie bójcie się, my to wszystko ogarniemy, my to wszystko uporządkujemy i wtedy do władzy dochodzi coś w rodzaju konfederacji. To jest jeden rodzaj wywrócenia tego układu, rodzaj moim zdaniem niezmiernie dla Polski szkodliwy, fatalny wręcz. Drugi rodzaj wywrócenia tego układu, no to jest jednak zwycięstwo opozycji demokratycznej, które wciąż jest prawdopodobne.
Ono nie jest niemożliwe. I utworzenie jakiegoś rządu, który będzie, no... No i jednak rządem większościowym. Wtedy jest wywrócenie. To nie będzie rząd zderzaków tak zwanych, panie profesorze. Wielu mówi, że rząd, nawet jeżeli uda się opozycji stworzyć ten rząd, to kiedy wszyscy już wejdą do ministerstw i zobaczą, co zastali, to nie ma szans na to, żeby ten porządek, w cudzysłowie, zaprowadzić szybko i żeby społeczeństwo przekonało się, że opozycja znaczy lepiej. Proszę pani, to jest bardzo niestety prawdopodobne co pani mówi, że to może być rząd zderzaków. Zauważymy w jakim to się będzie działo kontekście. To się będzie działo w kontekście, w którym ta sznurkami powiązana gospodarka, bo ona jest tymi sznurkami rozmaitych benefitów i takich sygnałów, że wszystko jest wspaniale, prawda, że bezrobocie jest małe, podtrzymywana.
Te sznurki zaczną pękać i okaże się to co widać już głębiej. Co nie wszyscy dostrzegają, że praktycznie brak jest inwestycji, że bezrobocie to spada nie dlatego, że tak się szybko gospodarka rozwija, tylko dlatego, że po prostu demograficzna jest zapaść, nie ma ludzi do pracy, że krótko mówiąc inflacja zaczyna ponownie rosnąć w wyniku także działań NBP-u politycznie motywowanych poprzez to obniżenie stóp procentowych i tak dalej, i tak dalej. I kiedy zacznie się No dobrze, panie profesorze, to teraz jeszcze wracając do samego Prawa i Sprawiedliwości, bo mówiliśmy o
Wczoraj mieliśmy dość wstrząsającą konferencję kontrolerów Najwyższej Izby Kontroli, informacje o nieprawidłowościach w sprawie zakupu respiratorów, w sprawie szpitali tymczasowych, dodatków covidowych dla personelu medycznego, ale padło tam takie jedno stwierdzenie, że ten chaos w zarządzaniu doprowadził do zwiększonej śmiertelności Polaków. Może być namacalnego dla obywatela jak nie kwestie życia i śmierci, szpitali, zdrowia. Do tego dochodzi rzecz, o której dzisiaj mówiłam, czyli to, że Ministerstwo Zdrowia w ogóle nie chce rozmawiać o refundacji bardzo dobrego leku na raka piersi i przed chorymi onkologicznie dziewczynami zamyka się drzwi resortu. Co może bardziej ludzi dotknąć niż tego typu rzeczy właśnie?
Proszę pani, tak. I nie uda się, moim zdaniem, PiSowi tego zgasić poprzez mówienie, że Banaś to robi wyłącznie z powodów politycznych. Ja trochę znam, wie pani, bo także badawczo się trochę tym zajmowałem, co prawda niezbyt dogłębnie, jak funkcjonuje NIK. To nie jest Banaś. Tam jest cała grupa niezależnych procedur, kontrolerów, których Banaś nie kontroluje. Pracujących ćwierć wieku albo i więcej w tej instytucji. No więc właśnie. Jeszcze z Alecha Kaczyńskiego. Krótko mówiąc, sam pan prezes Banaś Nie wyprodukował ani nawet by nie wyprodukował, gdyby chciał, jakiegokolwiek raportu. On ma tam rolę, powiedzmy sobie, prezesa, ale tam jest bardzo wiele silnych mechanizmów niezależnościowych. W związku z tym ja sądzę, że ludzie powinni brać pod uwagę to, że NIK jako instytucja, już abstrahuję w tej chwili od tego, kto jest jej prezesem, jest naprawdę jedną z niewielu ostoji niezależności w polskim państwie.
I należałoby z pewnym, powiedziałbym, szacunkiem podchodzić do jego ustaleń. Można się nie zgadzać momentami, można z czymś polemizować, ale jednak to jest bardzo ważne. W związku z czym nie sądzę, żeby się udało PiSowi zgasić, jak gdyby, znaczenie tego. A te rzeczy, o których pani mówi, że zwiększyła się umieralność, że ludzie to zaczęli czuć i widzieć, to jest niezmiernie ważne, bo COVID na początku to była pewnego rodzaju abstrakcja. Ale po pewnym czasie praktycznie COVID stał się doświadczeniem albo każdego z nas, albo kogoś z rodziny. Ja też sam mam śmierci w rodzinie bądź wśród najbliższych swoich osób. Więc wiemy jak to było ważne. Ja się o tyle cieszę z tego raportu, że przez dwa lata pracowałem w zespole kierowanym przez ówczesnego prezesa PAN profesora Jerzego Duszyńskiego w interdyscyplinarnym zespole do spraw COVID.
W Polskiej Akademii Nauki. Myśmy wyprodukowali sporo ponad 30 komunikatów takich krótkich analiz. Między innymi to, że państwo działa słabo, że jest albo nadreagowanie typu zamykanie parków, albo niedoreagowanie typu ogłaszam koniec pandemii. że jest niespójność tych komunikatów, bo one są motywowane politycznie, że jest ogromna siła środowisk antyszczepionkowych i brak dobrej propagandy proszczepionkowej. Myśmy to wszystko pisali, a głównym elementem przekazu naszego było to, że właściwie to nie tylko system opieki zdrowotnej jest słaby, że COVID, jak w soczewce, ukazuje słabość państwa jako takiego. I procedur, jak zwykle, z którymi my jesteśmy na bakier w każdej dziedzinie praktyki. Ja uważam, że właśnie w takich sytuacjach kryzysowych, nadzwyczajnych, my widzimy, jak to, co jest zwyczajne, nie działa w sposób zwyczajny.
I trzeba dopiero tworzyć jakieś tymczasowe rozwiązania typu tymczasowe szpitala, które się okazują potem być patologicznymi rozwiązaniami w swojej praktyce. Choć nie twierdzę, że być może w ogóle ich nie potrzeba było. Ona leczy rzeczywiście aż tyle, żeby one były W większej liczbie niż w całej Europie poza nami razem wziętej. Tym bardziej, że okazuje się, że te szpitale tymczasowe mieliśmy w takiej liczbie, w jakiej więcej niż wszystkie państwa Unii Europejskiej razem wzięte. A śmiertelność tam była niższa niż u nas. No była niższa, wie Pani. Powiedzmy sobie, to nie jest też tak, że myśmy całkowicie polegli w wyniku COVID-u. Myśmy sobie jakoś z nim poradzili, ale w dużym stopniu dzięki temu, że ludzie jednak się nauczyli, że maseczki, że dystans, że wietrzenie. Tak naprawdę to podobnie trochę jak z tym przyjmowaniem Ukraińców.
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Analiza polityki PiS wobec rolnictwa i jej motywów, w tym zagrożenia związanego z zbożem ukraińskim.
Rozmowa na temat roli rolników w kampanii wyborczej PiS i ich potencjalnej wpływu na głosowanie.
Krytyka polityki PiS wobec Unii Europejskiej i jej wpływu na obecne podejście Polski do Unii.
Analiza strategii PiS w kampanii wyborczej, w tym retoryki antyunijnej i antyeuropejskiej.
Perspektywy wyborcze PiS i opozycji, w tym analiza sił i strategii obu stron.
Rozmowa na temat kwestii zdrowia, w tym kwestii NIK i jego raportu o śmiertelności.
Analiza sytuacji kobiet w Polsce, w tym kwestii dostępu do leków i opakowania programów opozycji.
Rozmowa o możliwościach aktywizacji kobiet w wyborach, w tym edukacji i promocji tematów związanych z kobietami.
Analiza sytuacji politycznej i społecznej, w tym problemów związanych z cenzurą i komunizmem.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.