Budynek-kameleon. Historia Domu Pod Sedesami

W 1898 roku, kiedy przy krakowskim Przedmieściu ruszyła budowa hotelu Bristol, a dosłownie 200 metrów dalej odsłaniał to pomnik Adama Mickiewicza, przy Marszałkowskiej 124, gdzie wcześniej w latach 1774-1897 stała kamienica mieszcząca Instytut Położniczy, rozpoczynała się budowa dużej kamienicy w stylu eklektycznym, siedziby Towarzystwa Ubezpieczeniowego Rosja. Za pierwotny projekt tego budynku, który swym wyglądem nawiązywał do włoskiego i francuskiego renesansu odpowiadali Piotr Brukalski i Niemiec Otto Gelling, a więc architekci działający przede wszystkim w Łodzi.

Wasilkowskiego, które przedstawiały kobietę jako symbol elektryczności, chłopa jako symbol rolnictwa i robotnika jako symbol przemysłu. Ponadto przechodniom w oczy rzucało się hasło firmy, będącej właścicielem budynku, które brzmiało czas to pieniądz. W wielu współczesnych opracowaniach opisywany budynek jest nazywany jako najbardziej okazały w Warszawie w tamtym czasie. Towarzystwo Ubezpieczeniowe Rosja zakończyło działalność w Warszawie w 1915 roku podczas pierwszej wojny światowej. W późniejszych latach biura były zajmowane przez różne, mniejsze firmy, a w 1937 roku nowym właścicielem budynku stała się Pocztowa Kasa Oszczędności.

Prawdopodobnie za sprawą żelbetowej konstrukcji obydwu budynków. Rosja w wyniku ostrzału uległa jednak pożarowi, który objął przynajmniej trzy kondygnacje. Po zakończeniu wojny rozebrano większość budynku, zachowując tylko niższe piętra. Co później stało się z budynkiem? To zależy kogo się spyta. Bo jedna osoba powie, że budynek został odbudowany, tyle że w zupełnie innej formie, a inna osoba powie z kolei, że w tym miejscu powstało coś zupełnie nowego. Fakty są takie, że w drugiej połowie lat 40. na podstawie tego, co pozostało z gmachu Rosji, według projektu Bohdana Lacherta wzniesiono nowy budynek.