Zwyrodnialec - Edward Theodore Gein

Śledztwo w sprawie jej zniknięcia zaprowadziło policję do domu Edda Geina. To co tam odkryli przerosło ich najgorsze koszmary. Wewnątrz domu znajdowały się liczne przedmioty wykonane z ludzkich szczątków. Maski z twarzy, krzesła obite ludzką skórą, czaszki przerobione na miski i inne makabryczne artefakty. Zbrodnie i zachowanie Geina wskazywały na głęboką dewiację psychiczną, która przeraziła zarówno śledczych jak i opinię publiczną. Połowa XX wieku. Małe miasteczko Plainfield w stanie Wisconsin. Był to okres powojenny, gdy Ameryka przechodziła przez dynamiczne zmiany społeczno-ekonomiczne.

Henry, starszy brat Edda, który również dorastał pod silnym wpływem matki, mimo trudnej sytuacji rodzinnej starał się prowadzić bardziej normalne życie i często kwestionował poglądy matki, co prowadziło do napięć między nim a Eddem. Ed i Henry byli trzymani z dala od rówieśników i społeczności. Augustyna zabraniała im nawiązywania jakichkolwiek bliższych relacji z innymi dziećmi, co powodowało, że Ed był samotnikiem. Jego kontakty z innymi ludźmi były ograniczone do minimum. Ed uczęszczał do szkoły, ale był wyśmiewany przez rówieśników za swoją nieśmiałość, dziwaczne zachowanie i biedne ubrania. Mimo to w nauce radził sobie dobrze.

20 listopada 1957 roku Bernice Worden zniknęła w tajemniczych okolicznościach. Jej syn, Frank Worden, który był zastępcą szeryfa, zauważył, że sklep matki jest zamknięty, co było sytuacją dość niecodzienną. Frank otworzył sklep i wszedł do środka szukając mamy. Przeglądając księgę rachunkową sklepu zwrócił uwagę, że ostatnią zapisaną transakcją są zakupy dokonane przez Edda Geena, lokalnego dziwaka. Natychmiast zgłosił to kolegom na posterunku policji. Śledztwo rozpoczęło się jeszcze tego samego dnia. Policja szybko przeprowadziła przeszukanie farmy Edda Geina.

To, co odkryli, przerosło ich najgorsze koszmary. Ciało Bernice Worden zostało znalezione w szopie. Była obdarta ze skóry, pozbawiona wnętrzności i zawieszona do góry nogami. Wewnątrz domu Geina policja odkryła liczne makabryczne artefakty. Maski, meble, naczynia i odzież. Wszystko wykonane z ludzkich szczątków. W głębokich zakamarkach swojego odizolowanego domu Edward Theodore Gein prowadził makabryczne rytuały, które wykraczały poza granice ludzkiej wyobraźni. Każde ciało, które trafiało w jego ręce, stawało się materiałem dla jego przerażającej twórczości, przeobrażając się w groteskowe arcydzieła, które odzwierciedlały jego zdegenerowany umysł.

Gein z makabrycznym kunsztem tworzył z nich ozdoby, wprowadzając do swojego domu atmosferę śmierci i zgrozy. Jednym z najstraszniejszych jego dzieł były pełne kombinezony z ludzkiej skóry, które zakładał na swoje ciało. Te groteskowe kostiumy pozwalały mu dosłownie wejść w skórę swoich ofiar. Gein, odziany w ludzkie szczątki, przechadzał się po swoim domu spoglądając z podziwem w lustro. W sypialni Geina znaleziono zbiory nosów, palców i innych części ciała. Te fragmenty były starannie przechowywane, jakby były cennymi trofeami, dowodami jego triumfu nad życiem i śmiercią. Każdy szczegół, każdy fragment ciała był świadectwem jego zdegenerowanego umysłu i nieskończonego zła, które go pochłonęło.

Makabryczna kreatywność Edda Geina przekraczała wszelkie granice ludzkiego pojmowania. Proces Edwarda Theodora Geina był jednym z najbardziej sensacyjnych i wstrząsających procesów w historii kryminalistyki. Po jego aresztowaniu w listopadzie 1957 roku rozpoczęła się długa i zawiła ścieżka prawna, której kulminacją był proces sądowy mający ustalić winę i poczytalność Geina. Podczas przesłuchań Gein przyznał się do zabójstwa Worden oraz do morderstwa Mary Hogan, właścicielki tawerny, która zaginęła w 1954 roku. Przyznał się również do wykopywania ciał ze świeżych grobów na lokalnym cmentarzu, aby pozyskiwać części ciał do swoich makabrycznych projektów.

Proces Eda Geina rozpoczął się dopiero w listopadzie 1968 roku. Stanął przed sądem oskarżony o morderstwo pierwszego stopnia. Obrońcy Geina powoływali się na jego niepoczytalność, argumentując, że nie był świadomy swoich czynów w chwili popełniania zbrodni. Przytaczali również wyniki badań psychiatrycznych, które potwierdzały jego poważne zaburzenia psychiczne. Prokuratorzy natomiast przedstawili dowody fizyczne znalezione na farmie Geina oraz jego przyznanie się do winy. Skupili się na przerażających szczegółach zbrodni, aby ukazać skalę jego dewiacji. Po krótkim procesie sąd uznał Edda Geina za niepoczytalnego w momencie popełniania zbrodni.

W związku z tym zamiast kary śmierci lub dożywotniego więzienia został ponownie skierowany do szpitala psychiatrycznego. Ed Gein spędził w nim resztę życia. Zmarł 26 lipca 1984 roku z powodu niewydolności oddechowej spowodowanej rakiem płuc. Proces Edda Geena przyciągnął ogromną uwagę mediów i opinii publicznej, stając się jednym z najbardziej sensacyjnych i pamiętnych procesów w historii kryminalistyki. Działania Edda Geina miały ogromny wpływ na kulturę popularną, inspirując liczne dzieła artystyczne, filmy, książki i programy telewizyjne.

Jego makabryczne zbrodnie i dziwaczne praktyki stały się pierwowzorem wielu postaci fikcyjnych, które stały się ikoniczne w popkulturze. W 1959 roku powstaje książka Psychoza, na której podstawie Alfred Hitchcock rok później nakręcił kultowy film pod tym samym tytułem. W 1974 roku Top Hopper nakręcił teksańską masakrę piłą mechaniczną, której główny bohater, Leatherface, do złudzenia przypomina Eda Geena. W 1991 roku powstał film Milczenie owiec w reżyserii Jonathana Demme. Postać Buffalo Billa granego przez Teda Levina była częściowo inspirowana Geinem.

Elementy z życia Eda Geina pojawiły się również w telewizyjnej serii American Horror Story. W 1990 roku zespół Slayer nagrał utwór Dead Skin Mask, który był bezpośrednio inspirowany zbrodniami Edda Geena. Tekst piosenki nawiązuje do makabrycznych praktyk Geena i jego chorych obsesji. Postać Leatherface'a i inne postacie inspirowane Geinem pojawiają się w różnych komiksach, które badają tematykę psychopatii i horroru. Ed Gein stał się archetypem seryjnego mordercy w kulturze popularnej, a jego zbrodnie i osobowość były analizowane i adaptowane w różnych formach sztuki.