Zwyrodnialec - Edward Theodore Gein

Crime Story Short. Strefa zbrodni. W sercu spokojnego i malowniczego miasteczka Plainfield w stanie Wisconsin kryła się jedna z najbardziej przerażających tajemnic w historii kryminalistyki. Edward Theodore Gein, znany później jako rzeźnik z Plainfield, prowadził na pozór niczym nie wyróżniające się życie samotnika. Jego skromne gospodarstwo nie przyciągało uwagi, a sam Gein był postrzegany przez sąsiadów jako ekstentryczny, ale nieszkodliwy mężczyzna. Nikt jednak nie podejrzewał, że za zamkniętymi drzwiami jego domu rozgrywały się sceny rodem z najstraszniejszych horrorów. Wszystko zmieniło się pewnego zimowego dnia 1957 roku, gdy zaginęła Bernice Worden, właścicielka lokalnego sklepu żelaznego.

Śledztwo w sprawie jej zniknięcia zaprowadziło policję do domu Edda Geina. To co tam odkryli przerosło ich najgorsze koszmary. Wewnątrz domu znajdowały się liczne przedmioty wykonane z ludzkich szczątków. Maski z twarzy, krzesła obite ludzką skórą, czaszki przerobione na miski i inne makabryczne artefakty. Zbrodnie i zachowanie Geina wskazywały na głęboką dewiację psychiczną, która przeraziła zarówno śledczych jak i opinię publiczną. Połowa XX wieku. Małe miasteczko Plainfield w stanie Wisconsin. Był to okres powojenny, gdy Ameryka przechodziła przez dynamiczne zmiany społeczno-ekonomiczne.

Mimo ogólnego postępu technologicznego i społecznego, małe miasteczka takie jak Plainfield często pozostawały w tyle, zachowując swoje tradycyjne, konserwatywne wartości. Plainfield to niewielkie rolnicze miasteczko. W latach 50. XX wieku było to miejsce, gdzie życie toczyło się wolniej, a społeczność była ściśle ze sobą zżyta. Sąsiedzi znali się nawzajem, a codzienne życie kręciło się wokół pracy na farmach i w lokalnych sklepach. Takie miasteczka były uważane za bezpieczne miejsca z małym wskaźnikiem przestępczości. Edward Theodore Gein urodził się 27 sierpnia 1906 roku, jako drugie dziecko Georgia i Augustyny Gein.

Jego dzieciństwo było naznaczone trudnościami i traumami, które miały głęboki wpływ na jego psychikę i przyszłe zachowania. Matka Eda była fanatyczką religijną, dominującą kobietą, która trzymała swoje dzieci w ścisłej izolacji od świata zewnętrznego. Augustyna wierzyła, że świat jest pełen zła i grzechu, a kobiety były wcieleniem tego grzechu. Regularnie czytała dzieciom fragmenty Biblii, głównie te dotyczące grzechu, śmierci i Bożego gniewu. Ojciec Eda był alkoholikiem i nieudolnym życiowo człowiekiem, który nie był w stanie zapewnić rodzinie stabilności finansowej. Jego słabość do alkoholu i brak wsparcia dla dzieci spowodowały, że Augustyna przejęła pełną kontrolę nad rodziną.

Henry, starszy brat Edda, który również dorastał pod silnym wpływem matki, mimo trudnej sytuacji rodzinnej starał się prowadzić bardziej normalne życie i często kwestionował poglądy matki, co prowadziło do napięć między nim a Eddem. Ed i Henry byli trzymani z dala od rówieśników i społeczności. Augustyna zabraniała im nawiązywania jakichkolwiek bliższych relacji z innymi dziećmi, co powodowało, że Ed był samotnikiem. Jego kontakty z innymi ludźmi były ograniczone do minimum. Ed uczęszczał do szkoły, ale był wyśmiewany przez rówieśników za swoją nieśmiałość, dziwaczne zachowanie i biedne ubrania. Mimo to w nauce radził sobie dobrze.

Szczególnie interesował się anatomią i medycyną. W 1940 roku zmarł ojciec Eda, co pogorszyło sytuację finansową rodziny. W 1944 roku jego brat Henry zginął podczas pożaru na farmie. Wiele lat później niektórzy sugerowali, że to Ed mógł być odpowiedzialny za śmierć brata, choć nigdy nie zostało to udowodnione. W 1945 roku zmarła Augustyna, pozostawiając Eda w całkowitej samotności. Śmierć matki była dla niego ogromnym ciosem, ale jednocześnie uwolnieniem od jej tyranii. Jednak jego psychika została trwale uszkodzona przez lata izolacji i kontroli.

20 listopada 1957 roku Bernice Worden zniknęła w tajemniczych okolicznościach. Jej syn, Frank Worden, który był zastępcą szeryfa, zauważył, że sklep matki jest zamknięty, co było sytuacją dość niecodzienną. Frank otworzył sklep i wszedł do środka szukając mamy. Przeglądając księgę rachunkową sklepu zwrócił uwagę, że ostatnią zapisaną transakcją są zakupy dokonane przez Edda Geena, lokalnego dziwaka. Natychmiast zgłosił to kolegom na posterunku policji. Śledztwo rozpoczęło się jeszcze tego samego dnia. Policja szybko przeprowadziła przeszukanie farmy Edda Geina.

To, co odkryli, przerosło ich najgorsze koszmary. Ciało Bernice Worden zostało znalezione w szopie. Była obdarta ze skóry, pozbawiona wnętrzności i zawieszona do góry nogami. Wewnątrz domu Geina policja odkryła liczne makabryczne artefakty. Maski, meble, naczynia i odzież. Wszystko wykonane z ludzkich szczątków. W głębokich zakamarkach swojego odizolowanego domu Edward Theodore Gein prowadził makabryczne rytuały, które wykraczały poza granice ludzkiej wyobraźni. Każde ciało, które trafiało w jego ręce, stawało się materiałem dla jego przerażającej twórczości, przeobrażając się w groteskowe arcydzieła, które odzwierciedlały jego zdegenerowany umysł.

Gein delikatnie zdejmował skórę z twarzy swoich ofiar, precyzyjnie krojąc każdy centymetr. Te fragmenty ludzkiej skóry przekształcał w maski, które później nosił, próbując dosłownie przybrać tożsamość swoich ofiar. Z zimną precyzją obdzierał skórę z ciał swoich ofiar używając jej do tapicerowania mebli. Krzesła w jego domu obite ludzką skórą stały się ponurymi reliktami jego działań. Czaszki jego ofiar przekształcał w miski, z których pił i jadł. Każda czaszka była starannie oczyszczona i preparowana, by mogła służyć jako naczynie. Kości z kolei były używane do tworzenia różnorodnych przedmiotów dekoracyjnych.

Gein z makabrycznym kunsztem tworzył z nich ozdoby, wprowadzając do swojego domu atmosferę śmierci i zgrozy. Jednym z najstraszniejszych jego dzieł były pełne kombinezony z ludzkiej skóry, które zakładał na swoje ciało. Te groteskowe kostiumy pozwalały mu dosłownie wejść w skórę swoich ofiar. Gein, odziany w ludzkie szczątki, przechadzał się po swoim domu spoglądając z podziwem w lustro. W sypialni Geina znaleziono zbiory nosów, palców i innych części ciała. Te fragmenty były starannie przechowywane, jakby były cennymi trofeami, dowodami jego triumfu nad życiem i śmiercią. Każdy szczegół, każdy fragment ciała był świadectwem jego zdegenerowanego umysłu i nieskończonego zła, które go pochłonęło.

Makabryczna kreatywność Edda Geina przekraczała wszelkie granice ludzkiego pojmowania. Proces Edwarda Theodora Geina był jednym z najbardziej sensacyjnych i wstrząsających procesów w historii kryminalistyki. Po jego aresztowaniu w listopadzie 1957 roku rozpoczęła się długa i zawiła ścieżka prawna, której kulminacją był proces sądowy mający ustalić winę i poczytalność Geina. Podczas przesłuchań Gein przyznał się do zabójstwa Worden oraz do morderstwa Mary Hogan, właścicielki tawerny, która zaginęła w 1954 roku. Przyznał się również do wykopywania ciał ze świeżych grobów na lokalnym cmentarzu, aby pozyskiwać części ciał do swoich makabrycznych projektów.

Gein szczegółowo opisał jak wykopywał ciała z grobów, a następnie przetwarzał je w domu. Jego zeznania były tak przerażające, że śledczy mieli trudności z uwierzeniem w niektóre szczegóły. Jednak dowody fizyczne znalezione na farmie potwierdzały jego słowa. Gein został poddany szczegółowym badaniom psychiatrycznym. Specjaliści orzekli, że cierpi na schizofrenię paranoidalną i nie jest w stanie zrozumieć charakteru swoich działań ani uczestniczyć w procesie sądowym w normalny sposób. Z tego powodu uznano go za niepoczytalnego. W wyniku tej oceny Gein został skierowany do szpitala psychiatrycznego. Tam przebywał kilka lat, poddawany dalszym badaniom i obserwacjom.

Proces Eda Geina rozpoczął się dopiero w listopadzie 1968 roku. Stanął przed sądem oskarżony o morderstwo pierwszego stopnia. Obrońcy Geina powoływali się na jego niepoczytalność, argumentując, że nie był świadomy swoich czynów w chwili popełniania zbrodni. Przytaczali również wyniki badań psychiatrycznych, które potwierdzały jego poważne zaburzenia psychiczne. Prokuratorzy natomiast przedstawili dowody fizyczne znalezione na farmie Geina oraz jego przyznanie się do winy. Skupili się na przerażających szczegółach zbrodni, aby ukazać skalę jego dewiacji. Po krótkim procesie sąd uznał Edda Geina za niepoczytalnego w momencie popełniania zbrodni.

W związku z tym zamiast kary śmierci lub dożywotniego więzienia został ponownie skierowany do szpitala psychiatrycznego. Ed Gein spędził w nim resztę życia. Zmarł 26 lipca 1984 roku z powodu niewydolności oddechowej spowodowanej rakiem płuc. Proces Edda Geena przyciągnął ogromną uwagę mediów i opinii publicznej, stając się jednym z najbardziej sensacyjnych i pamiętnych procesów w historii kryminalistyki. Działania Edda Geina miały ogromny wpływ na kulturę popularną, inspirując liczne dzieła artystyczne, filmy, książki i programy telewizyjne.

Jego makabryczne zbrodnie i dziwaczne praktyki stały się pierwowzorem wielu postaci fikcyjnych, które stały się ikoniczne w popkulturze. W 1959 roku powstaje książka Psychoza, na której podstawie Alfred Hitchcock rok później nakręcił kultowy film pod tym samym tytułem. W 1974 roku Top Hopper nakręcił teksańską masakrę piłą mechaniczną, której główny bohater, Leatherface, do złudzenia przypomina Eda Geena. W 1991 roku powstał film Milczenie owiec w reżyserii Jonathana Demme. Postać Buffalo Billa granego przez Teda Levina była częściowo inspirowana Geinem.

Elementy z życia Eda Geina pojawiły się również w telewizyjnej serii American Horror Story. W 1990 roku zespół Slayer nagrał utwór Dead Skin Mask, który był bezpośrednio inspirowany zbrodniami Edda Geena. Tekst piosenki nawiązuje do makabrycznych praktyk Geena i jego chorych obsesji. Postać Leatherface'a i inne postacie inspirowane Geinem pojawiają się w różnych komiksach, które badają tematykę psychopatii i horroru. Ed Gein stał się archetypem seryjnego mordercy w kulturze popularnej, a jego zbrodnie i osobowość były analizowane i adaptowane w różnych formach sztuki.